Pasport wejścia.

1. Rejon wejścia: Kamczatka. Awačynska grupa wulkanów.
2. Nazwa wierzchołka: wlk. Awačyński 2741 m. S-Zachodni stok.
3. Proponowana kat. trudności 1B (Zimowa).
4. Charakter trasy: kombinowana.
5. Różnica wysokości: 1850 m.
6. Długość trasy: 6 km.
7. Średnie nachylenie: 30°.
8. Czas przejścia: 6 godz.
9. Kierownik: E. Lenc.
10. Czas wejścia: 1824 r.
11. Opis opracowany przez — A. Bičenko.

Mapa-schemat rejonu wejścia Wlk. Awačyńska Sopka 2741 m. Skala 1×2000

• Obóz bazowy
• Droga wejściowa

Fotopanorama rejonu wejścia na wulkan Awačyński.

№ 4 — 1B kat. trudności, (Zimowa) S-Zachodni stok E. Lenc, 1842 r. № 5 — 1B kat. trudności, Południowo-Wschodni stok W. Arsienjew, 1923 r.

Krótki przegląd rejonu wulkanu Awačyńskiego. 2741 m.

Wulkan Awačyński jest położony w odległości 30 km od g. Pietropawłowska-Kamczatskiego i jest najpopularniejszym obiektem treningowym dla alpinistów Kamczatki. Proponowana trasa na wulkan Awačyński po Zachodnim stoku w okresie zimowym odpowiada 1B kat. trudności. Po raz pierwszy została ona pokonana przez Erlicha Lenca w 1842 r. I do dnia dzisiejszego nie została wpisana do klasyfikatora tras alpinistycznych, ponieważ nie było sporządzone opisanie trasy. Ale ten fakt wejścia jest odnotowany w archiwach historii Kamczatki. Proponujemy, żeby tę trasę po Zachodnim stoku wpisać do klasyfikatora pod nazwiskiem E. Lenc jako 1B kat. trudności.

Opis techniczny trasy.

Wyjście na trasę z przytułku Awačyński, wysokość 900 m. Z przytułku podejście pod początek zachodniego grzbietu po szerokim firnowym płaskowyżu — 1 godz. Po szerokim grzbiecie podjazd na krawędź „Wоротника”, wysokość 2100 m. Czas przejścia tego odcinka zajmuje 3 godz. Od „Wоротника” (2100 m), przecinając go z niewielką stratą wysokości, podejście pod podstawowy stożek. Stożek wulkanu składa się z warstw dużego i drobnego szlaki. W porze zimowej górna część stożka jest pokryta lodem. Średnie nachylenie stoku — 35°, tylko na ostatnich stu metrach stromość wzrasta do 45°. Czas podjazdu na stożek zajmuje 2 godz. Cała trasa jest проходима w rakach, wyjście na wierzchołek — po poręczach. Najwyższy punkt krateru — na północnym brzegu, sam krater wypełniony zastygłą lawą (erupcja 1991 r.). Na południowo-zachodniej stronie krateru są położone aktywne pola fumarolowe i siarkowe. Całkowity czas wejścia zajmuje 5–6 godz. Zejście — po drodze podjazdu.