Mistrzostwa Rosji (klasa wysokościowo-techniczna)

Raport z wejścia drużyny MAI

na szczyt Chiringjad 5864 m środkiem Zachodniej Ściany 6B kat. trudn., dokonano od 5 sierpnia 2008 r. do 8 sierpnia 2008 r.

Moskwa 2008 r.

Kapitan drużyny: M. Wołkow alpclu@yandex.ru tel. +7-985-233-83-64

Trener drużyny: W. Ławrinienko lavrinenco2004@mail.ru tel. +7-916-439-03-12

Praca nad raportem: M. Pankow maxtreme@bk.ru tel. +7-910-492-76-05

Paszport wejścia

№ 4.12.61, szczyt Chiringjad 5864 m środkiem Zachodniej Ściany (N. Pietrow, 1989 r.), 6B

Zachodni Pamir, pasmo Jazgulemskie
szczyt Chiringjad 5864 m, środkiem Zachodniej Ściany
Proponowana — 6B kat. trudn., drugie przejście
Charakter marszrutu: kombinowany
Różnica wysokości marszrutu: 1864 m (wg wysokościomierza)

Długość marszrutu: 2695 m. Długość odcinków:
- 5 kat. trudn. – 645 m
- 6 kat. trudn. – 550 m. Średnie nachylenie:
- głównej części marszrutu — 78°
- całego marszrutu — 70°
Pozostawiono „haczyków” na marszrucie:

ogółem 28; w tym szlamбур — 0. Użyto haczyków na marszrucie:
- szlambur stały — 3 (w tym ITO — 0)
- szlamur zdejmowany — 0 (w tym ITO — 0). Użyto ogółem sztucznych punktów oparcia (ITO) — 0
Godzin marszu drużyny: 45 h, 4 dni
Kierownik: Wołkow Michaił Jewgienjewicz, KMS

Nowikow Aleksandr Wiktorowicz, KMS Pankow Maksim Anatoljewicz, KMS Siniuszyn Nikołaj Giennadjewicz, KMS Satanin Andriej Wadimowicz, 1-sza kategoria sportowa
Trener: Ławrinienko Władimir Wiaczesławowicz, MS, II kat.
Wyruszyli na marszrut: 7:00, 5 sierpnia 2008 r.

Wyszli na szczyt: 17:00, 8 sierpnia 2008 r. Powrócili do BL: 20:00, 9 sierpnia 2008 r.

Zdjęcie ogólne szczytu. Marszrutu środkiem Zachodniej Ściany szczytu Chiringjad 5864 m (N. Pietrow, 1989 r.). Foto 1. Zrobione 8 sierpnia 2008 r., punkt № 1, H=4100 m, S=5 km, szczyt Chiringjad 5864 m.

Profil ściany z lewej, zrobione 24 lipca 2008 r., punkt № 2, H=3200 m, S=4,5 km. Rysowany profil marszrutu, skala 1:6500

Legenda do mapy-schematu:

A — Bazyowy obóz
B — Obóz ABC
C — Obóz szturmowy, obóz obserwatorów
Droga podjazdu, zejścia
№ i punkty fotograficzne

Krótki przegląd rejonu wejścia

Szczyt Chiringjad (5864 m) znajduje się w środkowej części pasma Jazgulemskiego Zachodniego Pamiro, w grupie szczytów o wysokości około 6000 m, wśród których jest wiele niezdobytych. Do tej pory ten rejon odwiedzity tylko dwie ekspedycje:

1982 r. — Mistrzostwa ZSRR — drużyna DSO „Lokomotiw” dokonała pierwszego wejścia (5B, w tym czasie — najwyższa kategoria trudności) na szczyt z północy, z następczym trawersem (7 miejsce);
1989 r. — Pierwsze przejście środkiem Zachodniej Ściany (6B). Drużyna W. L. Baszkirjowa.

Cechą charakterystyczną rejonu jest jego trudno dostępność — długie podjazdy i podchodzenie, wąwozy i kaniony, wymagające już na początku techniki alpinistycznej. Najwyraźniej, to tłumaczy jego niewykorzystanie z alpinistycznego punktu widzenia, pomimo że w rejonie jest wiele skomplikowanych i logicznych tras o charakterze górskim najwyższej kategorii trudności. Rzeźba szczytów — poszarpana, z ostrymi wierzchołkami, ażurowymi grzebieniami. Ściany — strome, z pionowymi, zniszczonymi pasami, które są szczególnie trudne do przebycia. Charakterystyczna jest znaczna zlodowacenie, lodowce mocno porozrywane, z lodospadami. Rejon jest unikalny:

ze względów sportowych;
z estetycznego punktu widzenia.

Jedyna droga, którą można dostać się do rejonu, jest następująca: z Duszanbe 400 km samochodem po Zachodnio-Pamirskim trakcie, w stronę Choroga, do ujścia rzeki Jazgulem do rzeki Piandż na granicy afgańskiej (30 km nie dojeżdżając do osiedla Ruszan). Następnie w górę doliny Jazgulemu około 30 km do końca drogi samochodowej (kiszłak Dżamak). Stąd, ścieżką po prawej (orogr.) stronie rzeki Jazgulem, mniej więcej 5–7 km (1,5–2 godz.) do ostatniego osiedla — kiszłaku Zajcz. Dalej ścieżka przechodzi na lewą stronę (orogr.) i staje się bardziej skomplikowana i miejscami trudna do przebycia (zwłaszcza dla osłów). Po niej jeszcze 12–15 km do lewego dopływu Jazgulemu — rzeki Wydwiadż (foto 4). W górę doliny rzeki Wydwiadż, najpierw po lewej, potem po prawej (orogr.) stronie doliny do kanionu około 5–7 km (2–3 godz.). Tu jest dobre miejsce na obóz bazyowy. Dalej ścieżki nie ma. Z miejsca obozu bazyowego przed kanionem po zawieszonych poręczach do miejsca obozu szturmowego pod ścianą — około 7–10 godz.

Foto 4. Miejsce połączenia rzeki Wydwiadż z rzeką Jazgulem.

Foto 5. Wariant przejścia po prawej ściance kanionu (120 m skał, 3–4 kat. trudn.).

Foto 6. Przejście pod odnogi szczytu Chiringjad po ściance kanionu (30 m, 3 kat. trudn.).

Godzin marszu: ogółem — 62 h, do szczytu — 45 h.

Schemat marszrutu w symbolach UIAA

Techniczne zdjęcie marszrutu.

Techniczne zdjęcie (R0–R3) — dolnej części marszrutu.

Opis marszrutu po odcinkach

Odcinek R0–R1: Stromy osypiskowy stok.

Odcinek R1–R1.1: Bardzo zniszczone skały. Wejście pod ściankę, w prawej części kontrforsu, wychodzącą w początek grzbietu. Ubezpieczenie poprzez skalne występy.

Odcinek R1.1–R2: Wyjście po charakterystycznym wewnętrznym kącie (z prawa na lewo) zniszczonych skał na grzbiet kontrforsu. Wiele „żywych” kamieni, skała bardzo krucha! Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki (stopery, frendy). Foto 7.

Odcinek R2–R2.1: Zniszczone skały szerokiego kontrforsu ze swobodnie leżącymi na półkach kamieniami. Ruch „galasami”. Ubezpieczenie poprzez skalne występy i podkładki.

Odcinek R2.1–R2.2: Zniszczony pas skał na kontrforcie. Pokonywany poprzez wewnętrzny kąt i ściankę w lewej części grzbietu. Ubezpieczenie poprzez skalne występy i podkładki. Foto 8.

Odcinek R2.2–R3: Kontrfors z pojedynczymi ściankami skalnymi po 5–10 m. Dużo „żywych” kamieni, ruch „galasami”. Są półki pod namiot, jeśli poszerzyć, oczyścić plac.

Odcinek R3–R4: Ruch po kontrforcie. Bardziej lite skały. Miejscami kuloary z lodem naciekowym. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki.

Odcinek R4–R5: Ruch po ścianie w prawej części kontrforsu. Z lewej — gładkie, mokre płyty, częste kamienio-pady. Dużo niepewnych, pojedynczo stojących bloków. Miejscami ruch w rakach, odcinki śniegu i lodu. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki.

Odcinek R5–R6: Rząd wygładzonych płyt, przechodzących w szeroki kąt wewnętrzny z lodem naciekowym. Ruch w rakach. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki.

Odcinek R6–R7: Zmienność odcinków lodowych i skalnych. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki.

Odcinek R7–R8: Strome, zniszczone skały kontrforsu z pojedynczymi ściankami i niepewnie stojącymi blokami. Ruch „galasami”. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki.

Odcinek R8–R9: Początek głównej ściany (jasne skały). Ruch w lewo w górę po charakterystycznym stromym kącie wewnętrznym zniszczonych skał. Skała bardzo krucha, łupkowata. Ruch maksymalnie ostrożny. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki. Foto 9.

Odcinek R9–R10: Ruch w prawo w górę po zniszczonej ścianie na niewielką półkę. Dużo „żywych” kamieni. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki. Możliwa siedząca nocleg (wysokość 5200 m).

Odcinek R10–R11: Zmienność pionowych ścian po 15–25 m i kątów wewnętrznych, miejscami przewieszenia. Wspinaczka skomplikowana. Ściana monolityczna, ze szczelinami. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki. Foto 10.

Odcinek R11–R12: Ruch w górę 30 m. Zniszczona, pionowa ścianka z dużymi „żywymi” blokami. Potem trawers 20 m w prawo w górę, w charakterystyczny, szeroki, przewieszony kąt wewnętrzny, wchodzący na niewielką półkę. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki. Możliwy nocleg.

Odcinek R12–R13: Po stromych, zniszczonych skałach w prawo w górę, wyjście do przewieszonego, zlodowaciałego komina z zatyczką. Ruch w prawej części komina. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki.

Odcinek R13–R14: W prawo w górę. Zmienność krótkich i stromych odcinków zniszczonych skał. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki.

Odcinek R14–R15: Ściana z przewieszonymi odcinkami między dwoma pionowymi lodowo-skalnymi kuloarami (niebezpieczeństwo kamieni!). Wspinaczka skomplikowana, żleby ograniczają swobodę wyboru. Początek ruchu po prawym kuloarze z odejściem w lewo w górę. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki. Foto 11.

Odcinek R15–R16: Szeroki komin — kąt wewnętrzny, z lodem naciekowym.

Odcinek R16–R17: Zmienność gładkich, pionowych ścianek i niewielkich półeczek. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki. Foto 11.

Odcinek R17–R18: Wyjście w lewo w górę po wypełnionym lodem kącie wewnętrznym na wąską, śnieżną przeprawę u podstawy pionowych gładkich płyt. Nieco niżej — niewielka półka. Możliwy siedząca nocleg (wysokość 5500 m).

Odcinek R18–R19: Bardzo skomplikowana gładka ściana (jeden z kluczowych odcinków marszrutu), wspinaczka maksymalnie ostrożna, zaczepy kruche — odłupują się! Szczelin mało. Przy przejściu użyto:

trzech szlamburów (poprzedników);
kotwicznych haczyków skalnych;
podkładek. Foto 12.

Odcinek R19–R20: Wyjście po gładkiej, stromej płycie pod ścianę ze szczeliną. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki. Foto 13.

Odcinek R20–R21: Wąska szczelina w monolitycznej ścianie. Pośrodku — przewieszenie. Wspinaczka skomplikowana. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki.

Odcinek R21–R22: Wyjście na główny grzbiet szczytu po wyjątkowo zniszczonych skałach. Rano skały są zlodowaciałe! Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki. Foto 14.

Odcinek R22–R23: Śnieżno-lodowy stok głównego grzbietu. Ruch w rakach. Wejście pod wierzchołkową pionową ścianę skalną. Ubezpieczenie poprzez śrubę lodową. Foto 15.

Odcinek R23–R24: Przewieszony pas monolitycznych skał (jeden z kluczowych odcinków marszrutu). Rzeźba skomplikowana, zaczepów i szczelin mało. Wspinaczka maksymalnie skomplikowana. Przy przejściu użyto:

cienkich kotwicznych haczyków skalnych;
podkładek (stopery, frendy). Foto 16, 17.

Odcinek R24–R25: Ruch w lewo w górę po stromych, mocno zniszczonych skałach. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki.

Odcinek R25–R26: Ściana z bardzo małymi, kruchymi zaczepami. Wspinaczka ostrożna. Ubezpieczenie poprzez haczyki, podkładki.

Odcinek R26–R27: Grzbiet wierzchołkowy. Foto 18. Z lewej strony — duże śnieżne nawisy. Ruch po gładkich płytach, w części wierzchołkowej — po śniegu i lodzie. Szczyt — duże pole śnieżne!

Notatki poprzedniej grupy na szczycie i obok nie zostały znalezione! Szczyt to duże pole śnieżne (patrz zdjęcie na szczycie). Brak wież kontrolnych na ścianie!