Opis mar­szruty po od­cinkach

Odcinek R0–R1, R2–R4, R4–R5, R6–R9, R9–R28, R28–R81, R81–R86, R86–R88, R88–R89, R89–R40, R40–R41, R41–R42, R42–R48, R43–R44

Bardzo zde­wastowana ska­lna ścian­ka. Ska­lna ścian­ka, w środ­kowej czę­ści — kar­niz, prze­chodzi się z wy­ko­rzy­staniem I.T.O.

Che­redowanie:

• ska­lnych ścia­nek
• we­wnętrz­nych ką­tów
• pó­łek

Prze­chodzą się swo­bod­nym wspi­naniem (wie­lo swo­bod­no le­żą­cych ka­mieni).

Podej­ście pod duży „grzyb” na kon­tro­for­sie — ska­ły śred­niej trud­no­ści, bardzo luź­ne.

Spusk w ku­luar i wej­ście po ska­lnej ściance, na­stęp­nie po gra­niecie do po­cząt­ku „lu­ster”.

Czer­go­wa­nie stromej ska­lnej ścian­ki i we­wnętrz­nych ką­tów, któ­ry­mi prze­cho­dzi się swo­bod­nym wspi­naniem.

Ruch po mo­noli­tycz­nych stro­mych ska­łach. Wy­bór za­cze­pów ogra­ni­czony.

Pio­no­we ścian­ki prze­miesz­ane z kar­ni­za­mi. Ubez­pie­cze­nie za po­mo­cą za­kład­nych e­le­mentów du­żych roz­miarów, od czasu do czasu uży­wa się dra­bi­nek.

Mo­noli­tycz­ny, pio­no­wy we­wnętrz­ny kąt, w kil­ku miej­scach na­wis, ubez­pie­cze­nie także za po­mo­cą heks i stop­pe­rów du­żych roz­miarów.

Wewnętrz­ny kąt, za­mknię­ty dwu­metro­wym kar­ni­zem. I.T.O. Kar­niz omi­ja się z wy­ ko­rzy­staniem sha­yty­ni­ka.

Ruch po luź­nych, miej­scami na­wis­nię­tych ska­łach w pra­wo. Trud­no zor­ga­ni­zo­wać nie­zawod­ne ubez­pie­cze­nie.

Na­wis­nię­ty we­wnętrz­ny kąt, wy­pro­wa­dza­ją­cy do na­wis­nię­tej ścian­ki.

Ruch tra­wer­sem po na­wis­nię­tych luź­nych ska­łach. I.T.O. W pra­cy cały ze­staw uni­ wer­sal­nych haczy­ków, a tak­że za­kład­nych e­le­men­tów i fren­da.

Ska­lna ścian­ka z ma­łą ilo­ścią za­cze­pów. Prze­cho­dzi się swo­bod­nym wspi­naniem.