FEDERACJA ALPINIZMU REPUBLIKI BURIACJI

Sprawozdanie

O PIERWSZYM WEJŚCIU NA SZCZYT ARSZAN PRZEZ PRAWY KONTRFORS POŁUDNIOWEGO GRZBIENIA ORIENTACYJNIE W KATEGORII TRUDNOŚCI 9 czerwca 2018 r.

I. Dane o wspinaczce

	1. Informacje ogólne
1.1	Nazwisko i imię, kategoria sportowa lidera	Baguza Aleksandr Michajłowicz, KMS
1.2	Nazwisko i imię, kategoria sportowa uczestników	Łykowa W.W., 2 sp. roz., Kolesnikowa O.S., 3 sp. roz., Nikiforow B.I., 3 sp. roz., Czerniawski M.S., 3 sp. roz., Guliajew M.N., 3 sp. roz., Sustawowa N.S., odznaka
1.3	Nazwisko i imię trenera	Ajuszejew D.W., MS
1.4	Organizacja	Federacja Alpinizmu Republiki Buriacji
	2. Charakterystyka obiektu wspinaczki
2.1	Region	Sajan Wschodni, Tunkińskie Golcy
2.2	Dolina	Dożdżewoje
2.3	Numer rozdziału według klasyfikacyjnej tabeli z 2013 roku	6.1.2.
2.4	Nazwa i wysokość szczytu	Arszan 2546 m
	3. Charakterystyka trasy
3.1	Nazwa trasy	Prawym kontrforsem południowego grzbienu
3.2	Proponowana kategoria trudności	3А
3.3	Stopień rozpoznania trasy	Pierwsze wejście
3.4	Charakter ukształtowania trasy	Skalisty
3.5	Różnica wysokości na trasie	248 m
3.6	Długość trasy (w m)	465 m
3.7	Techniczne elementy trasy	1 kat. trud. skały — 105 m. 2 kat. trud. skały — 271 m. 3 kat. trud. skały — 72,5 m. 4 kat. trud. skały — 14,5 m. 5 kat. trud. skały — 5 m.
3.8	Średnie nachylenie trasy, (°)	45°
3.10	Zejście ze szczytu	Po n/k południowym grzbieniu do przełęczy z trawiastym zboczem, z przełęczy w dół do doliny Dożdżewoje
3.11	Dodatkowe charakterystyki trasy	W sumie wykorzystano 17 punktów asekuracji: 5 kotew; 5 friendów; 5 klinów; 2 pętle na relief. Obecność wody: pod początkiem trasy po prawej stronie w pierwszej połowie lata płynie strumień. Na trasie brak wody.
	4. Charakterystyka działań zespołu
4.1	Czas marszu	Godzin marszu zespołu: 5 godz. 20 min, 1 dzień
4.2	Wyjście na trasę	5:00 09 czerwca 2018 r.
4.3	Wyjście na szczyt	10:50 09 czerwca 2018 r.
4.4	Powrót do bazy	13:00 09 czerwca 2018 r.
	6. Osoba odpowiedzialna za raport
5.1	Nazwisko i imię, e-mail	Baguza A.M., dovokin777@gmail.com

II. Opis wspinaczki

1. Charakterystyka obiektu wspinaczki

1.1. Ogólne zdjęcie szczytu

Zdjęcie wykonano 08 czerwca 2018 r. ze szczytu Bronenosiec

1.2. Zdjęcie profilu trasy

Profil początku trasy (kluczowa część), wykonane przez połączenie dwóch zdjęć

1.3. Fotopanorama okolicy

Fotopanorama szczytów w dolinie Dożdżewoje (kocioł szczytów Arszan i Bronenosiec)

Fotopanorama z autostrady w osiedlu Arszan

1.4. Opis okolicy i podejścia do trasy.

Krótki opis i przegląd okolicy. Dolina Dożdżewoje znajduje się w Sajanie Wschodnim (pasmo Tunkińskie Golcy). Najbliższa miejscowość to osiedle wypoczynkowe Arszan. Do Arszanu można bez trudu dojechać mikrobusem z miasta Ułan-Ude, Irkuck, Sliudianka. Dolina Dożdżewoje jest popularnym regionem wśród alpinistów. Region jest dobrze dostępny i zagospodarowany. W okolicy istnieją już sklasyfikowane trasy od 2А do 5А kat. trud. (1–2А, 2–2Б, 1–3А, 1–3Б, 2–4А, 1–4Б, 1–5А). Czas podejścia z osiedla Arszan do jeziora w dolinie Dożdżewoje wynosi średnio 4 godz.

Podejście do okolicy. Nasz zespół podczas podróży do bazy nagrał trasę w aplikacji Galileo-App, można obejrzeć i pobrać trasę pod linkiem: http://shared.galileo-app.com/5b2760be6a01e2266bb123e0.html ↗. Poniżej przedstawiona jest mapa z zaznaczoną trasą podejścia do bazy.

Podejście do doliny Dożdżewoje rozpoczyna się od północno-wschodnich obrzeży osiedla Arszan: od północnego krańca ulicy Konstantina Gabanowa, lub można z ul. Traktoj wejść na ul. Wostocznuju i wyjść na obrzeża osiedla.

Najpierw należy iść na wschód 2,5 km, po miejscami ginącej ścieżce, po drodze przekraczając obszary spływu potoków. Różnica wysokości na tym odcinku drogi to ≈100 m.

Dalej:

Dotrzeć do parkingu ze stołem i ławkami;
Rozpocząć marsz w górę na uskok północno-wschodni po zalesionych zboczach wzdłuż „białej rzeki”;
Przejść 2 km w górę po ścieżce (różnica wysokości od parkingów na tym odcinku wynosi ≈300 m);
Zboczyć w stronę od „białej rzeki” na północ;
Na końcu zejść na osypiska i nimi dostać się do doliny Dożdżewoje (kocioł Bronenosiec–Arszan) i dalej wzdłuż kotła dojść do jeziora.

Całkowita odległość od osiedla Arszan do jeziora to ≈8 km, całkowita różnica wysokości to ≈1000 m.

Baza naszego zespołu została rozbita nad jeziorem, w czasie zimowym bardziej odpowiednie byłoby rozbicie obozu na granicy strefy leśnej na początku kotła, ponieważ tam będzie dostęp do drewna.

Podejście do trasy. Trasa rozpoczyna się w dolnej części prawego kontrforsu zbocza o ekspozycji wschodniej, na prawo od stromego wewnętrznego uskoku z karnizami. Sam kontrfors znajduje się na prawo od centralnego kontrforsu, gdzie przebiega sklasyfikowana trasa 3Б Chandżapowa. Podejście do trasy od jeziora zajmuje około 1 godz.

Latem lepiej iść środkiem doliny, gdzie osypiska przeplatają się z „trawiastymi polami” i mniej trzeba iść po kamieniach i pokonywać duże bloki. Jeśli iść pod wschodnim zboczem szczytu Arszan, to droga będzie przebiegać głównie przez dużą i średnią ilość osypisk z odcinkami „żywych kamieni” i „świeżych” osypisk.

Mapa-schemat okolicy z zaznaczoną drogą od osiedla Arszan do bazy w dolinie Dożdżewoje nad jeziorem

Zrzut ekranu z programu Google Planet z zaznaczeniem szczytów i drogi podejścia

2. Charakterystyka trasy

2.1. Zdjęcie techniczne trasy

2.2. Charakterystyka techniczna odcinków trasy

Tabela 2.2.1

Nr odcinka		Charakter ukształtowania	Kategoria trudności	Długość, m	Rodzaj i ilość haków
R0–R1	0–1	Skały	5, 80°	5	1 friend
	1–2	Skały, trawa	4, 65°	8	2 kotwy
	2–3	Skały	3, 50° 4, 75°	10,5–3 1,5–4	2 kotwy, 1 friend
	3–4	Skały	3+, 55°	10	1 kotew
	4–5	Skały	2, 45°	10	–
R1–R2	5–6	Skały	2+, 50°	10	1 kotew
	6–7	Skały	4+, 85°	2	1 friend
	7–8	Skały	3+, 40°	25	2 stopery
	8–9	Skały, trawa	2, 35°	10	–
R2–R3	9–10	Skały	2, 40°	35	1 friend
	10–11	Skały, trawa	1+, 20°	5	–
	11–12	Skały	2, 40°	10	–
R3–R4	12–13	Skały	3, 45°	15	1 friend, 1 stoper
	13–14	Skały	2+, 40°	40	1 stoper
R4–R5	14–15	Skały	2, 45°	8	–
	15–16	Skały	3, 45°	12	1 stoper
R5–R6	16–17	Grzbiet skalny	I–II, 35°	100–1; 200–2	2 pętle na relief

2.3. Schemat trasy w symbolach UIAA w postaci obrysu trasy na górze.

3. Charakterystyka działań zespołu

3.1. Krótki opis przejścia trasy.

Trasa prawym kontrforsem południowego grzbienu na szczyt Arszan przebiega na prawo od trasy 3Б kat. trud. Chandżapowa, linia obranej trasy jest logiczna i nie ma problemów z orientacją na trasie.

Na trasie znajdują się 3 punkty kontrolne, których lokalizacja jest wskazana poniżej w opisie odcinków.

Najtrudniejsze odcinki trasy znajdują się w dolnej części kontrforsu. Pierwsza lina to kluczowy i najtrudniejszy odcinek. Począwszy od 3 liny trasy (od odcinka R9–R10) krawędź kontrforsu staje się łagodniejsza i na niektórych odcinkach możliwe jest poruszanie się z równoczesną asekuracją.

Wszystkie stanowiska na trasie zostały zorganizowane za duże kamienie i występy. Do przejścia trasy przez zespół składający się z 6 osób, zespół zabrał na wyjście następujące wspólne wyposażenie:

3 liny po 50 m (2 statyczne i 1 dynamiczne);
8 ekspresów;
6 pętli stanowiskowych;
5 haków kotwiących;
10 stopery;
5 friendów;
3 młotki skalne.

Zdjęcia

Zdjęcie nr 1. Początek trasy, odcinek R0–R1. Łykowa W.W. prowadzi

Zdjęcie nr 2. Początek trasy, odcinek R0–R1. Łykowa W.W. prowadzi

Zdjęcie nr 3. Przejście z odcinka R3–R4 na odcinek R4–R5. Pierwsza pracuje Łykowa W.W.

Zdjęcie nr 4. Odcinek R5–R6, dalej marsz w górę i pod przewieszka — przejście w lewo. Na zdjęciu Łykowa W.W.

Zdjęcie nr 5. Nikiforow B.I. na odcinku R7–R8, poniżej w niebieskim Czerniawski M.S.

Zdjęcie nr 6. Odcinek R12–R13. Na zdjęciu Nikiforow B.I., powyżej Guliajew M.N.

Zdjęcie nr 7. Odcinek R15–R16, dalej wyjście na grzbiet. Pierwszy w wiązce pracuje Guliajew M.N.

Zdjęcie nr 8. Kolesnikowa O.S. na odcinku R15–R16

Zdjęcie nr 9. Odcinek R16–R17 — grzbiet do szczytu. Na zdjęciu Nikiforow B.I., wyżej po grzbiecie Guliajew M.N.

Opis odcinków

Nr odcinka	Opis	Nr zdjęcia
R0–R1	Szczelina, pod którą znajduje się niewielki karniz, przechodzi się w wychyleniu. Na początku szczeliny — punkt kontrolny w postaci plastikowej butelki 0,5 l z zapiską w środku. 5, 80°. 5 m	nr 1; nr 2
R1–R2	Wewnętrzny uskok z trawą. 4, 65°. 8 m
R2–R3	Ruch w prawo po małej półce, dalej w górę i w lewo po nachylonej płycie do wewnętrznego uskoku, przejście w uskok (trudność przejścia: 4, 75°, 1,5 m), dalej ruch w prawo w górę do płyty. 3, 50°. 12 m.
R3–R4	W prawo w górę po płycie ze szczelinami i rozpadlinami. 3+, 55°. 10 m.	nr 3
R4–R5	W lewo — wyjście na krawędź kontrforsu, po krawędzi w górę. 2, 45°. 10 m. Stanowisko za duży kamień.
R5–R6	W górę po wewnętrznym uskoku z licznymi luźnymi kamieniami. 2+, 50°. 10 m.	nr 4
R6–R7	Wyjście w lewo spod niewielkiej przewieszki na płytę, należy wykonać nakit na nogę. Uwaga — możliwy spadek luźnych kamieni. 4+, 85°. 2 m.
R7–R8	Po serii rozpadlin na płycie w górę, przechodząc z jednej rozpadliny w drugą. W rozpadlinie ustawiony punkt kontrolny w postaci plastikowej butelki 0,5 l z zapiską w środku. 3+, 40°. 25 m.	nr 5
R8–R9	Trawiasty stok i kamienie. 2, 35°. 10 m. Stanowisko za duży kamień.
R9–R10	Po krawędzi kontrforsu w górę, tu i dalej — ruch w wiązkach z poprzeczna (miejscami równoczesną) asekuracją i ustawieniem punktów pośrednich. 2, 40°. 35 m.
R10–R11	Traversem po trawiastej półce w prawo. 1+, 20°. 5 m.
R11–R12	W górę po prostych skałach. 2, 40°. 10 m.
R12–R13	Po płytach z trawą w górę, wyjście na półkę. 3, 45°. 15 m.	nr 6
R13–R14	Od półki w górę po prostych skałach po lewej stronie płyty z małymi karnizami. 2+, 40°. 40 m.
R14–R15	Proste skały do płyty. 2, 45°. 8 m.
R15–R16	Po płycie z kominem w górę, nie wchodząc do samego komina, a wykorzystując jego krawędzie jako podporę dla nóg. Wyjście na grzbiet. Punkt kontrolny w plastikowej kolbie z pokrywką zawieszony na zielonym repcie za kamień. 3, 45°. 12 m.	nr 7; nr 8
R16–R17	Po grzbiecie do szczytu. I–II, 35°. 250 m.	nr 9

3.2. Zdjęcie zespołu na szczycie przy punkcie kontrolnym

3.3. Ocena bezpieczeństwa trasy. Warianty łączności na trasie. Rekomendacje dla kolejnych wspinaczy. Informacja o zejściu ze szczytu. Wniosek o wstępnej ocenie trasy.

Bezpieczeństwo. Na trasie znajdują się luźne kamienie, największa ich ilość na pierwszych dwóch linach.

Podczas pokonywania pierwszej liny uczestnicy, aby uniknąć trafienia kamieniami spod lidera, powinni znajdować się po lewej stronie początku trasy.

Największe zagrożenie kamienne stanowią odcinki R5–R6 i R6–R7.

Łączność. Na trasie zespół zorganizował łączność radiową z bazą przy pomocy przenośnych radiostacji Baofeng. Również na trasie, szczycie i w dolinie Dożdżewoje całkiem dobrze działa telefonia komórkowa i mobilny internet.

Rekomendacje dla kolejnych wspinaczy. Zalecane jest posiadanie na trasie haków kotwiących w celu uproszczenia organizacji asekuracji. W czasie zimowym kluczowe odcinki trasy będą trudniejsze i lider powinien umieć pewnie poruszać się po skałach w raczkach. Przypuszczalnie, zastosowanie lodowego młotka/lodoru będzie ułatwiało przejście trasy. Trasa ta jest rekomendowana dla grupy, która doskonali się w alpinizmie skalnym i zaczyna chodzić trasy 3 kat. trud.

Zejście. Zejście odbywa się po południowym grzbiecie. Na początku grzbietu płyty I–II kat. trud. — ruch w wiązkach, dalej osypisko. Podczas deszczu lub zimą płyty będą śliskie.

Ruch po tym grzbiecie odbywa się do przełęczy z trawiastym zboczem na granicy lasu. Na przełęczy znajduje się wywieszony znak — złamane kijkki trekkingowe, wbite w ziemię. Z tej przełęczy w lewo w dół do bazy w dolinie Dożdżewoje po trawiastym stoku, który przechodzi na dole w drobno-średnie osypisko. Jeśli kontynuować marsz po tym grzbiecie, to można zejść do osiedla Arszan.

Ocena trudności trasy. W porównaniu ze sklasyfikowaną w tej dolinie trasą 3А kat. trud. po żlebie zachodniej ściany na szczyt Bronenosiec, trasa przebyta przez zespół jest trudniejsza i wymaga lepszych umiejętności wspinaczkowych.

Porównując tę trasę z innymi trasami 3А kat. trud., na których byli uczestnicy wspinaczki, i analogicznymi trasami w Sajanie Wschodnim, w szczególności, uważamy, że ta trasa odpowiada 3А kat. trud.

2018 rok

Powiązany z

Spis treści