4344

Iркуцкая обласtная федерация альпинизма

Opis

Wspinaczka na szczyt "Перья" granią północną (Tunkińskie goltsy) Wschodnie Sajany 2996 m. Irkuck, 1971 r.

Informacje geograficzne, charakterystyka sportowa i historia zagospodarowania doliny "Мойгото"

Dolina Мойгото położona jest w środkowej części pasma Tunkinskie Goltcy w Sajnach Wschodnich. Tunkinskie Goltcy to najwyższy łańcuch górski Sajów Wschodnich. Najwyższy punkt - 3266 m, położony jest w górnym biegu doliny Ганга-Хайрым. Pasmo ma alpejskie formy ukształtowania terenu. Istnieje wiele wierzchołków, które są interesujące dla alpinistów.

Dolinę są głębokie, pokryte trudną do przebycia tajgą. Granica lasu leży na wysokości 1700 m. Pokrywa śnieżna do końca lata znika prawie całkowicie. Zlodowacenie nie występuje.

Szczyt "Перья" znajduje się w bocznym odgałęzieniu, oddzielonym od głównego pasma głębokim siodłem. Wysokość szczytu wynosi 2996 m. Najbliższa miejscowość to kurort Arszan, położona w odległości 30 km, do Irkucka - 250 km. Z doliny do obozu bazowego jest 8 km w górę przez bardzo trudno dostępną dolinę (wykorzystanie transportu jucznego jest wykluczone) 5–6 godzin.

W górnym biegu doliny znajduje się 7 wierzchołków, z których 5 zostało zdobytych przez alpinistów z Irkucka. Na nich wytyczono 8 tras o 1–3 kategorii trudności. Istnieją możliwości przejścia kilku nowych tras.

Opis trasy

Od obozu bazowego do początku wejścia na przełęcz 2,5 godziny w górę przez dolinę.

Odcinek R0–R1 (zdjęcia 2, 3, 4)

Wejście po dużej, a następnie średniej ośnieżonej osypisku. Nachylenie 25–40°. Na przełęczy kopiec kontrolny.

Odcinek R1–R2 (zdjęcia 5, 6, 7, 8, 9, 10)

Wejście do podnóża ścian "pierwszego pióra" i dalej obejście go z lewej strony, przemieszczanie się ze zmienną ubezpieczką przez występy, 3 liny poręczowe. Ostatni odcinek obejścia prowadzi po wąskiej pochyłej półce nad głębokim urwiskiem, skały są zniszczone. Zaleca się odstąpienie od tego i wejście po pionowym kominie na grań i zejście na przełęcz. Ten odcinek jest technicznie trudniejszy, ale bezpieczniejszy. Wąski, mocno zniszczony grzebień za "piórem" należy przejść z dużą ostrożnością. Za pierwszym "piórem" - wejście po śnieżnym wzniesieniu i dalej - proste obejście drugiego "pióra" po szerokiej półce z lewej strony.

Odcinek R2–R3 (zdjęcie 11)

Najłatwiejszy. Zniszczone wzniesienie ostrożnie omijamy z prawej strony. Wzdłuż podnóża trzeciego "pióra" poruszamy się po nagromadzeniu głazów w stronę czwartego "pióra", omijając go z prawej strony.

Odcinek R3–R4

Po obejściu czwartego "pióra" poruszamy się po zniszczonej grani w stronę przedwierzchołka, z którego widać wierzchołkowy masyw (zdjęcie 12). Zaleca się, nie wychodząc na przedwierzchołek, trawersować go z prawej strony z zejściem. Zjazd na 70–80 m po zniszczonych, wielkogabarytowych skałach, miejscami trafiają się trudne ścianki - poręczowe. Po osiągnięciu szerokiego śnieżnego żlebu, wchodzimy w górę w stronę skalnego korytarza.

Odcinek R4–R5 (zdjęcia 13, 14, 15, 16, 17, 18)

Na początku po śnieżnym stoku 30–40°, dalej po ośnieżonych skałach, skały wygładzone. Ubezpieczenie naprzemienne, poręczowe. Wejście po prawej części korytarza do "niszy", dalej - trawers w lewo w górę, trudny odcinek, poręczowe. Jeszcze jedna lina i wyjście na platformę. Jedna lina w prawo w górę wzdłuż podnóża stromych gładkich skał i w górę po stromym kominie, wyjście na grań. W kominie - poręczowe.

Do wierzchołka prowadzi droga po stromych monolitycznych, wielkogabarytowych skałach, miejscami ścianki z bardzo trudnym wspinaniem, obejść nie ma. Wszędzie poręczowe. Wyjście na wierzchołek po stromym gładkim głazie z podсажиwaniem. Zjazd z niego - sposobem sportowym. Zjazd do wejścia do korytarza - z wielokrotnym użyciem sposobu sportowego. Z platformy do niszy - poręczowe. Dalej - dwie liny sposobem sportowym (zdjęcia 19, 20, 21).

Dalszy zjazd - drogą wejścia.

Czas łączny: na trasie - 8 godzin z podejściem i powrotem do obozu - 12 godzin

Grupa oceniła trasę na 2B kat. trudn.

Skład grupy:

Szyszkin W.I. - kier. 1. rozp. sport.
Briański W.P. - 1. rozp. sport.
Tokariew S. - 2. rozp. sport.
Staniewicz W. - 3. rozp. sport.
Simatowa L. - 3. rozp. sport.
- 1. rozp. sport.

Tabela głównych charakterystyk

szczyt "Перья" 2B kat. trudn.

Data	Odcinek	Nachylenie, °	Długość, m	Charakterystyka reliefu	Kat. techn. trudn.	Sposób pokonania	Warunki pogodowe	Zużyto godzin marszu	Wbijono haków skalnych
2/XI–71	R0–R1	40	1000	Duże i średnie ośnieżone osypisko	1	Jednocześnie	Jasno, zimno	1	–
	R1–R2	35	600	Ośnieżone pochyłe półki, skały, komin, wąski grzebień skalny	2	Naprzemiennie, poręczowe, ubezpieczenie przez występy	–	1	–
	R2–R3	25	1200	Zniszczony grzebień	2	Jednocześnie i naprzemiennie	Jasno, wiatr	0,45	–
		45	300	Wielkogabarytowe skały, ścianki	2	Naprzemiennie, poręczowe, sposobem sportowym, ubezpieczenie przez występy	–	0,30	–
	R3–R4	35–75	600	Żleb, ośnieżone skały, komin, gładkie monolityczne skały	3	Jednocześnie, naprzemiennie, poręczowe, ubezpieczenie przez występy i haki skalne	Jasno, wiatr	1,45	2
	R4–R5
Razem: 3500 m.