Przejdź do treści

Bez tytułu

PASAZPORT WEJŚCIA

  1. Rejon wejścia
  2. Klasa wejścia
  3. Szczyt, jego wysokość
  4. Trasa wejścia
  5. Przypuszczalna kategoria trudności
  6. Charakterystyka trasy
  7. Haki nie były używane
  8. Liczba noclegów i ich charakterystyka
  9. Nazwisko, imię, patronim lidera, uczestników, ich kwalifikacje sportowe
  10. Data wejścia
  11. Trener drużyny

2.9а Gory Dagestanu kombinowane Iżena (3981) (4025) od S granią z przeł. Iżena

2А przewyższenie 440 m średnie nachylenie 30° długość odcinków: 1 kat. trudn. — 500 m 2–3 kat. trudn. — 140 m

Noclegi na stacji meteo „Sułak-wysokogórna”

Achmedchanow K.Э.2-й sp. разряд
Kozorezow Е.F.2-й sp. разряд
Gairbekow А.P.3-й sp. разряд
Elmurzajew М.3-й sp. разряд
Swinarew G.3-й sp. разряд

26 lipca 1979 r. MS Timoshin М.Е.

Uwaga: ze szczytu zdjęto notatkę grupy Mikirova Е.S. z 27 kwietnia 1979 r.

img-0.jpeg

www.alpfederation.ru ↗

img-1.jpeg g. IŻENA (4025 m)

IŻENA-meer. Widok z p. Czkałowa. Iżema 3981, 2А3 kat. trudn., S granią; 440 m, 30°. Achmedchanow K.Э., Gairbekow А.P., Kozorezow Е.F., Swinarew G., Elmurzajew М. 26 stycznia 1979 r. (Dop. АССР).

img-2.jpeg

img-3.jpeg

KRÓTKA CHARAKTERYSTYKA SZCZYTU

Iżena (Ahm.k.) Iżena-meer zamyka od wschodu najwyższą część pasma Bogoiskiego. Jej masyw położony jest pomiędzy przełęczami Iżena (1B) na wschodzie i Tunsada (3А–3B) na zachodzie. Iżena-meer reprezentuje ostrą grań, stromo opadającą na północny zachód i południowy wschód. Masyw zbudowany jest z łupków ilastych, występują głównie poziome wychodnie piaskowca. Szczyt był odwiedzany przez alpinistów i meteorologów z przeł. Iżena. Nie sporządzono jednak opisów trasy.

Szczyt był odwiedzany:

  • przez alpinistów z przeł. Iżena;
  • przez meteorologów z przeł. Iżena.

Nie sporządzono jednak opisów trasy.

OPIS PODEJŚCIA DO TRASY

Bazę obozową najlepiej rozbić na polanie przy stacji meteo „Sułak-wysokogórna”, do której prowadzi dobry szlak od kutana Cobeodarari, skomunikowanego drogą samochodową z s. Tindi (8 km drogi do centrum rejonu Agwali). Od Tindi do stacji meteo 8–12 godzin marszu.

Od stacji meteo iść na wschód granią moreny bocznej lodowca S-W. Addała aż do wyjścia na osypiskowy stok nad przełęczą Iżena, przedstawiającym dobrze widoczne siodło w paśmie Bogoiskim (1 godz. od moreny). Wyjście na przełęcz od moreny w prawo do góry po stromym osypisku (żywe kamienie!). Na przełęczy kopiec (od stacji meteo 1,5–2 godz.).

OPIS TRASY

Od przełęczy z ubezpieczeniem grupowym poruszać się w prawo do góry po silnie zniszczonych skałach na charakterystyczne ramię. Od niego wąską półką po prawej ominąć ostrą grań i wyjść na drugie ramię. Następnie z ubezpieczeniem na zmianę przez wyrostki przejść 3 ostre skalne „pióra” (możliwe poręczowanie). Dalej po prostych skałach wzniesienia wyjść na węzłową przedwierzchołkową grań i po śnieżno-lodowej niezbyt stromej grani wspiąć się na kopułę szczytu (od przełęczy 2–2,5 godz.). Zejście ścieżką wejścia.

TABELA ODCINKÓW TRASY

Data: 6 lipca 1979 r.

OznaczenieDługośćNachylenieTrudnośćCharakter terenuStanWarunki pogodoweHaki
R0–R1100 m45–50°1–2grańsilnie zniszczone skałymgła, wiatrubezpieczenie grupowe
R1–R280 m15–20°2półka---
R2–R3100 m30°2–3skalne „pióra”wygładzone płyty piaskowca-ubezpieczenie przez wyr.
R3–R4100 m40°1–2grańzniszczone skały-ubezpieczenie grupowe
R4–R5250 m20°2grańśnieg, lód--

img-4.jpeg

SCHEMAT TRASY wg UIAA

img-5.jpeg

IŻENA-MEERimg-6.jpeg

Załączone pliki

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz