Trawers Południowej Baszty w. Trzechgława po marszrucie 1B kategorii trudnści grzbiet Tunkinskie Golcy w Wschodnich Sajnach

1. Informacje geograficzne

Masyw w. Trzechgława znajduje się w paśmie Tunkinskie Golcy w Wschodnich Sajnach, w długim bocznym odgałęzieniu, które stanowi dział wodny między rzeczkami Bugotoj i Kyngarga.

Tunkinskie Golcy — najwyższy grzbiet Wschodnich Sajów, rozciągający się w kierunku równoleżnikowym na odległość km. Najwyższy punkt — 3266 m n.p.m. — w górnym biegu wąwozu Kyngarga.

W ogólności, grzbiet ma ostre alpejskie formy. Na długości 100 km od kurortu Arszań na wschodzie do przełęczy Szumak na zachodzie znajduje się wiele wierzchołków, które cieszą dużym zainteresowaniem wśród alpinistów.

Wąwozy są głębokie, pokryte trudną do przebycia tajgą. Granica lasu na południowych zboczach wynosi 1880 m, na północnych 1600–1700 m. Pokrywa śnieżna pod koniec lata schodzi prawie całkowicie. Zlodowacenie nie występuje.

Masyw w. Trzechgława składa się z trzech baszt — Południowej, Centralnej i Północnej. Najwyższa jest Centralna, o wysokości 2511 m n.p.m. Wysokość Południowej Baszty — 2486 m n.p.m.

Najbliższy punkt osadniczy — kurort Arszań, 225 km od Irkucka. Od kurortu do bazy u zbiegu rzek Prawej i Lewej Kyngargi — 4 godziny marszu w górę wąwozem.

2. Opis marszrutu

Od stanowiska u zbiegu rzek Prawej i Lewej Kyngargi (na rzędnej 1202 m n.p.m.) w górę rzeczką Prawa Kyngarga do pierwszego strumienia, wpadającego z lewej strony. Następnie wzdłuż strumienia aż do granicy lasu. W trakcie marszu trzeba przebyć gęste zarośla krzewów, czasami na bardzo stromych zboczach.

Od granicy lasu, do której jest około 2 godzin marszu, przez ośnieżone moreny kotła lodowcowego do podnóża południowo-wschodniego grzbietu. Kierunek ruchu — ku żlebowi, prowadzącemu na grzbiet Południowo-Wschodni, ograniczający z lewej strony skalisty masyw wierzchołka (fot. 1). Od granicy lasu do punktu I — 35–50 minut marszu.

Dalej wzdłuż żlebu, po ośnieżonym piargu z wychodniami skał. Skały łatwe, ruch jednoczesny. W górnej części żleb się zwęża i osiąga nachylenie 40° (fot. 2,3). Żleb wyprowadza na szerokie wschodnie zbocze wierzchołka. Ruch po niewyraźnie zaznaczonym grzbiecie o nachyleniu 25–30° (fot. 4,5). Posuwając się w górę, po 45 minutach docieramy do przedwierzchołkowego grzbietu, składającego się z niewielkich łatwych skał, które są pokonywane z jednoczesnym zabezpieczeniem przez występy.

Wierzchołek — szeroki kopiec z resztkami zniszczonych skał. Cała ścieżka od punktu I do wierzchołka zajmuje 3 godziny.

Schodzenie na NW, początkowo grzbietem, omijając i pokonując lekkie skały z jednoczesnym i naprzemiennym asekuracją, następnie po stromym ośnieżonym piargu na przełączkę między Południową i Centralną Basztą (fot. 6,7). Nachylenie 30–40°. Ostrożnie, kamienie! Do przełączki schodzenie zajmuje 1 godzinę.

Z przełączki w dół po stromym śnieżnym żlebie. Nachylenie górnej części żlebu do 60°. Schodzenie — jedna lina po poręczach sposobem sportowym ze schodzącym węzłem. Poręcze są zamocowane u góry do dużego wygodnego kamienia.

Dalej żleb się wypłaszcza do 45–40°. Odcinek do punktu 5 (fot. 8,9) jest pokonywany z naprzemienną asekuracją przez lodór 7–8 lin. Po wyjściu z wąskiej gardzieli żlebu i dalej — jednoczesny ruch (fot. 8,9).

Na całe wejście potrzeba 9–10 godzin.

3. Skład grupy

1. Michajłowa R.T. — 2. sp. rozrjad
2. Michajłow A.A. — 3. sp. rozrjad
3. Pałamarczuk S. — 3. sp. rozrjad (ZZAZAZAZBZB)
4. Popowa L. — 3. sp. rozrjad (ZA ZA ZB)

4. Wyposażenie

1. Lina główna — 2 × 40 m.
2. Karabinki — 4 szt.
3. Pas bezpieczeństwa — 4 szt.
4. Repitury 4 m — 4 szt.
5. Lodór — 4 szt.

Tabela podstawowych charakterystyk trasy wejściowej

Różnica wysokości trasy — baza 1202 m, Południowa Baszta 2486 m. Nachylenie trasy — 25–40°.

Kierownik wejścia: Michajłowa R.T.

www.alpfederation.ru ↗ www.alpfederation.ru ↗

Kyren — Irkuck