Sprawozdanie z pierwszego wejścia

Szczyt Arszan (2546 m) wschodnim kontrforsem, nowa droga, proponowana kategoria 4A, pierwsze wejście. Sajany Wschodnie, pasmo Tunkinskije Golcy, Dolina Deszczowa (ros. Uszczelje Dożdewoje), 6.1.2.

Kierownik: Klepikow A.A. Uczestnicy:

• Szczerbany A.N.
• Resnianski I.O.
• Gienierałczenko D.S.

Dokumentacja wspinaczki

1. Sajany Wschodnie, pasmo Tunkinskije Golcy, Dolina Deszczowa, 6.1.2.
2. Szczyt Arszan (2546 m), W k-f.
3. Nowa droga, proponowana kategoria 4A.
4. Rodzaj wspinaczki: skałkowa.
5. Przewyższenie: 406 m. Długość: 573 m. Przewyższenie zasadniczej części: 213 m. Długość zasadniczej części: 243 m. Średnie nachylenie zasadniczej części: 66 °. Średnie nachylenie całej drogi: 48°. Długość odcinków:
   • IV kategoria trudności — 90 m
   • V kategoria trudności — 128 m Pozostawione haki:
   • razem: 0
   • w tym szlamy: 0 Użyto:
   • szlamów — 0
   • haków skalnych (w tym kotwy) — 21
   • закладных elementów — 5
   • friendów — 16
   • sky-hooków (w tym przejścia na nich) — 4 Razem punktów asekuracji: 10
6. Czas wejścia: 8 godz.; dni — 1. Liczba noclegów: 0.
7. Kierownik: Klepikow Aleksandr Aleksandrowicz (MS) stażysta Uczestnicy:
   • Szczerbany Aleksiej Nikołajewicz (2 sp. разряд)
   • Resnianski Ilja Olegowicz (2 sp. разряд)
   • Gienierałczenko Dmitrij Siergiejewicz (2 sp. разряд)
8. Trener: Afanasjew Andriej Jewgienjewicz (MS), (WK), instruktor 1 kat.
9. Wyruszyliśmy o 10:00, 24 stycznia 2016 r. Na szczyt weszliśmy o 18:00, 24 stycznia 2016 r. Powróciliśmy do bazy o 23:00, 24 stycznia 2016 r.

Zdjęcie ogólne wschodniego stoku góry Arszan.

NIEBIESKI — droga Chandżapowa 2005 kategoria 2A. CZERWONY — droga naszego zespołu, kategoria 4A. ŻÓŁTY — droga Chandżapowa 2005, Wk-f, S-gr. kategoria 3Б. ZIELONY — droga Trubnikowa 1971 S gr. kategoria 1Б.

Zdjęcie profilu drogi (prawie profil).

Rysowany profil.

Panorama wierzchołków pasma Tunkinskije Golcy w pobliżu góry Arszan (zdjęcie wykonane z doliny Tunkinskiej z odległości 15 km).

Dolina Deszczowa jest położona w paśmie Tunkinskije Golcy w pobliżu osiedla Arszan i jest skierowana w stronę doliny Tunkinskiej. Morfologicznie jest to w zasadzie długi kocioł polodowcowy lub dolina zawieszona, leżąca pomiędzy górami Bronienosiec i Arszan i opadająca stromym, słabo wciętym korytem w stronę doliny Tunkinskiej. Powierzchnia powyżej granicy lasu jest słabo nachylona, w przekroju wygląda jak żłób lodowcowy. Dno doliny i część zboczy są wypełnione osadami polodowcowymi (dennymi, powierzchniowymi i bocznymi). Materiał — duża frakcja, średnio od 0,5 do 5 m średnicy, skały pochodzenia wulkanicznego, głównie granit, rzadziej skały osadowe metamorficzne. Dno doliny słabo zmienione przez erozję postglacjalną.

Jest to najbardziej dostępne dla wspinaczki alpinistycznej miejsce w Sajnach Wschodnich. Czas podejścia z osiedla Arszan do bazy w dolinie — od 3 do 5 godz. Nawet zimą zbliżenie nie przedstawia trudności, ponieważ wysokość pokrywy śnieżnej na zboczach o takiej wystawie jest niewielka i dopiero na pół godziny – godzinę przed bazą robi się ona znacząca. Samą dolinę ograniczają tylko dwie góry i ich granie: od zachodu góra Arszan, od wschodu góra Bronienosiec. Na chwilę obecną w dolinie, uwzględniając pierwsze wejścia, są drogi o następujących kategoriach trudności:

• 1Б — 1 szt.
• 2А — 2 szt.
• 2Б — 1 szt.
• 3А — 1 szt.
• 3Б — 2 szt.
• 4А — 2 szt.
• 4Б — 2 szt.
• 5А — 1 szt.

Harmonogram

• 24 stycznia 2016 r. o 05:00 zespół wyszedł z bazy, położonej w osiedlu Arszan.
• 24 stycznia 2016 r. o 10:00 — rozpoczęcie wspinaczki.
• 24 stycznia 2016 r. o 16:00 — przejście miejsca kluczowego R9.
• 24 stycznia 2016 r. o 18:00 — na szczycie.
• 24 stycznia 2016 r. o 23:00 — powrót do bazy.

Szczegółowy opis drogi w symbolach UIAA, skala 1:2000, arkusz 1

Opis rzeźby terenu

Początek drogi, stromy kontrfors na lewo od drogi Chandżapowa, kategoria 3B.

• R0–R1 50 m, 70°, 5-, Ruch w lewo w górę po łagodniejszej części, do półki pod przewieszką, omijając ją z lewej strony, po wewnętrznym narożniku wyjście w prawo na zewnętrzną formę.
• R2–R3 20 m, 55°, 4-, Po łagodnym kominie w górę, pod nastawioną ścianę.
• R3–R4 30 m, 70°, 4+, Ściana monolityczna prosto w górę, u góry zniszczona przewieszka, wyjście na wierzchołek filara.
• R4–R5 10 m, 20°, 3-, Grań.
• R5–R6 3 m, 90°, 5+, przez przełamanie, 3 m ekstremalnie trudnego wspinania, (można zrobić "osła"). Ewentualnie, jeśli nie da się wyjść, wycofać się w lewo 15 m i po żlebie pod ścianę (lawinowo).
• R6–R7 15 m, 30°, 3- po grani pod ścianę.
• R7–R8 55 m, 80°, 5+, A1. Strome, ogólny kierunek w lewo w górę ku białej geologii, ekstremalnie trudne wspinanie, są "żywe kamienie", ale lecą one w bok od stanowiska.
• R8–R9 20 m, 75°, 5+ — wyjście na lewe ramię grani.
• R9–R10 30 m, 45°, 2- — w górę na grań, proste wspinanie, stanowisko na "głupim kamieniu".
• R10–R11 150 m, 40°, 2+/3– — wzdłuż grani na główną grań, łączącą wierzchołki Arszan i Bronienosiec.
• R11–R12 150 m, 30°, 2- — wzdłuż grani na wierzchołek.

Zdjęcie techniczne

Zdjęcie wykonane ze Zachodniej ściany góry Bronienosiec 2430 m.

Charakterystyka drogi i działania zespołu.

Po wschodniej ścianie góry Arszan 2546 m przed nami zostały zrobione tylko dwie drogi: 2A i 3Б. Obie drogi idą po zewnętrznych formach rzeźby i są do nich dobrze "przywiązane".

Wybierając nową drogę, kierowaliśmy się przede wszystkim:

• logicznością
• bezpieczeństwem linii

Ze wszystkich możliwych dróg najbardziej logiczną i bezpieczną wydała nam się ta, która idzie po sąsiednim kontrforsie, obok istniejącej drogi 3Б. Skały są mocno zniszczone, występują "żywe kamienie", jednak linia drogi jest poprowadzona tak, że spadające kamienie mijają stanowiska.

Droga ma dwa charakterystyczne miejsca kluczowe, wymagające znacznych umiejętności wspinania swobodnego lub dobrej znajomości techniki ITO, rozstawiania punktów w trudnych warunkach. Pierwsze miejsce kluczowe jest już na pierwszym odcinku drogi — 50 m. Drugie ma długość ponad 75 m, stanowisko jest wiszące, rozstawianie punktów jest utrudnione.

Zejście ze szczytu następuje w kierunku doliny Tunkinskiej wzdłuż grani:

• Na początku 30 m — liny stałe (przy pewnych warunkach bardzo ślisko, trzeba robić rapel);
• Następnie wzdłuż grani prawie do granicy lasu;
• Potem w lewo w Dolinę Deszczową.

Pod drogą.

Pierwsza lina. Odcinek R0–R1.

Odcinek R2–R3. Zewnętrzna forma z łagodnym kominem.

Odcinek R3–R4. Monolityczna ściana.

2. miejsce kluczowe, odcinek R7–R8

Widok w górę! Ze stanowiska R7.

2. miejsce kluczowe, odcinek R7–R8

Widok w dół! Ze stanowiska R8.![img-12.jpeg]({"width":1458," u="https://summitx.info/media/1/oGoGWxZYDCCcD5sMCBHHki99LdnxVQOX/img-12.jpeg","id":64771670} ↗)

P.S. Było bardzo zimno, więc zakładając rękawice, wyciągając aparat i fotografując — było heroiczym wysiłkiem i okrutnym traktowaniem rąk. Dlatego zdjęć z drogi jest niewiele.

Uczestnicy na szczycie:

• Resnianski I.O.
• Gienierałczenko D.S.
• Szczerbany A.N.

Wszyscy na szczycie.