Do sprawozdania o wejściu na w. № Zap. Jarydag po ścianie południowej. Na fotografiach jest pokazany widok wierzchołka P Zap. Jarydag z południa. (fot. 1 — Widok z daleka, fot. 2 — Widok z bliska). Trasa przebiega między żandarmami „Zub” a kontrfors, za którym zaczyna się już ściana południowo-wschodnia wierzchołka. W ten sposób trasa ma naturalne ograniczenia, odejście od nich jest trudniejsze niż sama trasa. Do pierwszego punktu kontrolnego nie da się podejść z boku. Do drugiego można podejść po ścianie południowo-wschodniej (patrz fot. 3). Na fot. 3 jest pokazany widok na wierzchołek P Zap. Jarydag z południowego wschodu, z przełęczy Kurusz. Jest pokazany profil kontrforsu, który dzieli ściany południową i południowo-wschodnią, i wyglądający zza niego „Zub”. Chociaż trasa nie jest widoczna, ale fotografia daje wyobrażenie o średnim nachyleniu trasy — nie powinno ono być mniejsze niż średnie nachylenie kontrforsu. W prawej części ściany południowo-wschodniej jest koryto i ośnieżony stok, po którym niektóre grupy schodziły z wierzchołka. Pierwsi zdobywcy uważają, że przebyta trasa jest bardzo logiczna, oryginalna (tzn. nie powtarza już przebytych i nie jest ich wariantem) i zasługuje na ocenę, jako trasa 4B kat. sł. Fot. 1. 2-a Zap. wierzchołek masywu Jarydag. Widok z południa (ze szlaku na przełęcz Kurusz). Z lewej kontrfors południowo-zachodni. Fot. 2. 2-a Zap. wierzchołek masywu Jarydag. Widok z południa, spod trasy. Odcinki 5–6, 68 i 7–8 praktycznie nie są widoczne.