Paszport wejścia
- Klasa wejścia — SKALNY.
- Rejon wejścia — SAJAN WSCHODNI, pasmo TUNKINSKIE GOLTSY.
- Szczyt, jego wysokość, trasa wejścia — szczyt DINOZAWR, 2716 m, POŁUDNIOWY KONTRFORS GRZBIETU WSCHODNIEGO.
- Proponowana kategoria trudności — 4B.
- Różnica wysokości — 416 m.
- Średnie nachylenie kontrforsów — 55°.
- Długość odcinków — 4 kat. trudn. – 28 m, 5 kat. trudn. – 150 m.
- Wbijanych haków — skalnych: 42, lodowych: dla ITO.
- Liczba godzin marszu — 11 godz.
- Liczba noclegów — brak.
- Nazwisko I.N. kierownika, uczestników i ich kwalifikacje:
- kier. BIEŁOUSOW W.M. — KMS
- TARAN N.S. — KMS
- MICHAJŁOW A.A. — MS
- JURINKSIJ J.I. — 1-sza kat. trudn.
- Trener zespołu — PIETRASZKO G.A.
- Data wejścia — 4 maja 1981 r.

Foto 1. Widok ogólny na szczyt Dinozaur.

Foto 2. Profil kontrforsów trasy.
Tabela głównych charakterystyk trasy

| Odcinek | Długość odcinka, m | Nachylenie odcinka, ° | Charakter ukształtowania terenu | Kategoria trudności odcinka | Sposób przejścia | Wbijanych haków (skalnych) | Wbijanych haków (lodowych) | Czas przejścia | Pogoda |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| R0–R1 | 40 | 60 | Prawa ściana kontrforsów. 23 m. | 3 kat. trudn. | Monolit, półki zasypane śniegiem. Zacięcia nieliczne. | 5 | – | 0–40 min | DOBRZE |
| R1–R2 | 120 | 45 | Prawa ściana kontrforsów z ukośnymi półkami. | 4 kat. trudn. | Skały monolityczne, półki zasypane śniegiem. Ubezpieczenie na zmianę. | 15 | – | 2–00 godz. | – |
| R2–R3 | 90 | 65 | Monolityczna ściana kończąca się żandarmem o wysokości 25 m. | 5 kat. trudn. | Nieliczne szczeliny i zacięcia zaszronione. Ubezpieczenie na zmianę, poręcznice. | 16 | – | 1–30 godz. | – |
| R3–R4 | 20 | 60 | Zaszroniona ścianka żandarma. Zejście na przełączkę. | 4 kat. trudn. | Rozpadające się skały, zaszronione. Zejście po poręcznicach. | 2 | – | 0–30 min | – |
| R4–R5 | 150 | 30 | Śnieżny grzbiet z występami skalnymi. | 3 kat. trudn. | Ruch jednoczesny z wydeptywaniem stopni. | – | – | 0–30 min | – |
| R5–R6 | 40 | 50 | Skalny kontrfors. | 4 kat. trudn. | Ruch jednoczesny. Miejscami poręcznice. Półeczki zaszronione. | 1 | – | 0–40 min | – |
| R6–R7 | 60 | 50 | Monolityczna ściana z dużych bloków z wyjściem na grzbiet Wschodni. | 5 kat. trudn. | Bloki z rzadko rozmieszczonymi półkami i zacięciami. Ubezpieczenie na zmianę, poręcznice. | 3 | – | 0–40 min | – |
| R7–R8 | 350 | 10 | Grzbiet Wschodni. Nożowaty. Monolityczny. | 4 kat. trudn. | Ubezpieczenie na zmianę i ruch jednoczesny z zakładaniem liny za występy. | – | – | 1–30 godz. | – |
Zejście według trasy o 2B kat. trudn.
Krótki opis trasy według odcinków
Odcinek R0–R1
Od dolnej części kontrforsów iść w prawo do szerokiego żlebu i dalej po nim 15 m wzdłuż ściany. Pod ścianą duże stopnie. Ze stopni iść do góry na ścianę kontrforsów, nieco zbaczając w prawo. Skały średniej trudności. Dużo szczelin, zacięć. Półki z dużą ilością śniegu. Nachylenie — 50°. Skały monolityczne, bez niebezpieczeństwa spadających kamieni. Zobacz zdjęcie 5.

Foto 5. Początek trasy. Odcinek R0–R1.
Odcinek R1–R2
Trasa prowadzi po prawej stronie kontrforsów 10 m od krawędzi po rozczłonkowanych skałach. Skały zbudowane są z monolitycznych dużych bloków. Mało jest szczelin do wbicia haków. Wspinaczka umiarkowanie trudna. Należy iść do góry w kierunku wierzchołka kontrforsów. Zobacz zdjęcie 6.

Foto 6. Odcinek R1–R2.
Odcinek R2–R3
Ukośne płyty i półki kończą się i przechodzą w ścianę o nachyleniu 60°. Na prawo prowadzi gładka stroma ściana. Poruszać się trzeba prosto do góry na ścianę kontrforsów. Zobacz zdjęcie 7. Skały w formie bloków konstrukcyjnych z niewielką ilością zacięć i szczelin. Wspinaczka trudna. Półeczki zasypane śniegiem. Kontrfors kończy się żandarmem, którego wysokość wynosi 25 m. Na wierzchołku żandarma ułożony jest kontrolny kopiec nr 1.

Foto 7. Odcinek R2–R3.
Odcinek R3–R4
Zejście z żandarma w stronę wierzchołka Dinozaur na północ. Poręcznice 20 m. Strome skały zaszronione. Trudno znaleźć miejsce do wbicia haka. Z dołu ścianki żandarma trzeba trawersować do śnieżnego grzebienia, idącego na grzbiet Wschodni.
Odcinek R4–R5
Niewysoki śnieżny grzebiet prowadzi do głównego Grzbietu Wschodniego. Występują wychodnie skalne. Grzbiet dość szeroki, bez nawisu. Ruch jednoczesny. Zobacz zdjęcie 3.

Foto 3. Profil części grzbietowej trasy.
Odcinek R5–R6
Śnieżny grzebiet przechodzi w skalny kontrfors. Skały mocno zniszczone, ale nie stanowią zagrożenia spadającymi kamieniami. Łatwe obejście przedniej ścianki z lewej strony po śnieżnym stoku jest zagrożone lawiną. Dlatego lepiej jest iść prosto na ścianę, w którą opiera się kontrfors. W zależności od warunków pogodowych skały mogą być zaszronione, pokryte śniegiem lub suche. Przy każdym stanie skały są dostępne do przejścia bez wykorzystania sztucznych punktów oparcia.
Odcinek R6–R7
Skalna ścianka monolityczna. Składa się z dużych bloków ze szczelinami i półkami. Ścianka jest południową stroną jednego z żandarmów Grzbietu Wschodniego. Szczeliny zaszronione. Wyjście na Grzbiet Wschodni.
Odcinek R7–R8
Grzbiet Wschodni jest mocno poszarpany. Ma dużo żandarmów z nożowatym wierzchołkiem. Zobacz zdjęcie 4. Ruch jednoczesny i miejscami na zmianę z zakładaniem liny za występy grzbietu. Ten odcinek aż do wierzchołka stanowi niewielką część już istniejącej trasy o 4A kat. trudn. po Grzbiecie Wschodnim. Zejście po Grzbiecie Południowym o 2B kat. trudn.

Foto 4. Odcinek R7–R8.

Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz