25

OPIS TRAWERSU WULKANU KOZIELSKIEGO Z WCHODU NA ZACHÓD, 3B KATEGORII ZŁOŻONOŚCI.

1. Ogólny opis wierzchołka i jego lokalizacja

Ogólny opis wierzchołka i jego lokalizacja zob. opis wejścia na wulkan Kozielski po Zachodnim Grzbiecie 2A kat. sł.

2. Podejście do miejsca wejścia

a/ Przemieszczanie się samochodem.

Przejazd do p. Rodygino zob. opis trasy wejścia na wulkan Kozielski 2A kat. sł., po Zachodnim Grzbiecie.

Od p. Rodygino należy jechać dalej drogą gruntową (zob. mapę) przez potok Kozielski. Po 12–15 km od p. Rodygino skręt w lewo i dalej drogą do domków pracowników kamieniołomu. W rejonie kamieniołomu należy rozbić obóz na nocleg:

• Drewna dużo;
• Woda jest tylko do połowy lipca.

Wysokość bezwzględna nad poziomem morza w tym miejscu — 570 m.

3. Opis trasy po odcinkach

Ogólna różnica wysokości od obozu do wierzchołka „zęba” — 1640 m.

1-szy odcinek

Różnica wysokości — 400 m.

Nachylenie — 15°.

Droga prowadzi przez żużlowe podnóże wulkanu, gęsto poprzecinane wąwozami o głębokości od 8 do 30 m.

Kierunek ruchu utrzymywać na grzbiet wzniesienia (zob. foto 1).

Czas przemieszczania się — 2 godz. 00 min.

2-gi odcinek

Różnica wysokości — 1050 m i skalne haki (3 szt.). Na monolitnej skale, na wysokości 15 m od dolnej platformy — kontrolna notatka. Czas przemieszczania się — 3 godz. 00 min. Na odcinku:

• na początku wyjście z pomocą haków szlamburowych na skalną półkę;
• następnie w lewo wyjście na wierzchołek (15 m).

Uważać, skały sypkie.

Nachylenie 20–25°, miejscami do 30°. Grzbiet wzniesienia składa się ze średniej i dużej osypiska, skały proste. Na początku odcinka niewielkie wieloletnie śnieżniki.

Czas przemieszczania się — 4 godz. 00 min. Przecinając śnieżny żleb, należy być ostrożnym — mogą spadać kamienie z góry.

Odcinek kończy się wyjściem na szeroki śnieżny grzbiet, biegnący z północnego wschodu na południowy zachód.

3-ci odcinek

Różnica wysokości — 150 m. Nachylenie ogólne około 25°, nachylenie żandarmów 45–60°. Skalny grzbiet z kilku bazaltowych żandarmów. Skały mocne, średniej trudności.

Ruch w wiązce. Ubezpieczenie na przemian przez skalne występy. Czas przemieszczania się — 1 godz. 30 min.

Na początku odcinka znajduje się kontrolny kopiec. Kontrolny kopiec — to notatka przymocowana do haka wbitego w oddzielnie stojący duży kamień na śnieżnym stoku.

Odcinek kończy się na niewielkiej platformie pod ścianą zęba (zob. foto 2/3).

4-ty odcinek

Różnica wysokości — 40 m. Nachylenie 60. Na czterech metrach od platformy ścianka z ujemnym kątem w 15° o niewielkiej długości. „Ząb” (zob. foto 3) w tym miejscu — to monolityczna bazaltowa skała. W górnej części skały sypkie.

Ruch w wiązce. Ubezpieczenie na przemian przez haki szlamburowe (7 szt.).

5-ty odcinek

Różnica wysokości — 50 m. Nachylenie na początku 20°, na ściance 80–90°. Grzbiet wierzchołkowy — sypkie skały, proste. Ścianka z monolitycznych dużych bloków bazaltowych.

Przemieszczanie się w wiązce. Ubezpieczenie na przemian przez hak lodowy. Przy zejściu po sypkich skałach zorganizować ubezpieczenie liny. Dalej zejście na linie do przełączki.

Czas przemieszczania się — 1 godz. 00 min. Na ściance odcinka znajduje się kontrolna notatka na skalnym haku. Zob. foto 4.

6-ty odcinek

W dalszej kolejności:

• Przejście trasy w odwrotnym kierunku 2A kat. sł. po Zachodnim Grzbiecie.
• Albo przejście trasy 3A kat. sł. po Południowo-Zachodnim Grzbiecie.

Zob. odpowiednie opisy. Czas przemieszczania się — 6–8 godz.

4. Obliczenie przejścia trasy po godzinach

R1 . . . . . 2 godz. 00 min. R2 . . . . . 4 godz. 00 min. R3 . . . . . 1 godz. 30 min. R4 . . . . . 3 godz. 00 min. R5 . . . . . 1 godz. 00 min. R6 . . . . . 8 godz. 00 min.

Łącznie — 19 godz. 30 min.

5. Zalecenia dla wspinaczy

1. Liczba uczestników — 4 osoby.
2. Czas wyjścia z biwaku — nie później niż 3:00 rano.
3. Specjalne wyposażenie na grupę 4-osobową: a/ lina główna — 2×40 m; b/ haki skalne — 5 szt.; w/ haki szlamburowe — 10 szt.; g/ świder — 2 szt.; d/ drabinki — 2 szt.; e/ haki lodowe — 3 szt.; ż/ karabinki — 12 szt.; z/ młotki skalne — 2 szt.; i/ lina pomocnicza na pętle — 5 m; k/ raki — 4 pary.
4. Trasę lepiej odbyć przy obecności grupy interaktywnej. W tym przypadku można uniknąć dodatkowej nocy w obozie nad potokiem Kozielskim.

Opis opracował /S. Grinkiewicz/ 24 listopada 1969 r.

Mapa grupy wulkanów Awaczyńskich

• trasa podejścia
• trasa wejścia
• miejsca noclegów

Schemat wulkanu Kozielskiego

• kierunek trasy
• możliwy wariant zakończenia

Foto 2a Trasa 3-go odcinka

Foto 2B Kontrolny kopiec Początkowa trasa 3-go odcinka.

Foto 3

• trasa 4-go odcinka
• końcowa trasa 3-go