-
Klasa wejścia: wysokogórsko-techniczna.
-
Rejon wejścia: Południowo-Wschodni Pamir, pasmo Jazgulemskie, dolina Hовraz-Dara.
-
Szczyt: Pik Hołodnaja stena (5959) prawym bastionem północnej ściany.
-
Przewidywana kategoria trudności: 5B (pierwoprowadzenie).
-
Charakterystyka trasy:
- trasa kombinowana
- ogólna różnica wysokości: 1500 m
- różnica wysokości części ściennej: 1100 m
- różnica wysokości grani: 400 m
- ogólna długość trasy: 3770 m
- długość części ściennej: 1620 m
- długość grani: 2150 m
- długość odcinków o 5B kat. trudności: 480 m
- nachylenie dolnej części ściany: 37°
- nachylenie górnej części ściany: 71°
- średnie nachylenie ściany: 51,5°
- nachylenie grani: 10°
-
Wbite haki:
| Rodzaj haków | Skałnych | Ścianowych | Zakładek | Lodowych |
|---|---|---|---|---|
| Ilość | 81 | 0 | 8 | 19 |
| Zużyto | 6 | 0 | 0 | 1 |
-
Godzin marszu: 32 h, dni: 3.
-
Nочёwki: 2 w палатке.
-
Kliniecki E.F. — (kierownik, KMS) Michajłow S.W. — (uczestnik, KMS) Plotkin M.Je. — (uczestnik, 1-szy sp. razrjad) Suchow W.S. — (uczestnik, 1-szy sp. razrjad)
-
Baszkirоw W.L.
-
Wyjście: 18 sierpnia 1983 r. Powrót: 20 sierpnia 1983 r.
Profil trasy
- widoczna część trasy
- niewidoczna część trasy
- ścieżka zjazdu
- numery punktów trasy
- miejsca noclegów
- zdjęcie wykonane aparatem "СМЕНА-8"
Działania taktyczne zespołu
18 sierpnia 1983 r. Wcześnie rano, о 5:00, grupa rozpoczęła przemieszczanie się po śnieżno-lodowym stoku. Drużyna Płotkin — Suchow przeszła pierwszy odcinek lodowy, zostawiając drugiej drużynie czekany dla asekuracji. Dla zwiększenia szybkości przemieszczania dolną część grani (R2–R4) pokonano niezależnymi drużynami. Pierwsza drużyna zostawiała punkty asekuracyjne dla drugiej. Począwszy od punktu R4, odbywała się pełna współpraca drużyn. Wszyscy uczestnicy, oprócz pierwszego, wchodzili po linie asekuracyjnej.
Na odcinkach R4–R13 pierwszą pracowała drużyna Klincycki — Michajłow. Dla pokonania kombinowanej części trasy Michajłow założył raki. Zmienny system lodowych i skalnych ścianek był pokonywany przy stałej zmianie lidera: po lodzie szedł Michajłow; po skałach — Klincycki. Pozwalało to utrzymać dobrą szybkość przemieszczania zgodnie z planem taktycznym.
Do miejsca noclegu podeszli о 19:00. Wcześniej trasa pozwala na organizację tylko siedzącego noclegu pod bastionem na pochyłej półce, nie zabezpieczonej przed kamieniami. Nocowali w палатке.
19 sierpnia 1983 r. Praca według planu. Na przedzie wyszła para Płotkin — Klincycki. Skały miejscami zasypane śniegiem. Spotyka się odcinki z naciekającym lodem. Wyjście na grań. Według konsultacji grań lodowo-skalna, z przewagą odcinków lodowych. Grupa bierze tylko niezbędne wyposażenie, ciepłe ubrania i zaczyna przemieszczanie się ku wierzchołkowi. Wierzchołek. Zjazd i nocleg w палатке w miejscu wyjścia grupy na grań.
20 sierpnia 1983 r.
- Zjazd do obserwatorów na lodowiec pod Pik Hołodnaja stena.
- Powrót do obozu.
Schemat trasy w symbolach UIAA M 1:2000
| Pitt. (1) | Pitt. (2) | Pitt. (3) | Nr odcinka | Kat. trudn. | Długość (m) | Nachylenie (°) |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 4 | 0 | 1 | R5 | V | 40 | 75 |
| 1 | 0 | 4/1 | R6 | V | 40 | 75 |
| 4 | 0 | 0 | R7 | IV | 40 | 70 |
| 4 | 0 | 0 | R8 | IV | 80 | 60 |
| 9/3 | 1 | 0 | R9 | V | 60 | 85 |
| 9/1 | 1 | 0 | R10 | V | 40 | 80 |
| 7/2 | 0 | 0 | R11 | V | 40 | 75 |
| 6 | 0 | 0 | R12 | V | 40 | 70 |
| 9/1 | 1 | 0 | R13 | V | 80 | 75 |
| ¾ | 0 | 0 | R14 | IV | 25 | 60 |
| 4 | 0 | 0 | R15 | V | 30 | 80 |
| 3 | 0 | 0 | R16 | V | 30 | 60 |
| 2 | 0 | 0 | R17 | V | 20 | 65 |
| 5 | 0 | 0 | R18 | V | 30 | 75 |
| 4 | 0 | 0 | R19 | IV | 60 | 55 |
| 6 | 0 | 0 | R20 | V | 60 | 80 |
| 0 | 0 | 1 | R21 | IV | 15 | 70 |
| 0 | 0 | 2 | R22 | III | 150 | 35 |
| 0 | 0 | 0 | R23 | II | 500 | 5 |
| 0 | 0 | 2 | R24 | III | 1500 | 15 |
| R25 |
Uwagi: Do odcinka R13: 8:00, 5340 m; 19:00, 5340 m. Do odcinka R22: 15:00, 5560 m. Do odcinka R25: Wierzchołek 5959 m.
Opis trasy po odcinkach
R0–R2. Śnieżno-lodowy stok z bergschrundem. Bergschrund jest pokonywany przez śnieżny most. Odcinek należy przechodzić w rakach. R2–R3. Zniszczone skały. Następstwo półek i ścianek (2–4 m). Odcinek kończy się wyjściem na szeroką grań. R3–R4. Przemieszczanie się po grani po granicy skał i lodu. R4–R5. Śnieżno-lodowa grań jest pokonywana w rakach. R5–R9. Grań z lodowymi ściankami. Idzie się głównie po prawej części. Lód twardy. Wyjście do pochyłej dużej półki przed bastionem. R9–R10. Początek bastionu — przechodzenie po lewej części, do lewego kant bastionu. Odcinki R9–R21 były pokonywane w rakach lub kaloszach. R10–R13. Z prawej strony kant bastionu po ściankach. Zejście w lewo od kant w komin (niebezpiecznie — kamienie!). Wyjście do miejsca pierwszego noclegu. R13–R14. Travers w lewo — przecięcie komina i dalej w prawo do góry, omijając głaz. R14–R18. Po systemie ścianek — omijanie śnieżnych czapek-grzybów z lewej. R18–R19. Komin wyprowadza pod podstawę żlebu, prowadzącego do grani. R19–R22. Po pochyłych płytach do prawej części żlebu, travers i po lewej ścianie żlebu — wyjście na grań. Uwaga: kamienie! Na grani — miejsce drugiego noclegu. R22–R25. Najpierw po skalnej, a następnie śnieżno-lodowej grani na wierzchołek. Konieczne są raki.
Zjazd najpierw ścieżką wejścia od wierzchołka do wyjścia na grań. Dalej po tej samej grani na lodowiec Hołodnaja stena.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz