Wulkany Kamień i Kliucziewska Sopka

Przejście trasy na wulkan Kamień po zachodnim grzebiecie.

Przebyty. Nr 347 z 18 stycznia 1972 r. kat. sł. 3B/m. W. Kamień, po grzebiecie.

Wulkany Kamień i Kliucziewska Sopka. Widok ogólny.

Wulkan Kamień

P — szczyt wulkanu Kamień. Przejście trasy

Opis

Wspinaczka na szczyt Kamień po zachodnim grzebiecie kat. sł. 3B.

Wulkan Kamień — drugi co do wysokości wśród szczytów Kamczatki po Kliucziewskiej Sopce. Jest to jeden z najpiękniejszych wulkanów Kamczatki. Jego szczyt wznosi się do góry ogromnym i jednocześnie niezwykle lekkim spiczastym kopułą fantazyjnych zarysów.

Od północy do szczytu prowadzi sierpowaty ostry grzebień. Z zachodu zsuwają się ogromne lodowce.

• Z południa dostęp do szczytu przegradzają czerwono-czarne skały.
• Ze wschodu — gigantyczny urwisko około 3 tys. m.
• Jak dotąd nie ustalono, jaka katastrofa biologiczna doprowadziła do powstania takiego urwiska.
• Szczyt Kamienia wznosi się w postaci ogromnego kamiennego stołu.
• Najwyższy punkt szczytu — 4595 m.

1. Podejście do miejsca rozpoczęcia wspinaczki

Podejście idzie tą samą drogą, co i do wulkanu Bezimienny. Ale, dochodząc do stożka żużlowego, należy skręcić na północ wzdłuż prawej krawędzi lodowca Bogadowicza. Stożek żużlowy, wiszący przed nami na następnym odroście, obchodzi się od zachodniej strony. Za nim znajduje się szeroka dolina pod nazwą „Dolina pasożytów”.

Nazwę otrzymała ona z powodu:

• obfitości pobocznych stożków żużlowych.

Przechodzimy przez tę dolinę w kierunku północnym i wychodzimy na grzebień, biegnący we wschodnim kierunku od lodowca Boglanowicza do szczytu. Grzebień nie przedstawia trudności technicznych do wysokości 2500 m. Z grzbietu widoczny jest stożek żużlowy, ograniczający „Dolinę Pasożytów” od południa. Na nim zainstalowany jest reper z oznaczeniem 2150 m. Na wysokości 2500 m należy zatrzymać się na biwak. Czas przejścia od bazy — 10 godz.

2. Opis wspinaczki według odcinków

Liczenie jest prowadzone od obozu na wysokości 2500 m. Wysokość względna do najwyższego punktu — 2095 m.

R1

Różnica wysokości 350 m. Nachylenie 15°. Grzebień ze średniej i dużej bezaltywnej osypiska. Czas przemieszczania — 1 godz. 45 min.

R2

Różnica wysokości 320 m. Nachylenie 20–25°. Grzebień z dużej osypiska z pojedynczymi odcinkami płyt stromej na długości do 10–15 m. Ruch w wiązce z jednoczesnym ubezpieczeniem. Płyty mają nalot lodu. Czas przemieszczania — 2 godz. 25 min.

R3

Różnica wysokości — 290 m. Nachylenie — 35–45°. Grzebień skalny. Skały miejscami zniszczone. Płyty do 10 m. Przechodzone są z naprzemiennym ubezpieczeniem przez występy.

Czas przemieszczania — 3 godz.

Na końcu odcinka znajduje się dobre miejsce na nocleg. Dalej dobrych miejsc nie ma. Tutaj należy rozbić biwak.

R4

Różnica wysokości — 290 m. Nachylenie 45°, miejscami do 60°. Grzebień skalny. Skały z nalotem lodu. Dwa skalne stopnie po 15 i 20 m. Przechodzone są z naprzemiennym ubezpieczeniem. Czas przemieszczania — 3 godz. 20 min.

R5

Różnica wysokości — 300 m. Nachylenie 30–40°. Stok śnieżno-lodowy, przechodzi się z jednoczesnym ubezpieczeniem, miejscami — z naprzemiennym ubezpieczeniem przez lodołap. Czas przemieszczania — 2 godz. 45 min.

R6

Różnica wysokości — 410 m. Nachylenie 45°. Na początku odcinka na długości 80 m nachylenie osiąga 55°. Czysty lód. Przechodzi się z naprzemiennym hakowym ubezpieczeniem. Pozostała droga przechodzi się z jednoczesnym ubezpieczeniem.

• Nachylenie: 45°
• Na pierwszych 80 m nachylenie osiąga 55°
• Pokrycie: czysty lód
• Ubezpieczenie na początku: naprzemienne hakowe
• Ubezpieczenie dalej: jednoczesne
• Czas przemieszczania: 3 godz. 15 min

R7

Różnica wysokości 135 m. Nachylenie 40°. Na końcu wspinaczki przy podnoszeniu się na słup — grzebień skalny 80 m. Pośrodku tego grzbietu ściana 85° — 15 m. Przechodzi się z naprzemiennym hakowym ubezpieczeniem. Grzebień przechodzi się również z naprzemiennym ubezpieczeniem przez występy. Czas przejścia — 2 godz. 15 min.

3. Zejście ze szczytu

Zejście odbywa się wzdłuż drogi podjazdu. Przedwierzchołkowy grzebień z naprzemiennym ubezpieczeniem. Dalej 340 m z jednoczesnym ubezpieczeniem: 90 m przechodzi się po poręczach, 320 m — po śnieżno-lodowym skalnym stoku i na końcu odcinka — po stoku z jednoczesnym ubezpieczeniem. Stopnie przechodzone są sposobem „Dülfera” i dalej w wiązkach do miejsca noclegu. Czas przemieszczania — 3 godz. 40 min.

Od miejsca noclegu wzdłuż grzbietu do śnieżnika, schodzącego do „Doliny Pasożytów”. Czas schodzenia — 1 godz. 30 min. Przecinając dolinę, wychodzimy na drogę wzdłuż grzbietu. Tą drogą powrót do bazy. Czas przemieszczania — 10 godz.

4. Obliczenie czasu przejścia trasy

Dzień 1. Podejście od bazy do miejsca rozpoczęcia wspinaczki — 10 godz.

Dzień 2

• R1: 1 godz. 45 min.
• R2: 2 godz. 25 min.
• R3: 3 godz

Razem: 7 godz. 10 min.

Dzień 3

• R4: 3 godz. 20 min.
• R5: 2 godz. 45 min.
• R6: 3 godz. 15 min.
• R7: 2 godz.

Czas zużyty na zejście do miejsca noclegu: 3 godz. 45 min.

Razem: 15 godz. 5 min.

Dzień 4

• Czas zużyty na kontynuację schodzenia: 1 godz. 30 min.
• Czas przejścia do bazy: 10 godz

Razem: 11 godz. 30 min.

5. Zalecenia dla wspinaczy

Wszyscy muszą mieć raki. Grupa może liczyć do 6 osób. Konieczne jest zabranie śpiworów chociażby dla dwójki, a także specjalnego sprzętu dla grupy 6-osobowej.

Lista sprzętu dla grupy:

1. Liny główne: 3 × 40 m.
2. Haki skalne: 3 szt.
3. Haki lodowe: 6 szt.
4. Młotki alpinistyczne
5. Repsznur na pętle: 10 m.
6. Karabinki: 4 szt.
7. Raki: 6 par.
8. Sprzęt osobisty
9. Sprzęt biwakowy.

Powtórne przejście dokonane 17 sierpnia 1971 r. Opis opracowano 10 listopada 1971 r.