Paszport wejścia

1. Klasa wejścia: wysokogórsko-techniczne
2. Rejon wejścia: Pasmo Darwaskie
3. Szczyt, jego wysokość i trasa wejścia: pik Komunistycznej Akademii, 6432 m, południowo-zachodnią ścianą
4. Kategoria trudności: 6B, trzecie przejście
5. Charakterystyka trasy: średnie nachylenie — 65° ogólna różnica wysokości — 2092 m długość trasy — 2399 m oraz długości poszczególnych odcinków w m

6. Liczba wbitych haków: do asekuracji: skalnych + kostek — 165 lodowych — 29 haków szlamburowych — 1 do tworzenia ITO — 1
7. Całkowita liczba godzin marszu: 48 h 30 min
8. Liczba i charakterystyka noclegów: 3 — leżące, 3 — siedzące, 1 — półleżąca
9. Nazwisko, imię, patronim lidera i uczestników oraz ich kwalifikacje sportowe:
   1. Kompaniec Igor Wasiliewicz — lider KMS
   2. Ałmazkin Aleksiej Nikołajewicz — uczestnik KMS
   3. Kisielow Anatolij Michajłowicz — uczestnik MS
   4. Korsakow Aleksandr Arsieniewicz — uczestnik KMS
   5. Morozow Wiaczesław Walentinowicz — uczestnik KMS
   6. Salikow Aleksandr Michajłowicz — uczestnik KMS
   7. Szewczenko Nikołaj Aleksiejewicz — uczestnik MS
10. Data rozpoczęcia podejścia: 5 sierpnia 1979 r. i zakończenia zejścia: 12 sierpnia 1979 r.
11. Trener drużyny: MS ZSRR Szewczenko Nikołaj Aleksiejewicz

Tabela głównych charakterystyk trasy

Krótkie wyjaśnienie do tabeli

5 sierpnia 1979 r. 6:00. Drużyna wyruszyła pod ścianę. Lewą górną częścią lodowca RGO, trzymając się skarp południowej grani piku Komunistycznej Akademii, na śnieżne płaskowyże, skąd stromymi podejściami, omijając szczeliny, pod lewy dolny narożnik skalnego trójkąta — początek ściany. 8:00. Autonomicznymi łańcuchami wychodzimy spod lodowego stożka z lewej (tutaj i dalej na trasie wskazuje się zgodnie z kierunkiem marszu) strony trójkąta (R0–R1) w kierunku skalnego narożnika, ku któremu podchodzimy po płytach (R1–R3). Następnie w górę ścianą w prawo (R3–R4) ku wewnętrznemu narożnikowi, który, stopniowo łagodniejąc, wyprowadza na płyty (R4–R7). Z płyt znów w górę w prawo w kierunku następnego wewnętrznego narożnika (R7–R8), który wyprowadza na wierzchołek skalnego trójkąta. Stąd szlak wiedzie stromym, słabo zaznaczonym kontrafortem ku śnieżno-lodowej «szabli». Na początku bezpośrednio wprost (R8–R9), potem w górę w prawo (R9–R10) i ponownie w górę na niewielki (1,5 m) grzebień. Tu znaleźliśmy pierwszy kopiec z adnotacją pionierów. W lewo wchodzimy w komin (R10–R11), następnie w górę w prawo (R11–R12) i znów wprost w górę po wewnętrznym narożniku, przechodzącym w komin ze śniegiem (R12–R15). Wychodzimy w skalne okno. Stąd w lewo w górę ku kolejnemu wewnętrznemu narożnikowi (R15–R16), po którym wychodzimy na śnieżno-lodową grań. Trawersujemy nieco w prawo i w górę, dalej po skałach ze śniegiem i lodowej ściance (R16–R21), wychodzimy na stromy śnieżny grzebień, gdzie ze śniegu lepimy dwie platformy pod biwak. 15:00. Rozbiliśmy biwak pod «szablą».

7 sierpnia 1979 r. 9:00. Rozpoczęliśmy pracę.

• W górę po lodowej «szabli» (R21–R22) ku skalnej wyspie z «baranich czoła», którą przechodzimy po lewej części.
• Następnie na granicy skał i lodu (R22–R23) i przez żleb (R23–R24) znów wychodzimy na skały typu «baranich czoła», po których w górę (R24–R25).
• Dalej trawersem w prawo pod nawieszenie (R25–R26), gdzie o 16:00 rozbijamy biwak.

10 sierpnia 1979 r. 9:00. Rozpoczęliśmy pracę.

• W lewo w górę (R26–R27) od biwaku, następnie trawers w lewo (R27–R28) i w górę po wewnętrznym narożniku (R28–R29).
• Znów w górę w prawo (R29–R30) i trawers w prawo (R30–R31), po czym bezpośrednio w górę (R31–R32).
• Dalej w górę w prawo przez odcinek śniegu ze skalnymi wyspami (R32–R33) w kierunku wewnętrznego narożnika, po lewej części którego w górę (R33–R34).
• Dalej w lewo w górę z wyjściem na skalny bastion typu «baranich czoła» (R34–R35), który przechodzimy po zewnętrznym narożniku i schodzimy w lewo do wewnętrznego narożnika (R35–R36).
• Na wyjściu z wewnętrznego narożnika wykrywamy biwak pionierów, którego nie możemy wykorzystać.
• Po przejściu w górę (R36–R37), po trawersie w lewo (R37–R38) odkrywamy w dole dobre półki usypiskowe, ku którym schodzimy (R38–R39) i o 19:00 rozbijamy biwak.

11 sierpnia 1979 r. 9:30. Wznawiamy pracę na trasie.

• Po pozostawionych linach (R38–R39) w górę, następnie w lewo w górę (R39–R40) w kierunku zewnętrznego narożnika i po nim (R41–R42) z lewej strony pionowych ścian w górę.
• Następnie w lewo w górę (R42–R43) pod gzyms, który przechodzimy drabinką (R43–R44).
• Dalej w kierunku białego pasa skalnego (R44–R45) i lewo od niego po szerokim wewnętrznym narożniku (R45–R46).
• Następnie po lodzie z sypkim śniegiem na nim (R46–R47) ku skośnemu kominowi (R47–R48), który wyprowadza w lewo na półkę.
• Z półeczki w lewo w górę, omijając żandarma (R48–R49) wchodzimy w wąski żleb, przechodzący w komin (R49–R50), wyprowadzający na śnieżno-lodowe podstawy wierzchołka (R50–R51).

Na południowy wierzchołek wyszliśmy o 16:30.

12 sierpnia 1979 r. Ścieżka od południowego wierzchołka do wierzchołka północnego kat. trud. 2–3 zajęła nam 4 h 30 min.

Zejście z wierzchołka północnego trasą Bandurowskiego kat. trud. 5A w stronę przełęczy «Otradа» zajęło nam 4 h, a z przełęczy jeszcze 2 h. O 19:00 drużyna była u podnóża lodowca RGO pod przełęczą «Otradа».

Odcinki zejścia:

• Od wierzchołka północnego do przełęczy «Otradа» — na zejściu wiele odcinków lodowych, ale jest ono całkiem bezpieczne aż do przełęczy.
• Z przełęczy — zejście jest zagrożone spadającymi kamieniami.

Rekomendacje co do trasy: Odcinek «szabla» jest zagrożony spadającymi kamieniami, i lepiej go przechodzić rano przy niskiej temperaturze.

Ze sprzętu niezbędne jest posiadanie pary raków na łańcuch oraz lodowca na każdego uczestnika. Ponadto minimum innego sprzętu:

• Haki skalne — 20
• Kostki — 10
• Haki lodowce — 10
• Drabinki — 4

Podejście pod trasę

2 sierpnia 1979 r. Od Obozu Bазowego (nad jeziorami) prawymi morenami lodowca Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego 5 h do «Zielonej polany» w miejscu połączenia się lodowca Krasnoarmiejskij. Na «Zielonej polanie» urządziliśmy biwak obserwatorów o 13:00. Tu drużyna miała pierwszy nocleg. 3 sierpnia 1979 r. Drużyna wyruszyła z biwaku obserwatorów na «Górne noclegi Armii». 2 h po lodowcu RTG, przecinając go w prawą (tutaj i dalej strony lodowców i rzek wskazują się orograficznie) część, następnie wyjście w lewą część lodospadu, spływającego z południowego cyrku piku Komunistycznej Akademii. Lewą częścią lodospadu 1 h aż do jego najbardziej stromego odcinka, następnie 50 m przejścia średniej trudności na skalny stok południowej grani p. Kom. Akademii o nachyleniu 80°. Dalej 80 m trawers w lewo (tutaj i dalej przejście grupy skalnych i innych odcinków trasy wskazano zgodnie z kierunkiem marszu) w stromy żleb, którym 2 h do Górnych noclegów Armii. 12:45. Drużyna rozbiła biwak. 15:00. Łańcuch Kompaniec–Korsakow udał się na zwiad pod ścianę. Został rozpoznany przebieg górnej części lodospadu, zawieszono 1 linę poręczową na drodze ku ścianie, a także dodatkowo zbadano dolną część trasy aż do «szabli». Wrócili o 17:20.

Pasmo Akademii Nauk Pasmo Wanczskie Pasmo Darwaskie