Paszport wejścia

1. Klasa wejścia: KLASA TECHNICZNA.
2. Rejon wejścia: PASMO VANCZ.
3. Szczyt, jego wysokość i trasa wejścia: RAWAK 5232 m WZDŁUŻ WSCHODNIEGO GRZBIETU Z LODOWCA RAWAK.
4. Przewidywana kategoria trudności: 3Б
5. Charakterystyka trasy:
   • różnica wysokości: 1100 m
   • średnie nachylenie: 44°
   • długość odcinków o danej trudności: I–90 m: II–990 m: III–185 m: IV–275 m: V–15 m
6. Liczba wbitych haków:
   • dla asekuracji
   • dla stanowisk itp.
   • skałkowych: 13
   • lodowych: 7
   • śnieżnych: –
7. Czas przejścia: 15 godz.
8. Liczba i charakterystyka biwaków: JEDEN — BIWAK LEŻĄCY
9. Nazwiska kierownika i uczestników oraz ich klasyfikacja wspinaczkowa:
   • NAZARENKO WIKTOR GRIGORIEWICZ — I kategoria
   • GRECKIJ WLADIMIR WIKTOROWICZ — I kategoria
   • KUKUSZKIN ALEKSANDR PAWŁOWICZ — II kategoria
10. Trener drużyny: SIDIELNIKOW W.N. MCMK
11. Data rozpoczęcia i zakończenia wejścia: 30 lipca 1979 r. — 31 lipca 1979 r.

ZDJĘCIE № 1

• TRASA WEJŚCIA WZDŁUŻ WSCHODNIEGO GRZBIETU NA SZCZYT RAWAK. KLASYCZNA TRASA 5Б kat. trudn. po Półn. ścianie.

Szkic mapy rejonu wejścia

RYC. 1

Tabela głównych charakterystyk

Opis trasy na szczyt Rawak kat. 3Б (orientacyjnie)

Od obozu bazowego do rz. Rawak idzie się 1 godzinę. Następnie prawym (orograficznie) brzegiem rz. Rawak do jednonimowego wąwozu. Dalej po śnieżnikach i morenach l. Rawak na śnieżne plateau kotła. Czas marszu 4–5 godz. Biwak. Przez lodospad w górne partie l. Rawak pod szczelinę brzeżną, czas 30–40 min.

Trasa rozpoczyna się od pokonania szczeliny brzeżnej w lawiniastym żlebie. Zalecane jest rozpoczynać wspinaczkę wcześnie rano, gdyż możliwy jest spadek kamieni ze ścian szczytu Rawak. Ruch w zespołach po niezbyt stromym firnowym zboczu do skalnej wyspy, równoczesny. Wyjście na skalną wyspę po niezbyt stromym grzebiecie, skały zniszczone, asekuracja hakowa i przez występy. Dalej, w rakach, ruch na przemian. Lodowe zbocze jest trawersowane od lewej do prawej w kierunku skalnej wyspy. Stromość lodu 45°. Asekuracja hakowa. Wyjście pod drugą skalną wyspę, wspinaczka po grzebiecie średniej stromości, zniszczone skały, asekuracja hakowa i przez występy. Następnie po śnieżnym grzebieniu wyjście na śnieżną poduszkę, skąd trawersem po śnieżno-lodowym zboczu — na przełęcz. Czas marszu od szczeliny brzeżnej do przełęczy 5–6 godz., w zależności od stanu śnieżno-lodowego zbocza.

Trasa kontynuowana jest grzbietem z wschodu na zachód w kierunku szczytu. Ominięcie turniczek głównie od lewej po drodze. Ruch po wschodnim żebrze rozpoczyna się od pokonania niezbyt stromego śnieżnego zbocza, na prawo po drodze, opada się ono w stronę lodowca Rawak, zbocze wyprowadza pod pierwszy turniczek. Składa się on z monolitowych zaśnieżonych skał, posiadających dobre występy do organizacji asekuracji, ruch równoczesny. Dalej, po śnieżnym grzebiecie do skalnego żebra, stromość 30°, po prawej śnieżne nawisy. Ruch równoczesny, asekuracja przez występy. Punkt kontrolny.

Do drugiego turniczka prowadzi niezbyt strome śnieżne żebro. Turniczek jest pokonywany, najpierw, w lewo po śniegu 7 m, następnie po skalnym kominie w górę, skały miejscami pokryte są naciekowym lodem, asekuracja hakowa. Stromość 45°, skały 4 kat. trudn., po 1,5 linie — wyjście na zaśnieżony skalny grzbiet, który prowadzi do trzeciego turniczka.

Trzeci turniczek składa się z monolitowych skał i jest pokonywany prosto w górę, po skalnej ściance, wysokość 15 m, stromość 70°, asekuracja hakowa 5 kat. trudn. Następnie śnieżne łagodne żebro, gdzie można zorganizować dobry biwak na śnieżnym grzebiecie. Ruch od przełęczy do biwaku 3,5–5 godz.

Żebro wyprowadza na silnie zaśnieżone osypisko, jedna lina. Dalej śnieżne żebro, rozmarznięty mokry śnieg. Następna skalna ścianka jest pokonywana w lewo—w górę. Zaśnieżone skały, trudne łazienie, następnie stromy, śnieżny odcinek, po 30 m łagodniejący i wyprowadzający na szczyt. Punkt zwrotny na skałach na prawo od śnieżnego nawisу.

Zjazd możliwy jest dwoma wariantami:

• Pierwszy — tą samą trasą w dół do śnieżnej przełęczy do biwaku na l. Rawak. Zjazd możliwy jest w pierwszej połowie dnia.
• Drugi — grzbietem w dół do przełęczy, zjazd w stronę doliny Dustyroz i wzdłuż jednonimnej rzeki, najpierw lewym (orograficznie) brzegiem w dół do podstawy l. Miedwieżyj, przez lodowce i drogą okrężną do obozu bazowego.

Kierownik (Nazarenko W.G.) Trener MCMK (Siedielnikow W.N.)