Przejdź do treści

Bez tytułu

Sprawozdanie ze wspinaczki na

w. Korżeniewskiej po trasie lewym bastionem południowo-zachodniego grzbietu kat. trudn. 5B drużyny KAiS „Black Ice” w okresie od 23 lipca do 28 lipca 2022 r.

I. Paszport trasy

Lp.1. Informacje ogólne
1.1Nazwisko i imię, stopień sportowy kierownikaPoliakow Michał Aleksandrowicz, 1. sp. stopień
1.2Nazwisko i imię, stopień sportowy uczestnikówGriszyn Michał Władimirowicz, 1. sp. stopień, Nasiedkin Siergiej Walerjewicz, 1. sp. stopień do 6300 m
1.3Nazwisko i imię treneraGordiejew Wasilij Jurjewicz
1.4OrganizacjaKAiS „Black Ice”
2. Charakterystyka obiektu wspinaczki
2.1RegionPamir
2.2Dolinagrzbiet Akademii Nauk (zachodni brzeg l. Fedczenko od przełęczy Jazgulemskiej na południu do rzeki Muksu na północy ze wszystkimi bocznymi odnogami)
2.3Numer sekcji według tabeli klasyfikacyjnej z 2013 roku-
2.4Nazwa i wysokość szczytuKorżeniewska, 7105 m
2.5Współrzędne geograficzne szczytu (szerokość/długość), współrzędne GPS-
3. Charakterystyka trasy
3.1Nazwa trasypo lewym bastionie południowo-zachodniego grzbietu
3.2Proponowana kategoria trudności5B
3.3Stopień rozpoznania trasy2. przejście
3.4Charakter ukształtowania trasyKombinowany
3.5Różnica wysokości trasy (wskazane są dane wysokościomierza lub GPS)2739 m
3.6Długość trasy (wskazana w m)5000 m
3.7Elementy techniczne trasy (wskazana jest łączna długość odcinków o różnej kategorii trudności z uwzględnieniem charakteru ukształtowania (lodowo-śnieżny, skalny))1 kat. trudn. skały – 0 m, lód – 0 m. 2 kat. trudn. skały – 70 m, lód – 1600 m. 3 kat. trudn. skały – 120 m, lód – 1250 m. 4 kat. trudn. skały – 150 m, lód – 20 m. 5 kat. trudn. skały – 150 m, lód – 0 m. 6 kat. trudn. skały – 0 m, lód – 0 m.
3.8Średnie nachylenie trasy, (°)35°
3.9Średnie nachylenie głównej części trasy, (°)60°
3.10Zejście ze szczytupo klasycznej trasie Cetlina 5A kategorii
3.11Dodatkowe charakterystyki trasyDo 5100 m woda z lodowca, powyżej 5100 m śnieg.
4. Charakterystyka działań drużyny
4.1Czas przemarszu (godzin marszu drużyny, wskazany w godzinach i dniach)45 godz., 6 dni
4.2Biwaki1-szy (leżący) – plac na morenie 5100 m. 2-gi (leżący) – półka na grzbiecie 5500 m. 3-ci (leżący) – plac na grzbiecie 5700 m. 4-ty (leżący) – plac na grzbiecie 6300 m. 5-ty (leżący) – plac na lodowcu 5500 m.
4.3Czas opracowania trasy-
4.4Wyjście na trasę7:00, 23 lipca 2022 r.
4.5Wyjście na szczyt9:45, 27 lipca 2022 r.
4.6Powrót do bazy12:00, 28 lipca 2022 r.
5. Osoba odpowiedzialna za raport
5.1Nazwisko i imię, e-mailPoliakow Michał Aleksandrowicz [email protected]

II. Opis wspinaczki

1. Charakterystyka obiektu wspinaczki

img-0.jpeg

Rys. 1. Mapa-schemat rejonu img-1.jpeg

Rys. 2. Pik E. Korżeniewskiej od południa, sfotografowany z wysokości ok. 6000 m, z żebra Bordkina.

  • Niebieska linia – trasa Cetlina, 5A.
  • Zielona linia – trasa Markiełowa, 5B.
  • Czerwona linia – trasa przebyta przez drużynę.

2. Charakterystyka trasy

img-2.jpeg

Rys. 3. Ogólne zdjęcie technicznej części trasy. Zdjęcie z 1989 r. z helikoptera, z wysokości około 4500 m. Żółta linia – trasa Cetlina 5A. Zielona linia – trasa Markiełowa 5B. Czerwona linia – trasa przebyta przez drużynę.

img-3.jpeg

Rys. 4. Trasa po R1 (początkowy fragment – odcinek do R1). Sfotografowane z żebra Bordkina. SCHEMAT GŁÓWNEJ CZĘŚCI TRASY (do 6100 m) W SYMBOLACH UIAA

img-4.jpeg

Nr odcinkaSkalisteZakładkiPrzyrządyLodoburŚrubyLinia trasy w symbolach UIAATrudność odcinka w symbolachDługość odcinka, mNachylenie, °
132–3100030
121/03/03–450060
11280035
102/0210020
918/0img-5.jpeg320045
82/0img-6.jpeg33030
73/02/0img-7.jpeg56070
61/022020
52/04/0img-8.jpeg56080
42/01/04–56055
32/03/0img-9.jpeg312040
21/02/025030
125/0325045

img-10.jpeg

Rys. 5. Rysowany profil głównej części trasy (5100 m – 7105 m)

3. Charakterystyka działań drużyny

3.1 Krótki opis przebiegu trasy.

Opis trasy według odcinków:

Nr odcinkaOpisNumer zdjęcia
Podejście pod trasę od a/l na polanie Moskwin do obozu na 5100 m odbywa się trasą Cetlina.
1Z obozu na wysokości 5100 m przejść lodowiec i kierować się w stronę śnieżno-lodowego stoku, który znajduje się naprzeciw obozu. Stok pokonywany jest pośrodku z przemiennym lub jednoczesnym asekuracją z wyjściem na niewielki występ. Na lewą część stoku okresowo spadają kamienie z południowo-zachodniego grzbietu.6
2Z występu zejście do żlebu. Wzdłuż ścianki po lewej stronie trawers żlebu z wyjściem do wewnętrznego kąta. Po wewnętrznym kącie w górę 10 m. Po wyjściu z wewnętrznego kąta na niewielki grzbiet. Stacja na grzbiecie.7
3Od stacji w lewo po grzbiecie z wyjściem do żlebu. Ruch po prawej części żlebu z jednoczesnym lub na przemian asekuracją. Żleb kończy się ścianą. Na ścianie stacja. Podczas ruchu po żlebie należy zachować ostrożność, dużo „żywych” kamieni.8
4Od stacji w lewo po wewnętrznym kącie i ścianie wyjście na niewielki grzbiet. Po grzbiecie w prawo 10 m do ścianki z wielkich bloków skalnych.9
5Od stacji w górę po wielkich blokach skalnych. Ściana przechodzi w pochyłą półkę i kończy się niewielką ścianą, stojącą poprzecznie niewielkim grzbiecie.5Od stacji w górę po wielkich blokach skalnych, zejście na pochyłą półkę i zejście na niewielki grzbiet. Na grzbiecie stacja. Jako punkt orientacyjny, po lewej stronie stacji czop skalny.
6Przeleźć przez grzbiet i poruszać się trawersem do niewielkiej półki. Na półce można urządzić biwak dla jednej namiotu. Na półce należy asekurować sprzęt, ponieważ po lewej i prawej stronie znajdują się duże spadki i w przypadku upadku sprzętu, jego odzyskanie będzie niemożliwe.11
7Po prawej części wewnętrznego kąta wyjście na półkę. Na półce stacja.12
8Trawersem po lewej części śnieżno-lodowego stoku z wyjściem na szeroką półkę. Na półce można urządzić biwak dla kilku namiotów. Na końcu półki, na ścianie stacja. Skała na tym odcinku jest mocno zniszczona, stacja jest niewiarygodna.13
9Z półki trawers śnieżno-lodowego stoku w prawo 50 m. Następnie 100 m w górę. Dalej trawersem w lewo z niewielkim wzrostem wysokości do śnieżno-lodowej ścianki 3 m, prowadzącej na śnieżny grzbiet.14, 15
10Po lewej części grzbietu z niewielkim wzrostem wysokości dojść do dogodnego miejsca na biwak.
11Kontynuować ruch po grzbiecie w stronę południowego żebra. Dojść do południowego żebra i trawersem pod serakami 100 m podejść pod trasę Cetlina. Dalej poruszać się trasą Cetlina.16
12Po przejściu przez seraki poruszać się wzdłuż zachodniej ściany piku Korżeniewskiej w stronę południowego żebra z wzrostem wysokości 200 m i kątem nachylenia miejscami 60° podchodzimy pod skałę „ŻAGIEL” i trawersem poruszamy się wzdłuż ściany do południowego żebra z niewielkim wzrostem wysokości, ale miejscami z silnym spadkiem. Na końcu trawersu wychodzimy na południowe żebro 6100 m. Wspinamy się po skalnym żebrze około 70° 50 m i wychodzimy na śnieżno-lodowy grzbiet o nachyleniu około 50°. Poruszamy się około 200 m do wysokości 6300 m i wychodzimy na niewielkie ramię, gdzie można ustawić kilka namiotów.17, 18
13W górę po śnieżnym grzbiecie do wysokości 6700 m. Następnie około 50 m wchodzimy po skałach wzdłuż linii styku śnieżnego nanosu. Trzymamy się ruchu wzdłuż skał. Wspinamy się pod wierzchołkową turnię i trawersem w lewo z niewielkim wzrostem wysokości poruszamy się około 500 m do wschodniego grzbietu. Skręcamy w lewo i po 70 m wychodzimy na wierzchołek 7105 m.19

img-11.jpeg

Rys. 6. Odcinek 1. Śnieżno-lodowy stok. Sfotografowany od strony obozu na 5100 m. img-12.jpeg

Rys. 7. Odcinek 2. Żleb zakończony wewnętrznym kątem. img-13.jpeg

Rys. 8. Odcinek 3. Szeroki żleb. img-14.jpeg

Rys. 9. Odcinek 4. Wyjście z żlebu po lewej stronie przez wewnętrzny kąt. img-15.jpeg

Rys. 10. Odcinek 5. Ściana z wielkich bloków skalnych. img-16.jpeg

Rys. 11. Odcinek 6. Biwak na półce 5500 m. img-17.jpeg

Rys. 12. Odcinek 7. Wewnętrzny kąt, prowadzony na półkę. img-18.jpeg

Rys. 13. Odcinek 8. Trawers w stronę śnieżno-lodowego stoku. img-19.jpeg

Rys. 14. Odcinek 9. Śnieżno-lodowy stok. img-20.jpeg

Rys. 15. Odcinek 9. Wyjście na śnieżny grzbiet. img-21.jpeg

Rys. 16. Odcinek 11. Południowo-zachodni grzbiet. img-22.jpeg

Rys. 17. Odcinek 12. Śnieżno-lodowy stok. img-23.jpeg

Rys. 18. Odcinek 12. Niewielki odcinek skalny na południowym żebrze. img-24.jpeg

Rys. 19. Odcinek 13. Południowe żebro. img-25.jpeg

Rys. 20. Zdjęcie drużyny na wierzchołku.

3.3 Na odcinku skalnym dużo „żywych” kamieni. Należy zachować ostrożność podczas przechodzenia odcinka skalnego. Odcinek śnieżno-lodowy jest ogólnie bezpieczny. Asekuracja na lodowcu jest pewna, szczelin niewiele. Komunikacja odbywa się przez radio z obozem bazowym na polanie Moskwin. Jako elementy asekuracyjne wskazane jest używanie przyjaciół średniej wielkości i kotew z zagięciem. Elementy asekuracyjne typu stopery można nie używać. Elementy asekuracyjne na trasie nie zostały pozostawione. Podczas całego wspinania panowała dobra pogoda: bezchmurnie, wiatr słaby, ciepło. Odcinki 11, 12 wskazane jest przechodzić wcześnie rano, gdyż w drugiej połowie dnia śnieg na grzbiecie i stoku rozmaka, co znacznie spowalnia ruch. Zejście z wierzchołka odbywa się trasą Cetlina, kat. 5A. Przy ocenie kategorii trasy drużyna kierowała się trasą Markiełowa 5B kategorii, która prowadzi prawym bastionem południowo-zachodniego grzbietu i ma podobne charakterystyki. Również trasa drużyny, w odróżnieniu od klasycznej trasy Cetlina 5A kategorii, ma odcinek skalny 5 kategorii, co komplikuje przebieg trasy, wymaga dodatkowej kwalifikacji i sprzętu.

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz