Trawers Północnej i Centralnej Wieży
Szczyt Trójgłowy z podejściem po grani S.W. Wieży Północnej, według trasy 2B kat. trudn.
1. Informacje geograficzne
Masyw szczytu Trójgłowy położony jest w paśmie Tunkinskie Goltsy w Sajanach Wschodnich, w długim bocznym odgałęzieniu, stanowiącym dział wodny pomiędzy rzekami Bugotoj i Kyngarga.
Tunkinskie Goltsy to najwyższe pasmo Sajanów Wschodnich, ciągnące się równoleżnikowo na setki kilometrów. Najwyższy punkt, osiągający 3266 m n.p.m., znajduje się u źródeł rzeki Ganga-Chairym.
W ogólności pasmo charakteryzuje się ostrymi, alpejskimi formami. Na odcinku 100 km od kurortu Arszań na wschodzie do przełęczy Szumak na zachodzie występuje wiele szczytów stanowiących duże wyzwanie dla alpinistów.
Dolinny są głębokie, pokryte gęstą tajgą trudną do przebycia. Granica lasu na południowych zboczach przebiega na wysokości 1880 m, na północnych - 1600–1700 m. Pokrywa śnieżna do końca lata niemal zupełnie się roztapia. Zlodowacenie nie występuje.
Masyw szczytu Trójgłowy składa się z trzech wież - Południowej, Centralnej i Północnej. Najwyższa jest Wieża Centralna, o wysokości 2511 m n.p.m.
Najbliższa miejscowość to kurort Arszań, położony w odległości 225 km od Irkucka. Od kurortu do Bazy Obozowej u ujścia rzek Prawej i Lewej Kyngargi dociera się w ciągu 4 godzin (pod górę do doliny).
2. Opis trasy
Od miejsca postoju u ujścia rzek Lewej i Prawej Kyngargi (na reperze 1202 m) w górę wzdłuż rzeki Prawej Kyngargi do pierwszego potoku, wpadającego do niej z lewej strony. Następnie wzdłuż potoku, stopniowo nabierając wysokości, w prawo do góry.
W rejonie granicy lasu:
- gęste zarośla krzewów na bardzo stromych zboczach.
Nad krzewami:
- podjazd w górę na grań po zaśnieżonych trawiastych zboczach;
- wyżej - zaśnieżona drobna kamienista osypisko.
Dalej łagodną, ale ostrą granią do podnóża skał. Tu pierwszy punkt kontrolny, początek trasy (zdjęcie 1). Od miejsca postoju na dojście potrzeba 2–2,5 godz.
Od punktu kontrolnego w górę, przez duże odłamki skalne wzdłuż podnóża skalnej grani, składającej się z monolitnej grzędy. Następnie trawersem przez szerokie śnieżne zbocze (o nachyleniu 40°), które jest pokonywane z naprzemiennym zabezpieczeniem przez lodowac, podchodzimy do pierwszego żandarma, do jego środkowej, najwęższej części. Grań żandarma jest pokonywana poziomym trawersem po monolitycznych skałach średniej trudności, w zespołach. Zabezpieczenie - naprzemienne, przez występy (zdjęcie 2).
5-metrową ścianę pokonuje się wprost, użyty jest 1 skalny hak, asekuracja przez występy (zdjęcie 3), pionowe poręcze, podjazd metodą sportową.
Dalej po monolitycznych skałach w lewo do góry (zdjęcie 4). Stopniowo przesuwamy się w lewo ku szerokiemu śnieżnemu żlebowi (zdjęcia 5, 6). Wychodzimy do żlebu. Nachylenie żlebu wynosi 30–35°, śnieg jest sypki, o głębokości 35–40 cm. Stopnie nie tworzą się, jest ślisko, asekuracja miejscami naprzemienna.
Żleb wychodzi na grań pod drugi żandarm, tu jest 2. punkt kontrolny (zdjęcie 7).
Drugi żandarm jest obchodzony z prawej strony po szerokiej półce z wyjściem po wewnętrznym narożniku na wąką przełączkę między skałami. Długość wewnętrznego narożnika wynosi 7–8 m, nachylenie 50°. Asekuracja naprzemienna przez występy.
Z przełączki niewielki zjazd w lewo pod przewieszonymi skałami po sypkim, głębokim śniegu (zdjęcie 8), dwie liny poręczowe, 2 skalne haki.
Obchodząc skały i pokonując bardzo strome, sięgające 50°, śnieżne wzniesienie o długości 1 liny, trawersujemy szerokie śnieżne zbocze o nachyleniu 35° ku podnóżu grupy skał (zdjęcie 9). Trawers odbywa się z narastającą wysokością (zdjęcie 1, środek odcinka 3). Asekuracja naprzemienna przez lodowac.
Obchodząc grupę skał, trafiamy do szerokiego żlebu, wyprowadzającego na grań ku podnóżu przedwierzchołka (zdjęcie 10).
Dalej w prawo do góry, w obejściu skalnych przedwierzchołków, skały są łatwe, miejscami średniej trudności. Asekuracja naprzemienna. Nachylenie skał 45–50°. Uwaga na kamienie! (zdjęcia 11, 12, 13).
Wyjście na grań przedwierzchołkową po skałach średniej trudności, ścianę 4 m pokonuje się wprost - 1 hak. Wyjście na wierzchołek Wieży Północnej po łagodnej grani. Na wierzchołku - kopiec kamienny. Od 1. punktu kontrolnego do wierzchołka - 4,5 godz.
Zjazd na grań z dwoma żandarmami między Wieżą Północną a Centralną po śnieżniku, dalej po łatwych skałach, asekuracja jednoczesna (zdjęcie 14).
Podjazd na Wieżę Centralną z asekuracją naprzemienną. Dwie liny trudnych monolitycznych skał to odcinek kluczowy (zdjęcia 15, 16, 17, 18).
Wyposażenie:
- 2 skalne haki
- poręcze ze schwytnym węzłem
Przejście od Wieży Północnej do Centralnej - 1 godz.
Zjazd na przełączkę między Wieżą Południową a Centralną:
- Najpierw po grani po skałach średniej trudności - 1 lina, asekuracja naprzemienna.
- Następnie zjazd do żlebu w prawo po trasie:
- poręcze - dwie liny
- zjazd - metodą sportową
- 1 skalny hak
Uwaga na kamienie! (zdjęcie 19).
Wyjście na przełączkę po zaśnieżonych, łatwych skałach. Zjazd z Wieży Centralnej do przełączki zajmuje 1 godz.
Z przełączki w dół po stromym śnieżnym żlebie. Nachylenie górnej części żlebu sięga 60°.
Zjazd - jedna lina po poręczach, metodą sportową ze schwytnym węzłem. Poręcze są przymocowane u góry do dużego, wygodnego kamienia.
Dalej żleb staje się łagodniejszy, osiągając 45–40°. Odcinek do punktu 1 (zdjęcie 1) jest pokonywany z asekuracją naprzemienną przez lodowac - 7–8 lin. Po wyjściu z wąskiej gardzieli żlebu - ruch jednoczesny.
Cała trasa od Bazy Obozowej i z powrotem zajmuje 1 dzień.
3. Skład grupy
- Michajłow A.A. - 2. sp. kat. - kierownik
- Popowa L. - 2. sp. kat. + 3A, 3A, 3B
- Michajłowa R.T. - 2. sp. kat. + 3A, 3A, 3A
- Aleksiejew S. - 3. sp. kat. + 3A, 3A, 3A, 3B, 3B
- Pałamarczuk S. - 3. sp. kat. + 3A, 3A, 3A, 3B, 3B
- Popowa L. - 3. sp. kat. + 3A
4. Wyposażenie
- Lina główna - 3 × 40 m.
- Młotki skalne - 2 szt.
- Haki skalne - 5 szt.
- Repsznur eksploatacyjny - 5 m.
- Karabinki - 8 szt.
- Czekany - 6 szt.
- Pasy - 6 szt.
- Repsznury 4 m - 6 szt.

Kyren–Irkuck
TABELA
PODSTAWOWYCH CHARAKTERYSTYK TRASY WSPINACZKOWEJ
Trasa wspinaczki - Trawers Północnej i Centralnej Wieży szczytu Trójgłowy z podejściem po grani S.W. Wieży Północnej według trasy 2B kat. trudn.
Różnica wysokości na trasie: Baza Obozowa - 1202 m - Wieża Centralna - 2511 m n.p.m. Nachylenie trasy - 40–45°
| Daty | Odcinek | Nachylenie | Długość | Rzeźba terenu | Trudność techniczna i sposób przejścia, kat. trudn. | Sposób pokonania i asekuracji | Pogoda | Haki skalne |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 5.01.1969 | R1 | 20° | 4 km | Śnieg | Bezchmurnie, ciepło, słonecznie | |||
| R2 | 35–40° | 400 m | Zaśnieżone skały | Wspinaczka, poręcze, 2 kat. trudn. | Asekuracja naprzemienna przez występy i hak, poręcze | «» | 1 | |
| R3 | 35–40° | 300 m | Zaśnieżone skały, śnieg | Poręcze, 2 kat. trudn. | «» | «» | 2 | |
| R4 | 40–45° | 250 m | Zaśnieżone skały | 2 kat. trudn. | Ruch jednoczesny i naprzemienny. Asekuracja przez występy i haki | «» | 1 | |
| R5 | 30–20° | 250 m | Śnieg, zaśnieżone skały | 1 kat. trudn. | Ruch jednoczesny | «» | ||
| R6 | 40–50° | 150 m | Skały | Wspinaczka, poręcze, 3 kat. trudn. | Wspinaczka, asekuracja naprzemienna przez występy, 4 haki | «» | 2 | |
| R7 | 45–50° | 350 m | Zaśnieżone, zlodowaciałe skały | Poręcze, 3 kat. trudn. | Asekuracja naprzemienna przez występy, 4 haki | «» | 1 | |
| R8 | 65–40° | 650 m | Śnieżny żleb | Zjazd metodą sportową, asekuracja naprzemienna przez lodowac, 2 kat. trudn. | 1 lina poręczowa, asekuracja naprzemienna | «» | ||
| R9 | 20° | 5 km | Śnieg | Cicho, bezchmurnie |
Kierownik wspinaczki Michajłow A.A.

Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz