Mistrzostwa WNP w alpinizmie 2009 r. Klasa wejść wysokogórsko-technicznych

Sprawozdanie

z wejścia na pik Korżeniewskiej, 7105 m, Grzebieniem Południowo-Zachodnim 5B kat. trudn. (trasa W. Markiełowa) drużyny Sumskiego Obwodowego FWiS od 24 do 28 lipca 2009 r.

Kapitan drużyny: Pugaczow S.A. Trenerzy drużyny:

  • Mituchin F.P.
  • Zagirniak M.W.

Sumy – 2009

Adresy

Trenerzy:

  • Mituchin Fiodor Pietrowicz
  • 40004, m. Sumy, ul. Mietałłurgow, 14/67
  • tel. dom. 8 (0542) 24–56–06
  • tel. pra. 61–99–64
  • Zagirniak Michaił Wasiljewicz
  • ul. Lenina, 3A, m. 7, m. Krzemieńczuk, Obwód Połtawski, 39600

Kierownik:

  • Pugaczow Siergiej Aleksandrowicz
  • 84646, m. Gorłówka, Obwód Doniecki, pr. Pobiedy, d. 110, m. 18
  • Tel.: 8–050–204–44–64

Paszport wejścia

  1. Klasa wejścia — wysokogórsko-techniczna
  2. Rejon wejścia — Pamir, Pasmo Akademii Nauk
  3. Pik Korżeniewskiej, 7105 m, Grzebieniem SW (trasa W. Markiełowa, 1984 r.)
  4. Kat. trudn. trasy — 5B
  5. Przewyższenie wysokościowe — 2500 m Długość trasy — 5000 m Długość odcinków:
    • 5 — 150 m Średnie nachylenie trasy — 30° Średnie nachylenie zasadniczej części trasy — 60°
  6. Zaklinowano haków:
    • skalnych — 18/0
    • szlamburowych — 10/0
    • lodowych — 10/0
    • elementów zaklinowanych — 10/0
  7. Godzin marszu drużyny — 28 h; 4 dni
  8. Biwaki:
    • 1-szy — 4750 m
    • 2-gi — 5750 m
    • 3,4 — 6400 m
  9. Kierownik: Pugaczow Siergiej Aleksandrowicz — MS Uczestnicy:
    • Bublik Siergiej Jurjewicz — MS
    • Roszko Władimir Iwanowicz — KMS
    • Wensławowski Dmitrij Aleksandrowicz — KMS
    • Kiličenko Jurij Walentinowicz — KMS
    • Romanienko Dmitrij Borisowicz — 1-sza kat.
  10. Trenerzy drużyny:
    • Mituchin Fiodor Pietrowicz — MS
    • Zagirniak Michaił Wasiljewicz — MS
  11. Wyjście na trasę: 24 lipca 2009 r. Szczyt: 27 lipca 2009 r. Powrót do BL: 28 lipca 2009 r.

Tabela sprzętu

NazwaIlość sztuk
1.Lina główna: D=10 mm — 50 m3
2.Lina pomocnicza: D=8 mm — 50 m1
3.Haki skalne tytanowe10
4.Haki skalne stalowe5
5.Zakładki typu „Żagiel”10
6.Friendy, kamaloty5
7.Młotki skalne2
8.Rączki lodowe (ice axe)1
9.Czekany5
10.Śruby lodowe10
11.Rozpórki20
12.Pętle stacyjne5
13.Drabinki do haków1 para
14.Raki5 par
15.Wyciągarka1
16.Apteczka1 komplet
17.Dokumentacja marszrutowa1 egz.
18.Radio1
19.Aparat fotograficzny2

Krótki przegląd rejonu

Pik Korżeniewskiej (7105 m) — góra w północnej części Pasma Akademii Nauk, w 13 km od piku Ismaíla Samaní (dawniej pik Komunizmu). Jest jednym z pięciu siedmiotysięczników byłego ZSRR. Po raz pierwszy szczyt został odkryty 23 sierpnia 1910 r. przez rosyjskiego geografa N. L. Korżeniewskiego i nazwany na cześć jego żony Jewgienii Korżeniewskiej. Pierwsza próba wejścia — w 1936 r. przez alpinistów A. Dżaparidze i N. Gusaka. Pierwsze wejście zostało dokonane 22 sierpnia 1953 r. przez grupę pod kierownictwem A. Ugarowa, północnym grzbietem od lodowca Korżeniewskiej. Na wierzchołek prowadzi 17 tras: 14 (5B kat. trudn.) i 3 (6B kat. trudn.). Za najtrudniejszą uważana jest trasa Ugarowa północnym grzbietem. Wiele skomplikowanych tras prowadzi także po zachodnim stoku. Klasyczną trasą jest trasa Cetlina, biegnąca południowym grzbietem. Obóz bazowy znajduje się na wysokości 4200 m n.p.m., u zbiegu lodowców Waltera i Moskwina (wschodnich dopływów lodowca Fortambeka), i jest najwygodniejszym i najbezpieczniejszym punktem wyjścia do zdobycia pików Komunizmu i Korżeniewskiej, ze względu na najkrótsze podejścia.

Działania taktyczne drużyny

24 lipca 2009 r. Wyjście z BL, położonego na polanie Moskwina (4200 m). Ustawienie CAMP 1 na wysokości 4750 m. 25 lipca 2009 r. Wczesne wyjście o 6:00 na grzbiet SW. Przejście kluczowych bastionów trasy. Biwak na grzbiecie — CAMP 2 — 5750 m. 26 lipca 2009 r. Wyjście na trasę Cetlina („klasyka”). Biwak na grzbiecie — CAMP 3 — 6400 m. 27 lipca 2009 r. Szturmowe wyjście o 4:00. 10:00 — wierzchołek — 7105 m 13:30 — zejście do obozu szturmowego CAMP 3 — 6400 m 28 lipca 2009 r. Zejście do BL.

Widok ogólny wierzchołka img-0.jpeg Trasa została pokonana bez odchyleń. Wejście zostało dokonane zgodnie z planem taktycznym. Sesje łączności odbywały się regularnie, bez opóźnień. Uczestnicy trasy nie doznali kontuzji ani nie zachorowali. Mapa-schemat rejonu img-1.jpeg Fotografia techniczna trasy img-2.jpeg Profil kluczowego bastionu img-3.jpeg Przejście kluczowego odcinka img-4.jpeg Przedwierzchołkowy grzbiet img-5.jpeg Drużyna na wierzchołku 7105 m. img-6.jpeg

Załączone pliki

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz