Wznie­sie­nie na gra­nię z le­wej stro­ny po­cząt­kowо po śnie­gu (30–35°), po­tem śnieg prze­cho­dzi w lód, po­kry­ty cien­kim war­stwem luź­ne­go śnie­gu (stromość 40–45°). Wy­jście na dru­gą od stro­me­go wzniesie­nia prze­łęcz. Da­lej po gra­ni, po­ko­nu­jąc żan­darmy „w лоб”. Spusk na prze­łęcz przed stro­mym wzniesie­niem po ścian­ce (5 m). Z prze­łę­czy po pra­wej stro­nie stro­me­go sze­ro­kie­go żło­bu wzdłuż skał. Przy­sy­pane śnie­giem pły­ty, za­bez­pie­cze­nie liną. Po przej­ściu dłu­giej gład­kiej pły­ty (fo­to 2), w pra­wo do góry po krót­kiej ścian­ce. Na tym od­cin­ku (od prze­łę­czy) za­bi­to 3 sk. hak. Da­lej po nie­wy­raź­nie wy­ra­żo­nym stro­mym (55–60°) gra­ni w górę. Ska­ły pro­čne, miej­scami wy­gład­zone, za­bez­pie­cze­nie liną (I–2 haki na linę). Ф. 3. Miej­scami na­ty­ka­my się na pio­no­we ścian­ki stęp do pra­we­go Φ. 4 ra­mie­nia żan­dar­ma, obej­ście go z pra­wej stro­ny po wąs­kiej pół­ce nad urwi­skiem i spusk na prze­łęcz przed śnież­nym wzniesie­niem. W sumie wej­ście na żan­darm — oko­ło 300 m, za­bi­to wszyst­kich haki — 11 szt. Od pod­nó­ża gra­ni — 4 godz.

Z prze­łę­czy stro­my (45°–50°) śnież­ny wznos. Śnieg wy­jąt­ko­wo cię­ż­ki, głę­bo­kość — 80 cm – 1 m, luź­ny. Miej­scami sł­a­by firn, po któ­rym moż­na się poru­szać peł­zając. Wzniesie­nie 100 m. Da­lej bar­dziej po­ło­gi­sty sze­ro­ki gra­ń, cha­rak­ter śnie­gu ten sam. Na ko­niec, dłu­gi pod­jazd po stoku oko­ło 30° pro­wa­dzi na wierz­cho­łek szczy­tu Wo­łodar­skie­go (na le­wej stro­nie — nawis). Od prze­łę­czy za żan­dar­mem 4 godz.

Spusk naj­pierw po pół­noc­no-wschod­niej gra­ni 200 m. stro­mej gra­ni — 50–60°, po­tem w le­wo w dół, omi­ja­jąc lo­dowe zrzu­ty. Śnieg o głę­bo­ko­ści oko­ło 60 cm, luź­ny. Da­lej wej­ście na śla­dy pod­jazdu i po nich do no­ców­ki. Od wierz­choł­ka 3–4 godz. Na ko­lej­ny dzień spusk do ba­zo­we­go obo­zu.

Trasa sta­no­wi pew­ne za­in­te­re­so­wa­nie w aspek­cie tech­nicz­nym, szcze­gól­nie uwzględ­nia­jąc to, że pra­ce ska­lne pro­wa­dzone są na wy­so­ko­ści 5400 m. Gru­pa uwa­ża, że wej­ście na szczyt Wo­łodar­skie­go po pół­noc­nej gra­ni nie­wąt­pli­wie moż­na kla­sy­fi­ko­wać jako tra­sę 3Б kat. tr.

Opis wy­ko­nał 10.08.1953 r. A. Ło­gaczew