PASAZPORT WEJŚCIA

  1. Rejon wejścia
  2. Klasa wejścia
  3. Szczyt, jego wysokość
  4. Trasa wejścia
  5. Przypuszczalna kategoria trudności
  6. Charakterystyka trasy
  7. Haki nie były używane
  8. Liczba noclegów i ich charakterystyka
  9. Nazwisko, imię, patronim lidera, uczestników, ich kwalifikacje sportowe
  10. Data wejścia
  11. Trener drużyny

2.9а Gory Dagestanu kombinowane Iżena (3981) (4025) od S granią z przeł. Iżena

2А przewyższenie 440 m średnie nachylenie 30° długość odcinków: 1 kat. trudn. — 500 m 2–3 kat. trudn. — 140 m

Noclegi na stacji meteo „Sułak-wysokogórna”

Achmedchanow K.Э.2-й sp. разряд
Kozorezow Е.F.2-й sp. разряд
Gairbekow А.P.3-й sp. разряд
Elmurzajew М.3-й sp. разряд
Swinarew G.3-й sp. разряд

26 lipca 1979 r. MS Timoshin М.Е.

Uwaga: ze szczytu zdjęto notatkę grupy Mikirova Е.S. z 27 kwietnia 1979 r.

img-0.jpeg

www.alpfederation.ru ↗

img-1.jpeg g. IŻENA (4025 m)

IŻENA-meer. Widok z p. Czkałowa. Iżema 3981, 2А3 kat. trudn., S granią; 440 m, 30°. Achmedchanow K.Э., Gairbekow А.P., Kozorezow Е.F., Swinarew G., Elmurzajew М. 26 stycznia 1979 r. (Dop. АССР).

img-2.jpeg

img-3.jpeg

KRÓTKA CHARAKTERYSTYKA SZCZYTU

Iżena (Ahm.k.) Iżena-meer zamyka od wschodu najwyższą część pasma Bogoiskiego. Jej masyw położony jest pomiędzy przełęczami Iżena (1B) na wschodzie i Tunsada (3А–3B) na zachodzie. Iżena-meer reprezentuje ostrą grań, stromo opadającą na północny zachód i południowy wschód. Masyw zbudowany jest z łupków ilastych, występują głównie poziome wychodnie piaskowca. Szczyt był odwiedzany przez alpinistów i meteorologów z przeł. Iżena. Nie sporządzono jednak opisów trasy.

Szczyt był odwiedzany:

  • przez alpinistów z przeł. Iżena;
  • przez meteorologów z przeł. Iżena.

Nie sporządzono jednak opisów trasy.

OPIS PODEJŚCIA DO TRASY

Bazę obozową najlepiej rozbić na polanie przy stacji meteo „Sułak-wysokogórna”, do której prowadzi dobry szlak od kutana Cobeodarari, skomunikowanego drogą samochodową z s. Tindi (8 km drogi do centrum rejonu Agwali). Od Tindi do stacji meteo 8–12 godzin marszu.

Od stacji meteo iść na wschód granią moreny bocznej lodowca S-W. Addała aż do wyjścia na osypiskowy stok nad przełęczą Iżena, przedstawiającym dobrze widoczne siodło w paśmie Bogoiskim (1 godz. od moreny). Wyjście na przełęcz od moreny w prawo do góry po stromym osypisku (żywe kamienie!). Na przełęczy kopiec (od stacji meteo 1,5–2 godz.).

OPIS TRASY

Od przełęczy z ubezpieczeniem grupowym poruszać się w prawo do góry po silnie zniszczonych skałach na charakterystyczne ramię. Od niego wąską półką po prawej ominąć ostrą grań i wyjść na drugie ramię. Następnie z ubezpieczeniem na zmianę przez wyrostki przejść 3 ostre skalne „pióra” (możliwe poręczowanie). Dalej po prostych skałach wzniesienia wyjść na węzłową przedwierzchołkową grań i po śnieżno-lodowej niezbyt stromej grani wspiąć się na kopułę szczytu (od przełęczy 2–2,5 godz.). Zejście ścieżką wejścia.

TABELA ODCINKÓW TRASY

Data: 6 lipca 1979 r.

OznaczenieDługośćNachylenieTrudnośćCharakter terenuStanWarunki pogodoweHaki
R0–R1100 m45–50°1–2grańsilnie zniszczone skałymgła, wiatrubezpieczenie grupowe
R1–R280 m15–20°2półka---
R2–R3100 m30°2–3skalne „pióra”wygładzone płyty piaskowca-ubezpieczenie przez wyr.
R3–R4100 m40°1–2grańzniszczone skały-ubezpieczenie grupowe
R4–R5250 m20°2grańśnieg, lód--

img-4.jpeg

SCHEMAT TRASY wg UIAA

img-5.jpeg

IŻENA-MEERimg-6.jpeg

Załączone pliki

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz