Paszport wejścia

1. Klasa wejścia: Techniczne
2. Rejon wejścia: Pamir, pasmo Vanč
3. Szczyt, jego wysokość i trasa wejścia: Szau-gada 5137 m, północnym grzebieniem
4. Proponowana kategoria trudności: 4B kat. trudn.
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości 840 m, średnie nachylenie 45°. Długość odcinków: R1–480 m; R2–200 m; R3–160 м; R4–120 m; R5–220 m.
6. Liczba wbitych haków: — do asekuracji: skalnych 22, lodowych 20, haków szlamburrowych —. — do tworzenia ITO: —
7. Liczba godzin marszu: 12,5
8. Liczba noclegów i ich charakterystyka:
   1. Namiot pod trasą
   2. Namiot pod trasą
9. Nazwisko, imię, otczestwo kierownika i uczestników, ich kwalifikacje sportowe:

10. Trener drużyny: Bregman Eduard Emanuiłowicz
11. Data wyjścia na trasę i powrotu: — 15 lipca 1979 r. — 17 lipca 1979 r.

Centralny Pamir (schemat)

Oznaczenia na schemacie: — obóz bazowy — droga podejścia i zejścia do obozu

Opis podejścia do trasy

Od obozu bazowego, położonego w pobliżu jezior na brzegu rzeki Vanč, do doliny Ravak — 0,5–1 godzina w dół drogą. Bezpośrednio od drogi zaczyna się stożek lawinowy, który przecina całą dolinę. Po tym stożku lawinowym należy się wspiąć do góry do lodowca Ravak. Lewą moreną lodowca podejść do seraku (2–2,5 godz.). Prostopadle do seraku jest skalny grzbiet. Po prostych skałach, w górnej części — średniej trudności, wyjść do górnego kotła lodowca Ravak. Trawersem po śnieżnym stoku, przez niewielkie wysepki skalne, dojść pod przewieszone skały (2,5–3 godz.). Tutaj miejsce na noclegi.

Tabela wejścia na Szau-gadę północnym grzebieniem 4B kat. trudn. Tabela I

15 lipca 1979 r. Podejście pod trasę. Rozpoznanie 16:00–19:00. Obozowisko na noc.

16 lipca 1979 r. Wyjście 6:00.

Zejście tą samą drogą 4,5 godz. Łączna liczba godzin marszu: 12,5.

Krótkie wyjaśnienie do tabeli I

R0–R1. Stok śnieżno-lodowy, u góry — żleb. Trzymać się jego lewej strony. Nachylenie w górnej części 45–50° (kotwy). Wyjście na grań.

R1–R2. Po śnieżno-lodowym stoku grani (45–50°) w lewo do góry, do wyrównania mniej więcej po 200 m (kotwy). Asekuracja na hakach. Pierwszy idzie bez plecaka.

R2–R3. Po śnieżnym ramieniu wyjść na proste, zniszczone skały. Po nich 80 m do czerwonego żandarma. Ruch równoczesny.

R3–R4. Obejście żandarma w prawo w dół. Asekuracja na skałach.

R4–R5. W lewo do góry po śnieżno-lodowym żlebie (kotwy). Pierwszy idzie bez plecaka. Asekuracja na skałach lewej strony żlebu. W górnej części żlebu wyjść na zniszczone skały średniej trudności jego prawej strony. Po 20 m — wyjście na grań.

R5–R6. Po grani 120 m do dużego głazu pod żółtym pasem skalnym. Kamienie luźne.

R6–R7. Od dużego głazu po śnieżno-lodowym stoku — wyjście pod ścianę skalną.

R7–R8. Do góry po mocno zniszczonej ścianie — wyjście na przedwierzchołkową grań. Kamienie luźne. Lód narastający. Na odcinkach R6–R8 pierwszy idzie bez plecaka i zawiesza poręcze.

R8–R9. Po zniszczonych skałach średniej trudności — na wierzchołek. Wyjście na wierzchołek po śniegu. Uwaga, nawisy!

Samorzutnego obsuwania się kamieni na trasie nie zaobserwowano, ponieważ skały są w większości zlodowaciałe.