Paszport wejścia

1. Klasa wejścia: łączone
2. Rejon wejścia: 2.9.б, góry Dagestanu
3. Szczyt, jego wysokość i trasa wejścia: Iżena, 4025 m, granią NE
4. Przypuszczalna kategoria trudności: 1Б
5. Charakterystyka trasy:
   • różnica wysokości — 900 m
   • długość odcinków 1 kat. trudn. — 1350 m, 2 — 200 m
   • średnie nachylenie — 30°
   • 2 lod.
6. Użyto haków: 2
7. Liczba godzin marszu: 8 godz.
8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: nocleg na morenie końcowej lodowca Achwachskij
9. Nazwiska i imiona kierownika i uczestników, ich kwalifikacje sportowe:
   • Dibirgadżijew Sz.K. 2 sp. rozr.
   • Abdurachmanow A.A. 2 sp. rozr.
   • Szanawazow Sz.E. 2 sp. rozr.
   • Iljina E.W. 2 sp. rozr.
10. Data wejścia: 13 lipca 1986 r.
11. Trener drużyny: Kozorezow E.F.
12. Organizacja: Klub Górski DagGU „Eos”

Zdjęcie № 1. g. Iżena 4025 m, widok z NE, 12 lipca 1986 r. 1–––– trasa NE gr. 1Б 2––––– trasa gr. N 2А

Schemat trasy

Zdjęcie № 3. Odcinki trasy R0–R1; R1–R2. Jęzor lodowca Achwachskiego. Zdjęcie 12 lipca 1986 r.

Krótki opis do schematu

Iżena-meer — szczyt położony w centralnej części pasma Bogoś i zamykający od NE łańcuch czterotysięczników tego rejonu Dagestanu. Na szczyt prowadzi jeden sklasyfikowany szlak — granią N 2А. Ograniczenie okresu klasyfikacji jest wyraźnie nieuzasadnione, gdyż to właśnie latem, kiedy schodzi śnieg, wejście tą trasą nastręcza określonych trudności technicznych z powodu wystających skalnych „piór” i wierzchołkowego lodowego grzebienia, które należy przekraczać z asekuracją i zawieszonymi linami.

Nasza grupa pokonała trasę grań północną w drugiej dekadzie lipca 1986 r. i proponujemy sklasyfikowanie tej trasy jako 2А kat. trudn. również dla warunków letnich. Ze względu na charakter rzeźby i poziom trudności przypomina 2А na WIA-tau.

Trasa grań NE rozpoczyna się na prawej (orograficznej) morenie lodowca Achwachskiego i prowadzi po osypiskach, następnie po mocno zniszczonej łupkowej grani z kilkoma ostrymi żandarmami — wychodniami piaskowca.

Z piaskowca zbudowane są także skały na odcinku R3–R4, gdzie należy iść z asekuracją. Na lodowym grzebieniu wierzchołkowego kopuły szliśmy w rakach i po linach. Zejście ścieżką podejścia.