Bez tytułu

Szczyt Bronenosiec (około 2450 m) Tunkińskie Gольцы w Wschodnim Sajanie

Szczyt znajduje się w górnym biegu rzeki Lewa Kynharga. Dolina rzeki Kynharga jest już zagospodarowana w sensie alpinistycznym. Na szczyty tego rejonu wytyczono szlaki o stopniu trudności od 1B do 4B. Jednym z ostatnich niezdobytych przez alpinistów szczytów pozostawał szczyt Bronenosiec.

Pierwsze wejście północnym (centralnym) żebrem zostało dokonane podczas Irkuckiej Obwodowej Alpinady 10 maja 1976 r. przez grupę w składzie:

(zobacz widok ogólny)

Kierownik alpinady Mistrz Sportu — Tрубникова W.I. Dowódca oddziału — Брянского W.P. — 1. kat. sport.

Uczestnicy:

• Москалева G.A. — KМС
• Кодачиковой A.S. — KМС
• Никонова W.P. — 2. kat. sport.
• Черемных A.F. — 2. kat. sport.
• Фризен E.A. — 2. kat. sport.
• Дринского Ju.P. — 2. kat. sport.

Od obozu bazowego nad rzeką Kynharga do dopływu rzeki Lewa Kynharga prawym jej brzegiem do północnego żebra (około 2 godz). Wyjście na grań nie przedstawia technicznej trudności (zobacz foto 1 i 2).

Odcinek R1

Szeroka skalna grań przechodzi się ze wzajemną ubezpieczką idąc z prawej strony (idąc w lewo — skalne zsypy). Stopniowo grań przechodzi w wąską, ubezpieczkę za pomocą występów.

Odcinek R2

Wyjście na wąską przełączkę przed skalną ścianą (foto 3, 4).

Ściana skalna:

• Wysokość: 20–25 m
• Nachylenie: 50–60°
• Skały średniej trudności (3)
• Ubezpieczanie hakowe

Możliwe są spadające kamienie! Lepiej zrobić poręczową.

Przezwyciężenie odcinka zajmuje 1–1,65 godz.

Ściana stopniowo staje się łagodniejsza i przechodzi w mocno poszarpaną skalną grań. Ruch ze wzajemnym i na zmianę ubezpieczaniem (foto 5, 6).

Odcinek R3

Wąska grań wyprowadza do skalnego uskoku. Skały średniej trudności, z dobrymi uchwytami, ubezpieczanie za pomocą występów. Długość odcinka 40 m. Trudność 2–3.

Uskok kończy się stromą skalną granią, wyprowadzającą na przedwierzchołkowe śnieżne plateau. Ubezpieczanie wzajemne i na zmianę za pomocą występów (foto 7, 8, 9).

Wyjście na szczyt po śnieżnym plateau technicznie nie jest trudne, ruch jednoczesny. Zejście ze szczytu wschodnią granią do przełęczy nie przedstawia trudności (1B kat. trud.). (foto 10) Do obozu bazowego około 3 godz. Wspinaczka zajęła pierwowspinaczom 10 godz. Wyruszyli z obozu bazowego o 5:30. Powrócili o 15:30. Szlak graniowy, logiczny, dobrze widoczny podczas podchodzenia.

Rekomendacje uczestników wejścia

1: Na odcinkach II i III podczas przechodzenia przez dwie grupy lepiej zorganizować poręczową.

• Na odcinku II możliwe są spadające kamienie!

2: W warunkach Sajanu z niestabilną pogodą w maju zaleca się przy wyjściu na przedwierzchołkowe plateau dobrze rozejrzeć się po drodze schodzenia ze szczytu.

Wyposażenie na grupę 6-osobową

1. Liny główne — 3 szt. (40 m)
2. Haki skalne — 3–4 szt.
3. Młotki — 2 szt.

Grupa ocenia szlak jako kombinowany 2A kat. trud. W ciągu następnych 3 dni zostały wykonane wspinaczki przez kolejne 4 grupy sportowe, które również oceniły szlak jako 2A kat. trud. i podkreśliły, że jest on nawet nieco bardziej skomplikowany niż szkoleniowe szlaki 2A kat. trud. w obozach alpinistycznych „Taлгар”, „Дугоба”, „Aлa-Aрча”.

Rozbiór wejść został dokonany w obecności przedstawiciela Federacji Alpinizmu ZSRR Mistrza Sportu ALEKSASZINA L.A.

TABELA PODSTAWOWYCH CHARAKTERYSTYK SZLAKÓW WSPINACZKOWYCH

www.alp-federation.ru ↗