Raport o pierwszym wejściu

Szczyt Domaszni (2350 m). Przez południowo-wschodni grzbiet. Trasa 1B kat. trudn. (proponowana). Sajan Wschodni, Tunkijskie Golcy, dolina Zun-Chandagaj 6.1.2.

2023

Paszport wejścia

1. Informacje ogólne
1.1	Nazwisko i imię kierownika, kwalifikacje sportowe	Krawcow Artiom Juriewicz, 1. sp. kat.
1.2	Nazwisko i imię uczestników, kwalifikacje sportowe	Rudman A.P., 1. sp. kat.; Prochorow A.S., 3. sp. kat.; Aleksmiński W.I., 3. sp. kat.; Dikało P.N., 3. sp. kat.; Iwancowa Ju.W., 3. sp. kat.; Spasow T.B., 3. sp. kat.
1.3	Nazwisko i imię trenera, kwalifikacje sportowe	Aiusziew Daszy Walerjewicz, MS
1.4	Organizacja	Federacja Alpinizmu Republiki Buriacji
2. Charakterystyka obiektu wejścia
2.1	Rejon wejścia	Sajan Wschodni, Tunkijskie Golcy
2.2	Dolina	Zun-Chandagaj
2.3	Numer rozdziału w klasyfikatorze	6.1.2.
2.4	Nazwa i wysokość szczytu	Domaszni 2350 m
3. Charakterystyka trasy
3.1	Nazwa trasy	Przez południowo-wschodni grzbiet
3.2	Proponowana kategoria trudności	1B
3.3	Stopień rozpoznania trasy	Pierwsze wejście
3.4	Charakter rzeźby terenu trasy	Skalny
3.5	Różnica wysokości trasy	700 m
3.6	Długość trasy	1080 m
3.7	Elementy techniczne trasy	I kat. trudn. skały — 700 m. II kat. trudn. skały — 300 m. III kat. trudn. skały — 80 m. VI kat. trudn. skały — 0 m. V kat. trudn. skały — 0 m.
3.8	Średnie nachylenie trasy	30°
3.9	Zejście ze szczytu	Na północ po zniszczonym grzbiecie 200 m, dalej w prawo do żlebu 450 m. Dalej zejście do rzeki 250 m, za rzeką ścieżka do bazy.
	4. Charakterystyka działań drużyny
4.1	Czas marszu	Godzin marszu: 11 godz., 1 dzień
4.2	Wyruszenie na trasę	6:00 16 października 2023 r.
4.3	Wyrusznie na szczyt	13:30 16 października 2023 r.
4.5	Powrót do bazy	17:00 16 października 2023 r.
	5. Odpowiedzialny za raport
5.1	Nazwisko i imię e-mail	Krawcow A.Ju., [email protected]

Opis wejścia

Zdjęcie ogólne szczytu

Trasa drużyny południowo-wschodni grzbiet — pierwsze wejście (proponowana 1B kat. trudn.) Trasa Głazunowa E. Ściana Wschodnia „Książka” 5A

Opis rejonu wejścia

Szczyt Domaszni znajduje się w południowo-wschodnim odnogu Tunkijskiego chrebcie Sajanu Wschodniego, który jest działem wodnym między dolinami Zun-Chandagaj i Baruun-Chandagaj. Wysokość szczytu 2350 m. Na ten szczyt prowadzą dwie sklasyfikowane trasy:

4A Wschodni kontrefort — A. Afanasjew, 1982 r.
5A po Ścianie Wschodniej „Książka” — J. Głazunow, 2011 r.

Dolina jest dobrze znana alpinistom od 1970-tych lat i ma wiele tras na szczyty od 1B do 5A.

Najkorzystniejsze miesiące dla wejść:

od końca maja do połowy października.

Podejście do bazy:

zaczyna się od polany, na której kończy się droga prowadząca z wioski Tagarchaj;
ścieżka w dolinę jest dobrze widoczna, miejscami oznakowana;
w lecie dużo turystów.

Baza:

znajduje się na lewym orograficznie brzegu rzeki Zun-Chandagaj;
w 6 godz. marszu od polany;
naprzeciwko szczytu Domaszni;
nie dochodząc 30 min do granicy lasu.

Granica lasu przebiega na wysokości 1700 m n.p.m.

Pogoda i klimat:

pogoda w rejonie jest niestabilna;
klimat surowy, ostro kontynentalny;
lato krótkie.

Mapa-schemat doliny Zun-Chandagaj

Zdjęcie techniczne trasy

Opis i charakterystyka rzeźby terenu

Trasa zaczyna się tuż naprzeciwko bazy, przeprawić się przez rzekę Zun-Chandagaj, wejść do szerokiego, usypiskowego żlebu. Wspinaczka po żlebie nie przedstawia technicznych trudności.

R0–R1 450 m, 30°, 1. Szeroki żleb, w środkowej części zwęża się, i zaczynają pojawiać się niewielkie łagodne ścianki do 1,5–2 m, poruszanie się równoczesne, wyjście na grań. R1–R2 180 m, 20°, 2. Po grani jednocześnie, ominięcie dużego żandarma z prawej strony, wyjście na niewielką przełęcz w grani. R2–R3 120 m, 35°, 2. Ruch po prawej części grani, płyty i niewielkie ścianki, poruszanie się równoczesne. R3–R4 80 m, 45°, 3. Wewnętrzny kąt 8 m przechodzi się we wspinaczce wszystkich uczestników, dalej w lewo po płytach, zejście po dużych blokach 2 m, wąskie przejście z prawej strony, poruszanie się na zmianę. R4–R5 250 m, 20°, 1. Dalej po prostej grani jednoczesny ruch do szczytu.

Zejście ze szczytu na północny-zachód po grani 120 m, dalej w prawo do żlebu, który kończy się szerokim stożkiem usypiskowym.