I. Trasa kombinowana

2. Kaukaz Wschodni 2.9.
3. g. Szalbuzdag (4142) Granią Zachodnią.
4. Proponowana kategoria trudności 3А.
5. Charakterystyka trasy a. Różnica wysokości: 750 m b. Średnie nachylenie głównych odcinków: 40° c. Długość: 1340 m. (I k. — 580 m; II k. — 560 m; III k. — 120 m; IV k. — 80 m)
6. Wbite haki:
   • skalne: 9
   • закладki: 8
   • lodowe: 1
7. Godzin marszu: 8,5 godz.
8. Biwaki: bez biwaków
9. Uczestnicy: Paszuk J.G. — 2-й sp. разряд № 3189 Amirchanow A.A. — 2-й sp. разряд Leonow P.G. — 2-й sp. разряд № 3184 Malikow Ju.B. — 2-й sp. разряд
10. Trener: Timoszin M.Je., MS ZSRR II. Wyjście na trasę, wejście i zejście — 13 maja 1983 r.

Fot. 1. Widok ogólny wierzchołka.

• I — Szalbuzdag Granią Pd-Zach (3Б);
• II — Szalbuzdag Ścianą Zachodnią 4А kat. trudn.;
• III — Szalbuzdag Zachodni (3А) Granią Wsch.;
• IV — opisywana trasa.

Zdjęcie 11 maja 1980 r. «Industar — 50» F=50 mm. Punkt fotografowania № 1 schematu. Odległość ≈ 3500 m. Wysokość ≈ 3100 m.

Schemat 2. Masyw Szalbuzdag. ×N — punkty fotografowania.

Schemat trasy w symbolach UIAA.

Schemat trasy w symbolach UIAA (Kontynuacja).

Fot. 4. Widok na trasę z przełęczy między gg. Szalbuzdag Centralna i Zachodnia. Punkt fotografowania № 4 (schemat 2). «Industar — 50» F=50 mm. Wysokość ≈ 3900 m.

Fot. 3. Wyjście na przełęcz między gg. Szalbuzdag Centralny i Zachodni. Zdjęcie z punktu № 3 schematu 2. «Industar — 50» F=50 mm. Wysokość ≈ 3750 m.

Krótki opis trasy

Odcinek trasy do przełęczy między gg. Szalbuzdag Główna i Zachodnia pokrywa się z trasą na wierzchołek Zachodni Szalbuzdaga Granią Wschodnią (3А kat. trudn.).

Ruch na tym odcinku odbywa się po ośnieżonym usypisku (R0–R1), następnie po wąskim stromym śnieżno-lodowym żlebie (R1–R2) (raki!). Travers śnieżno-lodowego stoku (R2–R3) u podnóża Ściany W-Sch g. Szalbuzdaga odbywa się jednocześnie. Przy małej ilości śniegu wskazane są raki dla wszystkich. Strome ośnieżone skały typu „baranich łbów” (R3–R4), przeplatane odcinkami lodu naciekowego, celowo pokonywać z asekuracją na linach.

Z przełęczy w lewo. Odcinek stromego grzbietu ze ścianą (R4–R5) jest pokonywany z asekuracją na linach. Dalej — jednocześnie po mocno rozczłonkowanym grzbiecie. Za drugim dużym żandarmem — kopiec kontrolny.

Odcinek (R6–R7) stanowi obejście stromego odcinka grzbietu z 10-metroową ścianą po prawej stronie po pochyłej półce. Wskazane jest zawieszenie poręczówki. Możliwe jest pokonanie odcinka granią. Pierwsze 6–7 m ściany — 4–5 kat. trudn.

Na odcinkach (R7–R9) niewielkie ścianki pokonywać wprost.

Zejście z wierzchołka Granią Płn-Wsch (2Б kat. trudn.) do przełęczy między Szalbuzdagiem Głównym i Wschodnim i dalej drogą podejścia zajmuje 1,5–2 godz.

TABELA PODSTAWOWYCH CHARAKTERYSTYK TRASY