Federacja Alpinizmu i Wspinaczki Skałkowej Moskwy

Raport z pierwszego wejścia na wierzchołek 5368 (szczyt Aleksandra Gubajewa) północno-zachodnim zboczem 3B kat. trudn.

Moskwa, Klub Turystyczny MAI, 2008

1. Paszport wejścia

  1. Region: Pasmo Zaalajskie.

Dolina: Kyzylsu (lodowiec Wschodni Kyzylsu). Numer sekcji według tabeli klasyfikacyjnej z 2001 roku — 4.4

  1. Nazwa wierzchołka: 5368, proponowana — szczyt Aleksandra Gubajewa.

Nazwa marszrutu: północno-zachodnim zboczem

  1. Kat. trudn. — proponowana 3B.
  2. Charakter marszrutu: lodowo-śnieżny.
  3. Różnica wysokości marszrutu: 268 m (według wskazań GPS)

Długość marszrutu:

  • główna część marszrutu — 245 m.
  • cały marszrut — 428 m.

Długość odcinków: IV kat. trudn. — 245 m. Średnie nachylenie: głównej części marszrutu — 51°, całego marszrutu — 40,5°.

  1. Użyto haków na marszrucie: skalnych — 0, lodowych — 22, w tym ITO — 0.
  2. Godzin marszu zespołu: 4 h.
  3. Kierownik: Lebiediew Andriej Aleksandrowicz (Moskwa), MSМК (turystyka), 1. sp. разряд (alpinizm)

Uczestnicy:

Żarow Andriej Wiktorowicz (Moskwa, Zielonograd), 1. sp. разряд (turystyka)

Żdanow Iwan Nikołajewicz (Moskwa), 1. sp. разряд (turystyka), 2. sp. разряд (alpinizm)

Komarow Dmitrij Aleksandrowicz (Moskwa), 1. sp. разряд (turystyka)

Maksimowicz Jurij Aleksandrowicz (Moskwa), КМС (turystyka)

Timoszenkow Aleksiej Siergiejewicz (Moskwa, Zielonograd), 1. sp. разряд (turystyka), 2. sp. разряд (alpinizm)

Szapowałow Dmitrij Siergiejewicz (Kijów), 1. sp. разряд (turystyka), Janczewski Oleg Zygmontowicz (Kijów), КМС (turystyka).

  1. Trener: Chochłow Jurij Władimirowicz (Moskwa), МС (alpinizm).
  2. Wyjście na marszrut: 11:30 24 sierpnia 2008 r.

Wyjście na wierzchołek: 15:40 24 sierpnia 2008 r. Zejście na lodowiec: 17:50 24 sierpnia 2008 r.

2. Fotografie wierzchołka

F.2.1–2.2. Widok z zachodu z wschodniej komory lodowca Wschodni Kyzylsu. Zdjęte 28 sierpnia 2008 r. F.2.3. Widok z zachodu z lewego brzegu lodowca Wschodni Kyzylsu. F.2.4. Widok z północnego zachodu z lewego brzegu lodowca Wschodni Kyzylsu.

3. Fotografie profilu marszrutu

F.3.1. Widok z południowego zachodu na obóz szturmowy i na marszrut. F.3.2. Widok z marszrutu (ze zbocza wierzchołka) na południowy zachód w stronę Kurumdy

  1. FOTOPANORAMA REGIONU F. 4.1. Widok z przełęczy Transportowa (N4 na schemacie 1) w dolinę lodowca Wschodni Kyzylsu. Po prawej stronie od wierzchołka 5368 m wznosi się Zarja Wostoka (6349 m).

5. Schemat regionu wierzchołka

Schemat 1. Region lodowca Wschodni Kyzylsu i wierzchołka 5368

  1. KRÓTKI OPIS WIERZCHOŁKA 5368

Wierzchołek 5368 wznosi się nad prawym brzegiem lodowca Wschodni Kyzylsu, znajduje się na północ od masywu Zarja Wostoka (6349) i jest najwyższym punktem północnych grzbietów, oddzielonych od wododziału pasma Zaalajskiego na odcinku między lodowcami Wschodni Kyzylsu i Nura.

Wierzchołek 5368:

  • jest idealnym punktem widokowym;
  • widoczny jest zewsząd.

Wzdłuż północno-wschodniego zbocza wierzchołka ciągnie się nachylona półka, po której na zachód — południowy zachód spływa lodowiec. Ten lodowiec tworzy północną odnogę pierwszego prawego dopływu lodowca Wschodni Kyzylsu. Po tym lodowcu odbywa się najprostsze podejście do wierzchołka.

7. Rysunkowy profil marszrutu

Rys. 1. Czarne cyfry wzdłuż wykresu — numery odcinków marszrutu (umieszczone na końcach odpowiednich odcinków).

8. Rozmieszczenie marszrutu na odcinki

Tabl. 1. Odcinki marszrutu
NCharakter odcinkaWysokość początku[m]Wysokość końca[m][\mathrm{m}]$Trudność technicznaTrudność z uwzględnieniem wysokościDługość[m]Średnie nachylenie[stop.]
1Śnieżne zbocze510051702313329
2Lodowe zbocze517053603424551
3Grzbiet z karnizami5360536823509

Średnie nachylenie marszrutu — 40,5 stopni. Średnie nachylenie głównej części marszrutu (odcinek 2) wynosi 51 stopni. Długość marszrutu — 428 m F.9.1. Fotografia techniczna marszrutu. Cyframi oznaczono końce odpowiednich odcinków marszrutu, patrz tabl. 1

  1. OPIS DROGI OD OBOZU BAZOWEGO DO OBOZU SZTURMOWEGO. Oboz bazowy (OB) wygodnie jest rozbić w kieszeni lewobrzeżnej moreny lodowca Wschodni Kyzylsu przed ogromnym wałem morenowym lodowca północnego zbocza wierzchołka 4834. Wodę można czerpać z rzeki, która bije spod tego wału morenowego. Ale jest też czysty strumień, który wypływa spod ziemi powyżej polany na zboczu w jej wschodnim narożniku. Droga do OB wzdłuż rzeki Kyzylsu i moreny lodowca jest dobrze znana, bardzo oczywista i nie wymaga opisu, patrz schemat 1. Z OB grupa wyszła rano 21.08. Od obozu bazowego należy przeciąć pagórkowaty i pokryty osadami morenowymi lodowiec Wschodni Kyzylsu do jego prawego brzegu, tutaj w pobliżu prawego brzegu lodowiec jest równy. Po lodowcu Wschodni Kyzylsu należy się wspiąć do jego dużego prawego dopływu, obejść go z prawej strony i wejść w jego nurt, patrz schemat 1. Po otwartym lodzie wspiąć się do drugiego lodospadu, który jest położony tuż poniżej zlewiska dwóch odnóg lodowca. Tutaj w pobliżu prawego brzegu lodowca na kamieniach moreny środkowej można rozbić obóz. Grupa dotarła do tego miejsca w południe 22.08. Po obiedzie przeprowadzili rekonesans i znaleźli obejście 2. lodospadu. Tutaj zdecydowali się przenocować, aby zapewnić bardziej solidną aklimatyzację (był to 4. dzień w górach). Drugi lodospad omija się z prawej strony pod zboczami wierzchołka Zarja Wostoka. Na krótkim odcinku tego obejścia trzeba przebiec około 50–70 metrów po lodowych odłamkach w strefie działania lodospadu. Powyżej tego odcinka — wyjście na płaskowyż, gdzie łączą się dwie odnogi lodowca. Po płaskowyżu podejść do prawego brzegu 3. lodospadu — lodospadu północnej odnogi lodowca, ta odnoga spływa z wierzchołka 5368, patrz f. 11.1. Lodospad przechodzić z prawej strony (wzdłuż orograficznie lewego brzegu). Tutaj nie jest skomplikowany — możliwe są dwie lub trzy 50-stopniowe 5–10-metrowe ścianki, a na wyjściu z lodospadu — szeroki rozłam (do 2 m), patrz f. 11.2. Najprawdopodobniej rozłam uda się przekroczyć po jakiejś lodowej czopie. Powyżej lodospadu na lodowcu jest bardzo dużo szczelin, błądzenie w celu ominięcia szczelin kończy się powyżej 4600 m, kiedy zaczyna się gruba pokrywa śnieżna, patrz f. 11.3. Na śnieżnym płaskowyżu na wysokości 5100 m naprzeciw lodowego północno-wschodniego zbocza wierzchołka 5368 wskazane jest rozbicie obozu szturmowego, patrz f. 11.4. Na płaskowyż 5100 m grupa weszła rano 24.08. Rozstawili namioty i około 11:30 wyszli na wejście, patrz rozdział 12.

11. FOTOILUSTRACJE DROGI DO OBOZU SZTURMOWEGO

F. 11.1. Lodospad ujścia północnej odnogi prawego dopływu lodowca Wschodni Kyzylsu (3. lodospad, patrz schemat 1). F. 11.2. Końcowy rozłam 3. lodospadu. F. 11.3. Droga do obozu szturmowego powyżej 3. lodospadu. F. 11.4. Obóz szturmowy (5100 m) i marszrut na wierzchołek 5368.

12. Opis wejścia na wierzchołek

Naprzeciw obozu szturmowego 5100 m wznosi się podcięte bergszrundem lodowe zbocze wierzchołka 5368, patrz f. 9.1 (fotografia techniczna).

Długość zbocza powyżej bergszrunda 240–250 m, nachylenie około 50°.

Bergszrund nie jest szeroki i łatwo go pokonać po śnieżnym moście.

Aby uniknąć spadających kamieni, wskazane jest wspinać się po lodowej taśmie między występami skał, ona prowadzi nieco w prawo od wierzchołka, patrz f. 9.1, 11.4 i 13.1.

Dalej:

  • 5 lin poręczowych do wyjścia na grzbiet.

Na grzbiecie duże i niebezpieczne karnizy na wschód. Tutaj trzeba skręcić w lewo i wzdłuż linii oderwania karniza wspiąć się do wierzchołka, patrz f. 13.2. Najwyższy punkt znajduje się na karnizie, wejście na niego jest niebezpieczne przez możliwość oderwania karniza. Lepiej zatrzymać się w pobliżu linii oderwania karniza. Zejście do obozu szturmowego po drodze wejścia.

Grupa wyszła z obozu szturmowego (5100 m) 24 sierpnia około 11:30 i osiągnęła wierzchołek w ciągu 4 h o 15:40. Do obozu szturmowego (5100 m) zeszła o 17:50 i dalej nie poszła, ponieważ wejście było przeprowadzane także dla aklimatyzacji, dlatego dla wykonania planu na przyszłość potrzebna była nocleg na 5100 m. Następnego dnia (25 sierpnia) pod wieczór zespół zszedł do OB.

  1. FOTOILUSTRACJE WEJŚCIA NA WIERZCHOŁEK F.13.1. Na początku odcinka 2. F.13.2. Ostatnie metry grzbietu wierzchołkowego (Andriej Lebiediew). F.13.3. Na wierzchołku u krawędzi oderwania karniza (Andriej Żarow). F.13.4. Panorama z wierzchołka na wschód na góry otaczające lodowiec Nura. F.13.5. Początek zejścia z wierzchołka. W lewym dolnym rogu za zstępującym uczestnikiem widoczny jest skalny występ, na którym można umocować tabliczkę. F.13.6. Zakończenie zejścia z wierzchołka. F.13.7. Widok z obozu szturmowego na zstępujący zespół.

Autor raportu — Lebiediew Andriej Aleksandrowicz, 6 września 2008 r.

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz