Pa­spor­t wej­ścia na szczyt Trój­gła­wa (C — S) 2557 m, Wschod­nim ku­luarem, trawers, kat. 2A. Sajany Wschod­nie, pas­mo Tun­kiń­skie Gol­cy, do­li­na Kyngar­ga, sek­cja 6.1. 2. Szczyt Trój­gła­wa (C — S), 2557 m, Wschod­nim ku­luarem, trawers. 3. Ka­te­go­ria trud­no­ści 2A, pierw­sze wej­ście. 4. Cha­rak­ter tras­sy — kom­bi­no­wa­na. 5. Prze­waż­nia 300 m, roz­cią­głość 1400 m, prze­cięt­ne na­chy­le­nie wzn­io­słe­go od­cin­ka 25°. 6. Za­bi­to hak: ska­lne i za­kład­ne 5 szt. 7. God­zin cho­do­wych ko­man­dy — 7 g. 8. Po­stojów na trasie nie ma. 9. Gru­pa: Afa­na­sjew S.A. III sp. ra­zryd, Afa­na­sjew A.Je. MS. 10. Trener — Afa­na­sjew A.Je. MS. 11. Wyj­ście na szczyt i po­wrót 1 maja 2001 r.

Opis tras­sy wej­ścia na szczyt Trój­gła­wa (C-S) 2557 m Wschod­nim ku­luarem, trawers, kat. 2A.

Ta trasa jest odw­ro­tym tra­wer­sem skla­sy­fi­ko­wa­nej tras­sy 2B kat. tr­awer­su S — C Trój­gła­wej, roz­po­czyn­ającej się od wzn­io­słe­go C gra­bie­nia. Trasa ta roz­po­czy­na się w zej­ścio­wym ku­luar­ze wschod­niej eks­po­zy­cji mię­dzy szczy­ta­mi Po­łud­ni­o­wa i Cen­tral­na Trój­gła­wa. Tu­taj prze­cho­dzi zej­ście ze wszyst­kich tras na Po­łud­ni­ową i Cen­tral­ną Trój­gła­wą, czę­sto też zcho­dzi się po wej­ściu na Pół­noc­ną Trój­gła­wą. Ku­luar — 500 m, 35° — za­śnie­żo­ne ku­rum­ni­ki. Czasem by­wa la­wi­no­o­pas­ny. Gór­na część ku­lu­ara zna­j­du­je się w wąs­kich pi­skach Po­łud­ni­o­wej i Cen­tral­nej wie­ży i śnieg tu­taj w nie­któ­re lata utrzy­mu­je się do koń­ca lata.

Odc. R0–R1 60 m. 45° I+ Gór­na część ku­lu­ara. Na prze­łę­czy śnież­ny na­wis do 2 m. Li­nie por­ęcz­kowe.

Odc. R1–R2 350 m. 60° II− Wej­ście na Cen­tral­ną wie­żę Trój­gła­wej mo­że pro­wa­dzić dwiema dro­ga­mi:

• pierw­sza to gra­bień Po­łud­ni­o­wy, trzy li­nie poręcz­kowe, 4 haki ska­l­ne;
• dru­ga — le­wym skra­jem od gra­bie­nia zej­ścio­wą dro­gą, jed­na–dwie li­nie poręcz­kowe.

Ten od­ci­nek jest klu­czo­wym dla trasy 1B kat.

Odc. R2–R3 150 m. 50° II+ Zej­ście z wie­ży szczytowej czę­ści­owo la­za­niem i w trzech prz­yp­ad­kach zej­ście na li­nie na 10–15 me­trów.

Odc. 3–4, 180 m. I+ Tra­wers po­rów­na­ne­go gra­bie­nia z dwoma nie­wy­so­ki­mi żan­dar­ma­mi mię­dzy wie­ża­mi Cen­tral­ną i Pół­noc­ną Trój­gła­wej. Pierw­szy żan­darm po­ko­nu­je się po gra­bie­niu. Dru­gi żan­darm po­ko­nu­je się le­wym skra­jem od gra­bie­nia.

Odc. 4­5, 100 m. 55° I+ Wie­ża szczytowa Pół­noc­nej Trój­gła­wej. Zna­czą­co ku­rum­ni­kiem le­wą stro­ną, po­tem po mo­no­li­tycz­nych du­żych ska­łach. Wyj­ście na szczyt.

Zej­ście na pół­noc trasą 2B kat. 200 m z trze­ma spo­ty­kań­mi na li­nie na 10–15 me­trów do po­łącz­nic­zo­go wschod­nie­go kon­tr­for­su. Da­lej zej­ście moż­na pr­ze­pro­wa­dzić po NE ku­luar­ze. Nad nim wie­le luź­nych ka­mien­ni, któ­re ko­niecz­nie trz­eba ostrze­lać dla bez­pie­cz­nego zej­ścia niż­szy­mi ku­luar­mi.

W ra­zie zwięk­szo­nego ry­zy­ka la­wi­no­we­go:

• je­śli nie uda­ło się uak­ty­wić la­wi­ny, trze­ba iść po­tem po gra­bie­niu Pół­noc­nym trasy 2B;
• przy zej­ściu ku­luarem ko­niecz­ne jest po­stę­po­wa­nie na­prze­mi­an ze za­bez­pie­cze­niem za ska­ły;
• dłu­gość zej­ścia — oko­ło 700 me­trów.

Jako trze­ci wa­riant: moż­na zejść w dół po tej sa­mej trasie.

Wszyst­kie trasy na Trój­gła­wą od Wschodu