Krót­ki prze­gląd re­gio­nu wej­ścia w dol. Mogu­vek, łańc. Bol­szoj Sa­jan.

Re­gion wy­ko­ny­wa­nia wejść zna­j­du­je się w re­pub­li­cie Bu­ratii na gra­ni­cy z Mon­go­lią w łań­cu­chu Bol­szoj Sa­jan i jego skład­ni­ko­wej czę­ści — łań­cu­chu Mun­ku-Sardyk — w do­li­nie do­lin Mogu­vek i Be­łyj Ir­kut. Weź­łem pod uwagę masyw gó­ry Mun­ku Sardyk (3491 m) — naj­wyż­szy punkt Sa­jan.

Re­gion zna­j­du­je się w od­leg­ło­ści 300 km od Ir­ku­cka w kie­run­ku za­chod­nim. Dro­ga pro­wa­dzi w na­stę­pu­ją­cy spo­sób:

  • Od Ir­ku­cka do osie­dla Mon­dy — do­bra as­fal­to­wa­na dro­ga pań­stwo­wa.
  • Od osie­dla Mon­dy — 25 km po­dróż­ki drogą żwi­ro­wą, pro­wa­dzą­cą do re­jonu Okiń­skie­go w re­pub­li­ce Bu­ratii, aż do mo­stu przez rzekę Be­łyj Ir­kut.
  • Da­lej dro­ga skrę­ca na prze­łęcz, a ścież­ka do pod­nó­ża g. Mun­ku Sardyk i pol­igo­nu al­pi­ni­stycz­ne­go w do­li­nie Mogu­vek prze­bie­ga przez ka­ny­on rzeki Be­łyj Ir­kut i rzeki Mogu­vek od wy­so­ko­ści 1400 do 2200 m, czy­li do gra­ni­cy la­su.

Cechy prze­by­cia od­cin­ka:

  • W okre­sie zi­mowym ten od­ci­nek jest prze­by­wa­ny po na­le­dzi w ra­mach ko­szy.
  • Po­wy­żej ka­ny­onu i gra­ni­cy la­su do­li­na rzeki Mogu­vek jest sze­ro­ka i tro­go­wa.
  • W gór­nej czę­ści, po­wy­żej dru­giej skar­py, jest je­zio­ro ka­ro­we E­choj.

Od dro­gi do obo­zu ba­zo­we­go na gra­ni­cy la­su — 4 go­dzi­ny mar­szu.

W zale­ż­no­ści od tych wskaź­ni­ków re­gion do­li­ny Mogu­vek jest naj­bar­dziej do­stęp­ny na dzień dzi­siaj ze wszyst­kich, na­wet bar­dziej bli­skich, re­gio­nów al­pi­ni­stycz­nych WScho­du Sy­be­rii.

Pa­spor­t wej­ścia na szczyt Ka­ć­ka-du­ra 3064 m, po ㅍ że­brze, or. 2B kat. złoż. (dro­ga dwie siost­rzy­ce)

  1. Sa­jan WScho­dni, łańc. Bol­szoj Sa­jan, do­li­na M roz­dział 6.1.1.
  2. Szczyt Ka­ć­ka-du­ra 3064 m, po Po­łud­ni­owym że­brze.
  3. Pro­po­nu­je się 2B kat. złoż., pierw­sze wej­ście.
  4. Cha­rak­ter tra­sy — skal­ny.
  5. Prze­pa­d wy­so­ko­ści — 400 m, roz­cią­gnię­cie — 807 m, śre­d­nia stro­mość — 30°.
  6. Za­bi­tych haków: skal­nych i za­kład­nych — 19.
  7. Go­dzin cho­do­wych ze­spo­łu — 6 go­dzin.
  8. Po­bi­tek na tra­sie nie ma.
  9. Gru­pa:
  • Afa­na­sjewa O.A. 3. sp. roz­rąd
  • Afa­na­sjew A.J. MS
  • Bo­bry­sze­wa A.A. 3. sp. roz­rąd
  • Gri­gor­jew A.F. 2. sp. roz­rąd

Afa­na­sjewa O.A. 3. sp. roz­rąd, Afa­na­sjew A.J. MS, Bo­bry­sze­wa A.A. 3. sp. roz­rąd, Gri­gor­jew A.F. 2. sp. roz­rąd

Opis tra­sy wej­ścia na szczyt Ka­ć­ka-du­ra 3064 m po Po­łud­ni­owym że­brze, or. 2B kat. złoż. (pier­wszy wa­riant).

Podej­ście pod tra­sę od obo­zu ba­zo­we­go la­su za­ję­ło 2 go­dzi­ny. Tra­sa za­czy­na się od śca­ny le­we­go że­bra po­łud­niowo-za­chod­niej eks­po­zy­cji, prze­ci­na­ją­cej w górę na pra­wo dol­ną część:

  • Odc. 0–1 60 m. 40° II — Śnież­na pół­ka w pra­wo w górę.
  • Odc. 1–2 30 m. 50° III — Za­mar­nię­ta w lo­dzie pół­ka skal­na (ciąg­łość pół­ki).
  • Odc. 2–3 30 m. 45° II — Śnież­na pół­ka w tym sa­mym kie­run­ku. Wyj­ście na skal­ny gra­bień.
  • Odc. 3–4 30 m. 55° II+ — Nie­zawod­ne ska­ły po gra­bie­niu w sze­ro­ki ko­lu­ar na pra­wo.
  • Odc. 4–5 20 m. 25° I — Prze­j­ście przez ko­lu­ar do pra­we­go skal­ne­go że­bra po­łud­niowo-za­chod­niej eks­po­zy­cji.
  • Odc. 5–6 50 m. 50° II+ — Po we­wnętrz­nym ką­cie z prze­j­ściem na pra­wy gra­bień.
  • Odc. 6–7 50 m. 50° III — Skal­ny gra­bień.
  • Odc. 7–8 65 m. 70° IV+ — Obej­ście żan­darma w gór­nej czę­ści. Nie­zawod­ne ska­ły. Wyj­ście na gra­bień.
  • Odc. 8–9 30 m. 40° II+ — Skal­ny gra­bień i 3 m na prze­mycz­kę.
  • Odc. 9–10 40 m. 35° I+ — W pra­wo w stro­nę pra­we­go ko­lu­aru, ob­chodze­ni­e ja­sne­go żan­darma.
  • Odc. 10–11 45 m. 45° II — Skal­na pły­ta na pra­wo o:

img-0.jpeg img-1.jpeg

Pa­no­ramicz­ne zdjęcie: img-2.jpeg

Pa­no­ramicz­ne fo­to z Kry­ljew So­we­tow

B. Ka­ć­ka-du­ra 3065

img-3.jpeg img-4.jpegimg-5.jpeg

1. Intro­duc­tion

1.1. Back­ground

The study of quan­tum me­chan­ics has rev­o­lu­tion­ized our un­der­stand­ing of the mi­cro­scop­ic world. It pro­vides a frame­work for de­scrib­ing the be­hav­ior of par­ti­cles at a­tom­ic and sub­a­tom­ic scales. The prin­ci­ples of quan­tum me­chan­ics are fun­da­men­tal to mod­ern phy­sics, pro­vid­ing a frame­work for un­der­stand­ing the be­hav­ior of par­ti­cles at a­tom­ic and sub­a­tom­ic scales.

1.2. Ob­jec­tives

The pri­ma­ry ob­jec­tives of this re­search are:

  1. To in­ves­ti­gate the be­hav­ior of quan­tum par­ti­cles at a­tom­ic and sub­a­tom­ic scales.
  2. To de­vel­op a the­o­ret­i­cal mod­el for the be­hav­ior of quan­tum par­ti­cles.
  3. To val­i­date the the­o­ret­i­cal mod­el through ex­per­i­men­tal da­ta.

2. Lit­er­a­ture Re­view

2.1. His­tor­i­cal Con­text

The field of quan­tum me­chan­ics emerged in the ear­ly 20th cen­tu­ry, with a fo­cus on the be­hav­ior of par­ti­cles at a­tom­ic and sub­a­tom­ic scales. This re­search fo­cus­es on the be­hav­ior of quan­tum par­ti­cles un­der var­i­ous con­di­tions, in­clud­ing:

  • Quan­tum en­tan­gle­ment: The ent­angle­ment be­tween par­ti­cles is a phe­nom­e­non where two or more par­ti­cles be­come cor­re­lat­ed in such a way that the state of one par­ti­cle in­stant­ly af­fects the state of the oth­er, re­gard­less of dis­tance. This prop­er­ty has been demon­strat­ed in var­i­ous ex­per­i­ments, such as:
  • Quan­tum en­tan­gle­ment: The en­tan­gle­ment be­tween par­ti­cles at a­tom­ic and sub­a­tom­ic scales is a phe­nom­e­non where two or more par­ti­cles be­come cor­re­lat­ed in such a way that the state of the par­ti­cles af­fects the state of the par­ti­cles.
  • Quan­tum en­tan­gle­ment — The en­tan­gle­ment be­tween par­ti­cles at a­tom­ic and sub­a­tom­ic scales is a phe­nom­e­non where two or more par­ti­cles be­come cor­re­lat­ed in such a way that the state of the par­ti­cles af­fects the state of the par­ti­cles.
  • Quan­tum en­tan­gle­ment — The entanglement between particles at atomic and sub­at­om­ic scales is a phe­nom­e­non where two or more par­ti­cles be­come cor­re­lat­ed in such a way that the state of the par­ti­cles af­fects the state of the par­ti­cles, re­gard­less of dis­tance.

3. Meth­od­ol­o­gy

3.1. Ex­per­i­men­tal Set­up

The ex­per­i­men­tal set­up in­volved a quan­tum sys­tem with a la­ser source and a la­ser source. The sys­tem was di­vid­ed in­to 32 states, each with a spe­cif­ic num­ber (n) and a spe­cif­ic num­ber (n−1). The sys­tem was di­vid­ed in­to 64 states, each with a spe­cif­ic num­ber (n) and a spe­cif­ic num­ber (n−1−1). The sys­tem was di­vid­ed in­to 32 states, each with a spe­cif­ic num­ber (n) and a spe­cif­ic num­ber (n−1−1−1−2). The sys­tem was di­vid­ed in­to 164 states, each with a spe­cif­ic num­ber (n) and a spe­cif­ic num­ber (n−1−1−1−3). The sys­tem was di­vid­ed in­to 32 states, each with a spe­cif­ic num­ber (n) and a spe­cif­ic num­ber (n−1−1−1−4). The sys­tem was di­vid­ed in­to 164 states, each with a spe­cif­ic num­ber (n) and a spe­cif­ic num­ber (n−1−1−1−5). The sys­tem was di­vid­ed in­to 32 states, each with a spe­cif­ic num­ber (n) and a spe­cif­ic num­ber (n−1−1−1−6). The sys­tem was di­vid­ed in­to 164 states, each with a spe­cif­ic num­ber (n) and a spe­cif­ic num­ber (n−1−1−1−7). The sys­tem was di­vid­ed in­to 32 states, each with a spe­cif­ic num­ber (n) and a spe­cif­ic num­ber (n−1−1−1−8). The sys­tem was di­vid­ed in­to 32 states, each with a spe­cif­ic num­ber (n) and a spe­cif­ic num­ber (n−1−1−1−9). The sys­tem was di­vid­ed in­to 32 states, each with a spe­cif­ic num­ber (n) and a spe­cif­ic num­ber (n−1−1−1−10).img-6.jpeg√ od­cinek 10–11img-7.jpeg

Na szczy­cie ka­miń — po jed­nym.img-8.jpeg

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz