SPRAWOZDANIE Z PIERWSZEGO PRZEJŚCIA NA W. ZARECZNA SEWERNAJA (2350) MARшрутEM „ŻELOb SEWERо-ZАChОDNIEGO SKŁONU” 3B KАTЕGОRII ZIMOWEJ ZESPÓŁ IRKUTSKIEJ SEKCIJ ALPINIЗMU W OKRESIE od 4 stycznia 2020 r. do 4 stycznia 2020 r.

Kierownik zespołu: Żdanow Dmitrij Andriejewicz

Irkuck 2020

I. Paszport wejścia

	1. Informacje ogólne
1.1	Nazwisko i imię, klasa sportowa kierownika	Żdanow D. A., 2 sp. klasa
1.2	Nazwisko i imię, klasa sportowa uczestników	Antonow O. A., 2 sp. klasa, Serebrennikow J. N., 2 sp. klasa
1.3	Nazwisko i imię trenera	-
1.4	Organizacja	Irkuska sekcja alpinizmu
	2. Charakterystyka obiektu wejścia
2.1	Rejon	Tunkińskie goltsy
2.2	Dolina	„Верхний каньон Иркута”
2.3	Numer sekcji według klasyfikacyjnej tabeli z 2013 roku	6.1.2.
2.4	Nazwa i wysokość wierzchołka	Zaproponowano: Zareczna Sewerna 2350 m.
2.5	Współrzędne geograficzne wierzchołka (szerokość/długość), współrzędne GPS *(1)	N51°78380′ E100°73317′
	3. Charakterystyka marszrutu
3.1	Nazwa marszrutu	Żelob SZ stoku
3.2	Proponowana kategoria złożoności	3B
3.3	Stopień poznania marszrutu	Pierwsze wejście
3.4	Charakter ukształtowania marszrutu	Kombinowany
3.5	Różnica wysokości marszrutu (obliczeniowa)	617 m
3.6	Długość marszrutu (podawana w m.)	1600 m
3.7	Elementy techniczne marszrutu (podaje się łączną długość odcinków o różnej kategorii złożoności z podaniem charakteru ukształtowania (lodowo-śnieżny, skalny))	I kat. złoż. lód — 268 m. II kat. złoż. lód — 78 m. III kat. złoż. lód — 48 m. IV kat. złoż. lód — 40 m. V kat. złoż. lód — 22 m.
3.8	Średnie nachylenie marszrutu, (°)	23°
3.9	Średnie nachylenie głównej części marszrutu, (°) odc.0–12	36°
3.10	Zejście z wierzchołka	po Ю grzbiecie, przez siodło i 3 kuluар
3.11	Dodatkowe charakterystyki marszrutu	Marszrut jest oświetlony w drugiej połowie dnia.
	4. Charakterystyka działań zespołu
:--	:--	:--
4.1	Czas przemarszu (godzin marszu zespołu, podaje się w godzinach i dniach)	5 godz
4.2	Biwaki	-
4.3	Czas przygotowania marszrutu	-
4.4	Wyjście na marszrut	10:00 4 stycznia 2020 r.
4.5	Wyjście na wierzchołek	15:00 4 stycznia 2020 r.
4.6	Powrót do bazy	17:00 4 stycznia 2020 r.
4.7	Użyto śrub lodowych	41 szt
4.8	Użyto haków	-
4.9	Użyto RAZEM	41 szt
	5. Charakterystyka warunków meteorologicznych
5.1	Temperatura, °C	−15–−10
5.2	Siła wiatru, m/s	słaby wiatr, 1–2 m/s
5.3	Opady	Nie
5.4	Widoczność, m	Jasno
	6. Odpowiedzialny za sprawozdanie
6.1	Nazwisko i imię, e-mail	Żdanow D. A., gerendal@mail.ru

Zdjęcie techniczne skomplikowanej części marszrutu przez żleb SZ stoku na w. Zareczna Sewerna

Niestety, z powodu ukształtowania terenu marszrut nie jest widoczny z jednego punktu. Na początku widoczna jest tylko dolna część marszrutu, jednakże, jeśli przemieścić się na zachód, to nić marszrutu staje się niewidoczna (ukryta za żebrami), a następnie widoczna jest tylko górna część marszrutu.

2. Ogólna charakterystyka rejonu wejścia

Fotopanoрама rejonu. Punkt fotografowania: Biały Irkut, podjazd do biwaków alpinistów na granicy lasu w obejście lodospadu na Moguwece.

Rys 2. Mapa rejonu wejścia: https://opentopomap.org/#map=12/51.7609/100.6938 ↗

Rys 3. Zdjęcie techniczne marszrutu. Widok na marszrut z zachodu.

Rys 4. Zdjęcie techniczne marszrutu. Widok na marszrut z północnego zachodu.

Schemat UIAA kluczowej części marszrutu 3B przez żleb SZ stoku na w. Zareczna Sewerna

3. Charakterystyka działań zespołu

3.1 Plan taktyczny zespołu

Rejon Echje-Nuga położony jest w dolinie rzeki Irkut poniżej ujścia Białego i Czarnego Iркутa w 325 km od miasta Irkuck (patrz Mapa rejonu wejścia). Ten rejon jest aktywnie eksplorowany przez irkuckich alpinistów i lodowców.

Centralnym punktem alpinistycznym rejonu jest w. Zareczna (2400 m), na którą prowadzi skalny marszrut 1B (Kikina, 2008).

Celem wejścia była wybrana bezimienna wierzchołek (2350 m), położony na północny zachód od Zarecznej. Wierzchołki są rozdzielone szerokim siodłem, w centrum którego znajduje się skalny ostanec w kształcie szpona na palcu (patrz Fotopanoрама rejonu).

Strome, skaliste północno-zachodnie zbocze wybranego przez nas wierzchołka przecina głęboki i wąski żleb potoku, spływającego z wysokogórskiego tundry przylegającego do wierzchołka od północy. W środku zimy w korycie potoku tworzy się potężna sucha kra, z stromymi stopniami. Ten lodospad został wybrany przez nas jako droga na wierzchołek (Rys. 3, 4).

Zespół przyjechał do rejonu 2 stycznia 2020 r. i rozbił obóz w 30 minut od początku marszrutu na brzegu rzeki Irkut, wysokość 1500 m. Początek marszrutu znajduje się na wysokości 1600 m. Wejście było zaplanowane na 4 stycznia, 3 stycznia zespół prowadził rozpoznanie i aktywną aklimatyzację.

Sprzęt techniczny, który został wzięty na marszrut:

10 śrub lodowych
4 kotwy
2 pętle stacyjne
10 odciągów
4 karabiny muftowane
3 pary młotków lodowych
2 pół-liny dynamiczne po 30 m każda.

3.2 Działania taktyczne zespołu na marszrucie

Pierwszym numerem na marszrucie pracował Antonow O. na podwójnej linie. Drugim numerem pracował Serebrennikow J., trzecim — Żdanow D.

Na skomplikowanych odcinkach pierwszy numer wychodził na całą długość liny, jeśli pozwalał na to teren i organizował stanowiska w dogodnych miejscach, przyjmując drugiego i trzeciego przez auto-blok.

Drugi i trzeci numer poruszali się jednocześnie na niewielkiej dystansie od siebie, aby mieć możliwość kontroli spadających odłamków lodu.

Aby przyspieszyć przejście marszrutu na nieskomplikowanych odcinkach, trójka przechodziła na równoczesne poruszanie się ze zmianą lidera, drugi numer zaczynał pracować jako pierwszy.

Cały marszrut został pokonany bez użycia poręczowania.

3.3 Krótkie opisanie przejścia marszrutu

Nr odcinka	Opis	Numer zdjęcia
R0–R1	6 m. 80° (4). Początek marszrutu. Ze stanowiska № 0 uchodzimy w lewo od lodowej kurtyny.	1,2
R1–R2	15 m. 45° (3). Ukośny trawers w prawo pod skały. Stanowisko № 1.	1,3
R2–R3	10 m. 85° (5). W lewo w górę po ścianie.	1,4,5
R3–R4	15 m. 60° (3). Po kaskadach na długość liny. Stanowisko № 2.	-
R4–R5	50 m. 30° (2-). Po kaskadowym lodzie do ściany. Stanowisko № 3.	-
R5–R6	8 m. 70° (4-). Lodowy próg. Stanowisko № 4.	6
R6–R7	120 m. 20° (1). Od stanowiska № 4 po nie stromym lodzie w bardzo wąskim kanionie.	-
R7–R8	10 m. 45° (2+). Pod lewą podstawę lodowej ściany. Stanowisko № 5.	7
R8–R9	12 m. 80° (5). Lodowa ściana trudna.	7,8,9
R9–R10	18 m. 40° (2). Wyjście ze ściany. Stanowisko № 6.
R10–R11	60 m. 20° (1). Nieskomplikowane lodowe kaskady. Stanowisko № 7.	10
R11–R12	26 m. 70° (4-). Seria lodowych ścianek i półek. Stanowisko № 8.	10,11,12
R12–R13	30 m 50° (3). Kontynuacja ścianek. Stanowisko № 9 za drzewem.	-
R13–R14	3 m. 60° (3). Przełamujemy lodowy próg. Dalej idziemy jednocześnie.	-
R14–R15	87 m. 25° (1). Jednocześnie. Miejscami mokry lód. Wyjście z kanionu ku zarośniętym krzewami.	-
R15–R16	1130 m. 18° (н/к). Przez zarośla krzaków, wyjść na rozwidlenie dwóch kuluаrów. Tu lód się kończy. Można się rozluźnić. Kontunuować podjazd wprost po stoku pomiędzy kuluаrami po kamienistym stoku z rzadkim lasem aż do złagodzenia rzeźby terenu na tundrę i dalej wyjść na wierzchołek.	13,14,15