Protokół

rozważenia pierwszego przejścia lewej części Zachodniej ściany w. Jarydag Główna, dokonanego przez grupę a/k „Donbas”, w składzie:

    1. Ruczka W.Ja. — kierownik
    1. Sedristy S.I. — uczestnik
    1. Łapczenko W.F. — uczestnik
    1. Reszetniak W.A. — uczestnik

4–6 listopada 1980 r.

Obecni:

  • B.G. Siwcow — MS ZSRR, wydający, naczelnik zbiórki a/k „Donbas”.
  • A.T. Sirjaczenko — MS ZSRR, naczelnik oddziału ratunkowego.

Uczestnicy wejścia, uczestnicy zbiórki.

Przemawiał: Ruczka W.Ja. — kierownik.

Pierwsze przejście zostało zaplanowane jeszcze w lipcu 1980 roku, kiedy pod Jarydag odbywała się zbiórka a/k „Donbas”. Pierwszemu przejściu poprzedzały wejścia, dokonane w lipcu po trasie 5B kat. sł. w grupie Poliakowa M.S. na w. Jarydag Główna (trasa Newzmetdinowa), i pierwsze przejście orientacyjnie 5B kat. sł. Za przewidywaną trasą pierwszego przejścia w lipcu i 2–3 listopada 1980 roku uczestnicy grupy prowadzili obserwację w celu określenia jego trudności i zagrożenia kamieniami.

Trudność wejścia w znacznym stopniu zwiększyła się w wyniku śniegu, który spadł pod koniec października. Komplikacje przejścia trasy przez śnieg i lód nalany były przewidziane w procesie przygotowań do wejścia. Został zabrany wystarczający zapas ciepłych rzeczy i produktów żywnościowych na noclegi na trasie. Sama trasa reprezentuje ścianę, rozczłonkowaną w kilku miejscach półkami. Początek trasy i jej część ścienna są logiczne. Z lewej strony w kierunku ruchu stoją ściany Północnego kontroforsa, z prawej — nieduży grzebień z pionowymi ścianami. Wspinaczka jest złożona, szczególnie w górnym wewnętrznym kącie z przewieszką. Na tej części często trzeba było używać drabinek. Noclegi — oba leżące. Szczególnie dogodny jest drugi, chroniony od wiatru i śniegu gzymsem. Wczesne postoje na nocleg spowodowane były tym, że o 17:00 już było ciemno. Moim zdaniem, trasa w pełni odpowiada 5A kat. sł., a w danych warunkach przekracza tę kategorię trudności. Grupą jestem zadowolony. Uważam, że wejście należy zaliczyć wszystkim uczestnikom.

Reszetniak W.A. — uczestnik.

Wejście się spodobało. Grupa pracowała bardzo harmonijnie. Bezpieczeństwo przejścia trasy było całkowicie zapewnione. Uważam, że trasa odpowiada 5A kat. sł., i że należy je zaliczyć uczestnikom, a kierownictwo — kierownikowi.

DataOznaczenieŚrednie nachylenie (w °)Rozciągłość (w m)Charakter reliefuKategoria trudnościStan skałWarunki pogodoweHaków skalnych (szt.)Haków lodowych (szt.)Haków szlemburskich (szt.)Zakładek (szt.)
4 listopada 1980 r.R0–R16020Półka.3Śnieg.pogodnie.213
Rozpoczęcie pracy o 7:25R1–R28520Wnętr. kąt5Rozpad.zasn.-"-42
R2–R38540Ściana.5Śnieg, lód.-"-614
R3–R4906Ściana.5Monolit.-"-4
Koniec o 16:00R4–R55080Żleb.4Śnieg, lód.-"-624
R5–R66080Półka.4Śnieg, lód.-"-125
R6–R78035Szczelina.5Monolit.-"-612
R7–R88550Ściana.5Monolit.-"-48
R8–R97040Ściana.4Śnieg, lód.-"-72
R9–R104020Półka.3Śnieg.-"-24
R10–R118060Ściana.5Monolit.-"-11
R11–R127030Ściana.5Monolit.-"-45
R12–R134015Półka.3Śnieg, lód.-"-32
Przystanek na nocleg, nie dochodząc 30 m do skalnego bastionu.
Nocleg leżący. Przegląd kontrolny.
5 listopada 1980 r.R13–R147030Ściana.5Śnieg, lód.pogodnie.146
Rozpoczęcie pracy o 7:30R14–R155015Półka.4Śnieg, lód.-"-31
R15–R168580Wewn. kąt.5Monolit.-"-157
R16–R1740200Osyp.półka.3Śnieg, lód.-"-62
R17–R189040Wewn. kąt.5Monolit.-"-153
Koniec o 16:00R18–R1940120Osyp.półka.3Śnieg, lód.-"-102
Przystanek na nocleg pod przewieszonym gzymsem II-go skalnego pasa.
Nocleg leżący.
6 listopada 1980 r.R19–R2040100Osyp.półka.3Śnieg, lód.-"-47
Rozpoczęcie o 7:30R20–R218040Kominek.5Rozpad.-"-52
R21–R2250100Osyp.półka.3Śnieg, lód.-"-
R22–R2339800Usypisko.1Śnieg.-"-
O 14:00 wyjście na wierzchołek.

Krótki komentarz do tabeli

  • Odcinek R0–R1. Po stromej zaśnieżonej półce w lewo w górę do podstawy wewnętrznego kąta.
  • Odcinek R1–R2. Szeroki wewnętrzny kąt, uchodzący w przewieszoną płytę i ostro w prawo za odłam.
  • Odcinek R2–R3. W lewo od odłamu trawers 3 m i w górę po ścianie koloru czarnego.
  • Odcinek R3–R4. Prosto w górę po ścianie.
  • Odcinek R4–R5. Ruch po prawej ściance żlebu do podstawy skalnego bastionu.
  • Odcinek R5–R6. Po stromej zaśnieżonej płycie w lewo w górę.
  • Odcinek R6–R7. Półka przechodzi w szczelinę. Prosto w górę do przewieszonego odcinka.
  • Odcinek R7–R8. Przejście ze szczeliny na lewą ścianę. Dalej poruszać się prosto w górę.
  • Odcinek R8–R9. Zniszczona ścianka z zniszczonymi szczelinami, pęknięciami.
  • Odcinek R9–R10. Po zaśnieżonej półce podchodzimy do stromej ścianki.
  • Odcinek R10–R11. Poruszać się w górę do wyjścia na niedużą półkę.
  • Odcinek R11–R12. Na lewo od wielkiego przewieszonego kamienia po ściance 15 m.
  • Odcinek R12–R13. Śnieżna mulda. Przegląd kontrolny. Miejsce na namiot.
  • Odcinek R13–R14. Po ścianie w prawo w górę, do pieczary.
  • Odcinek R14–R15. Trawers w prawo do podstawy wewnętrznego kąta.
  • Odcinek R15–R16. Po wewnętrznym kącie, zniszczonym w dolnej części, w górę do wyjścia na półkę. Przegląd kontrolny.
  • Odcinek R16–R17. Po osypiskowej półce w prawo w górę do skalnego pasa i wzdłuż niego do wewnętrznego kąta.
  • Odcinek R17–R18. Pionowy wewnętrzny kąt. Drabinki.
  • Odcinek R18–R19. Po osypiskowej półce w prawo pod przewieszkę II-go skalnego pasa. Miejsce na namiot.
  • Odcinek R19–R20. W prawo w górę po półce do podstawy kominka.
  • Odcinek R20–R21. Po kominku w górę.
  • Odcinek R21–R22. W lewo w górę po półce do „wrót” w skalnym paśmie.
  • Odcinek R22–R23. Wyjście na osypiskowy grzebień. Po grzebieniu i dalej po osypiskowych polach na w. Jarydag Główna. Od grzebienia 2,5 godz. marszu.

Załączone pliki

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz