1. Paszport wejścia

Region: pasmo Jazgulem (Pamirowy Centralny).

Dolina: Jazgulem. Numer rozdziału według klasyfikacyjnej tabeli z 1999 roku – 4.12.

Nazwa szczytu: pik Rokzoł.

Nazwa trasy: z lodowca Rokzoł przez lodospad południowo-zachodniego stoku.

Proponowana kategoria trudności – 4A, pierwowstąpienie.
Charakter trasy: śnieżno-lodowy.
Różnica wysokości na trasie: 1320 m (wg wysokościomierza).

Długość trasy: 4400 m.

Długość odcinków:

V kategoria trudności – 0 m.
VI kategoria trudności – 0 m.

Średnie nachylenie:

głównego odcinka trasy – 20°
całej trasy – 17,85°

Liczba haków pozostawionych na trasie:

wszystkich – 0; w tym haków szlamburowych – 0. Użyto na trasie 14 haków.

szlamburowych stacjonarnych – 0, w tym ITO – 0.
szlamburowych zdejmowanych – 0, w tym ITO – 0.
Użyto w sumie ITO – 0.

Czas pracy zespołu: 13 godz. 30 min, 2 dni.
Kierownik: Lebiediew Andriej Aleksandrowicz.

Uczestnicy:

Guszczin Michaił Jurjewicz
Dubinin Wiktor Leonidowicz
Łoginow Walerij Michajłowicz
Maslennikow Aleksiej Wasiljewicz
Osokin Wasilij Wiktorowicz
Pigulewski Aleksiej Konstantinowicz
Popow Wadim Anatoljewicz

Trener: Lebiediew Andriej Aleksandrowicz.
Wyruszenie na trasę: 7:30 30 lipca 1990 r.

Osiągnięcie wierzchołka: 17:10 31 lipca 1990 r. Zejście na lodowiec Fedczenko po trawersie wierzchołka: 18:10 1 sierpnia 1990 r.

2. Zdjęcia piku Rokzoł z różnych stron

Fot. 1. Widok na pik Rokzoł z północnego zachodu z lewej moreny Lodowca Jazgulemskiego (wysokość punktu 3653 m). Zdjęcie z 2 sierpnia 1999 r.

Fot. 2. Widok na pik Rokzoł z północnego zachodu z grani pasma Wancz.

1 – p. Rokzoł 6251; 2 – zachodnie ramię p. Rokzoł 5650; 3 – przełęcz Odessa 5280; 4 – przełęcz Odessa-2; 5 – p. 5471; 6 – p. 5721; 7 – p. 5271; 8 – lodowiec Zacharcszenko.

Fot. 3. Widok na pik Rokzoł z południowego zachodu z lodowca Rokzoł.

1 – p. Rokzoł 6251; 2 – zachodnie ramię p. Rokzoł 5650; 3 – przełęcz Odessa 5280; 4 – początek trasy 4930.

Fot. 4. Widok na masyw Rokzoł ze wschodu z wierzchołka 5921 m.

1 – przełęcz Plecjo Rokzoł 6150 m; 2 – lodowy żandarm; 3 – grań z dwustronnymi karniżami; 4 – poduszka; 5 – nóż; 6 – skała żandarma. Grań wschodnia zbadana, ale nie пройдена.

Fot. 5. Widok na p. Rokzoł z północnego wschodu z lodowca Fedczenko.

1 – przełęcz Plecjo Rokzoł; 2 – lodowy żandarm; 7 – przełęcz Rokzoł.

3. Schemat rejonu

Na schemacie:

23 – przełęcz Abdukagor
11 – przełęcz MWTU
37 – przełęcz Odessa
48 – przełęcz Niżnij Churdzin
19 – przełęcz Jazgulemski
39 – przełęcz Wierchnij Churdzin
38 – przełęcz Rokzoł
8 – przełęcz Sriednij Churdzin

4. Przegląd rejonu

Pik Rokzoł (6251) jest położony w zachodnim odgałęzieniu pasma Jazgulemskiego pomiędzy dwoma źródłowymi dopływami rzeki Jazgulem – Mazarдары i Rokzoł. Jest to najbardziej na wschód wysunięty „sześciotysięcznik” w ścianie p. Rewolucji – p. 26 Bakijskich Komisarzy – p. Komuny Paryskiej – p. Rokzoł, obrywający się do doliny Mazarдары 2500-metrową ścianą, zob. fot. 1. Wierzchołek ma trzy główne punkty. Brak informacji o wejściach na południowy wierzchołek (~6100 m), zob. fot. 4, i na zachodnie ramię piku Rokzoł (~5650 m), zob. fot. 2 i 3. Brak prób wejścia na pik Rokzoł tłumaczy się znacznym oddaleniem od dróg i trudnością podejścia.

Drogi na wierzchołek:

Z doliny rzeki Wancz przez przełęcz Abdukagor po lodowcu Fedczenko – do północno-wschodniej ściany i wschodniej grani wierzchołka, zob. fot. 5.
Z Savnoba w górę doliną Jazgulemдары – na przełęcz Wierchnij Churdzin, do początku trawersu: p. 5921 – wschodnia grań Rokzoł – p. Rokzoł.
Z doliny rzeki Wancz przez przełęcz MWTU – do jeziora 3653 m przy lewej morenie Lodowca Jazgulemskiego, następnie do podnóża północnej ściany, zob. fot. 1 i fot. 6.
Od jeziora 3653 m przez przełęcz Odessa, zob. fot. 2, – na lodowiec Rokzoł, do podnóża południowo-zachodniego stoku wierzchołka, zob. fot. 3.
Do trasy po południowo-zachodnim stoku można też podejść z Savnoba przez przełęcz Niżnij Churdzin i lodospad lodowca Rokzoł.

Nasza ekspedycja udała się z doliny Wancza przez przełęcze MWTU i Odessa i urządziła BЛ (4930 m) na brzegu lodowcowego jeziora u podstawy południowego kontraforta zachodniego ramienia piku Rokzoł, zob. fot. 3.

5. Fotografie techniczne trasy

Fot. 7. Początek trasy na pik Rokzoł po lodospadzie południowo-zachodniego stoku. Odcinki R1–R7.

Fot. 8. Lodospad południowo-zachodniego stoku piku Rokzoł. Odcinki R2–R7.

Fot. 9. Widok z płaskowyżu 5700 (koniec odcinka R7) na końcową część trasy.

6. Tabela odcinków trasy

Nr	Nazwa odcinka	Wysokość początku	Wysokość końca	Foto	Kategoria trudności	Długość (m)	Nachylenie (stopnie)
12	Szeroka grań	6150	6251	Fot. 9, Fot. 4, Fot. 12	1	430	15
11	Śnieżny stok	6000	6150	Fot. 9, Fot. 4	2	290	30, miejscami 40
10	Szeroka grań	6000	6000	Fot. 9, Fot. 4	1	300	0
9	Śnieżno-lodowy stok	5885	6000	Fot. 9	2	200	35
8	Śnieżny płaskowyż	5680	5885	Fot. 9	1	700	15–20
7	Lodowa ścianka	5665	5680	Fot. 8, Fot. 10, Fot. 11	4	15	90
6	Śnieżno-lodowa półka	5635	5665	Fot. 8, Fot. 10	1	150	10–12
5	Lodowa ścianka	5595	5635	Fot. 8, Fot. 10	3	50	45, u góry 60
4	Śnieżno-lodowa półka	5575	5595	Fot. 8, Fot. 10	1	95	10–12
3	Lodowy kontrefort (złamanie uskoku)	5535	5575	Fot. 8, Fot. 10	4	50	50, miejscami 60
2	Śnieżno-lodowy stok	5450	5535	Fot. 8, Fot. 10	3	120	40, miejscami 50
1	Podejście pod lodospad (lodowiec zakryty)	4930	5450	Fot. 7	1	2000	20

8. Ilustracje fotograficzne

Fot. 10. Lodospad z kluczowymi odcinkami trasy (odcinki R2–R7).

Z prawej nad płaskowyżem wznosi się południowy wierzchołek Rokzoł 6100 m.

Fot. 11. Pokonywanie odcinka R7. Pierwszy uczestnik obszedł tę ściankę w niebezpiecznym rondklufcie (w „kotle”) po lewej stronie orograficznej, z trudnymi szczelinami i osypującymi się saraками.