XIX Otwarte Mistrzostwa Rosji w Alpinizmie, zimowa klasa wspinaczek wysokogórskich

Sprawozdanie

o pierwszym wejściu na szczyt Erydag od strony Północnej krawędzi Północno-Zachodniej ściany zespołu Klubu Górskiego „Mauntex”, Sankt Petersburg

Arkusz 1, str. 2

Zdjęcie ogólne szczytu (13 lutego 2001 r.)

Wykres profilu trasy

Szczyt 3925 m M 1:5000

Biwak 5 3780 m R34 — 10 m/85° R33 40 m/85° R32 40 m/85° R31 45 m/80° R30 40 m/80° R29 45 m/80° R28 25 m/75° R27 25 m/60° R26 Biwak 4 50 m/75° 3520 m R25 40 m/70° R24 45 m/85° R23 50 m/85° R22 Biwak 3 25 m/75° 3360 m R21 25 m/55° R20 40 m/65° R19 40 m/80° R18 45 m/70° R17 50 m/80° R16 Biwak 2 40 m/90° 3170 m R15 15 m/75° R14 50 m/70° R13 — 10 m/70° R12 40 m/90° R11 Biwak 1 40 m/75° 3050 m R10 50 m/80° R9 25 m/70° R8 25 m/85° R7 50 m/75° R6 45 m/75° R5 77° 35 m/70° R4 — 15 m/50° R3 35 m/90° R2 45 m/80° R1 40 m/70° R0 2820 m

Wykres profilu trasy

Przegląd rejonu wejścia

Masyw góry Erydag (3925 m), położony na granicy Rosji (Dagestan Południowy) i Azerbejdżanu, jest wysokogórskim płaskowyżem, opadającym stromą ścianą ku rzece Chechyczaj.

Masyw znajduje się w grzbiecie bocznym i zbudowany jest z twardych, zmarmurizowanych wapieni. Wysokogórska osada Kurusz (2560 m) znajduje się na południowo-wschodnim stoku góry Szalbuzdag (4142 m) naprzeciwko północno-zachodniej ściany góry Erydag. Z miasta Derbent — 3–4 godziny samochodem po asfaltowej drodze do osiedla Usuchczaj (centrum rejonowe Dokuзparyńskiego rejonu Republiki Dagestanu). Z Usuchczaju — według drogowskazu w lewo po dobrej drodze gruntowej przez osiedla Mikrach i Tekipirkent do osiedla Kurusz. Baza Dagestańskiej Służby Ratowniczej MSK Federacji Rosyjskiej (5 domków typu „KUNG”) jest położona w pobliżu osiedla, poniżej w kierunku stoku (2350 m). Od bazy pod trasy na górę Erydag — 2–4 godziny łagodnymi i widocznie prześwietlanymi stokami.

Strażnica graniczna „Kurusz” jest położona wyżej w górę rzeki Chechyczaj, 50 minut spacerem od osiedla drogą.

Stosunkowo suchy i stabilny klimat pozwala na dokonywanie wejść przez cały rok. Wiele tras o stopniu trudności od 1 do 6 kat. różn. Przewyższenie ściany — do 1300 m. Ogromny „Wielki Studnia” dzieli masyw na właściwy Erydag (3925 m) i Erydag SSW (3887 m).

Południowa część ściany stanowi górę Sel'dy (3664 m) — trasy 1–4 kat. różn.

Najwyższy szczyt Dagestanu i Azerbejdżanu g. Bazardyuzyu (4466 m) jest położony w głównym grzbiecie Kaukazu (trasy kombinowane i lądowcowo-skalne 1–4 kat. różn.).

www.alpfederation.ru ↗

Schemat trasy w symbolach UIAA. M 1:2000

Haczyki	Elementy osadzone	Haczyki szlabanowe	Skayhuki	Schemat trasy	Działka	Długość	Stopień trudności	Nachylenie
1	2	3	4	5	6	7	8	9
				Koniec obróbki. (25 lutego 2001 r.)
14	68	13	6	Biwak 1 3050 m	0–10	365 m	III–VI (140 m)	76°
2	11	3	4		9–10	50 m	V–VI (25 m) A2	80°
1	3	1			8–9	25 m	V	70°
	10	1		Zdjęcie str. 14	7–8	25 m	VI	85°
2	8	1			6–7	50 m	V–VI (10 m)	75°
1	6	1		Zdjęcie str. 13	5–6	45 m	V–VI (10 m)	75°
1	3	1		Zdjęcie str. 12	4–5	35 m	V–	70°
		1			3–4	15 m	III	50°
1	9	3	2		2–3	35 m	VI, A2	90°
2	11	1		Zdjęcie str. 11	1–2	45 m	V–VI (25 m)	80°
4	7				0–1	40 m	V–VI (10 m)	70°

Schemat trasy w symbolach UIAA. M 1:2000

Haczyki	Elementy osadzone	Haczyki szlabanowe	Skayhuki	Schemat trasy	Działka	Długość	Stopień trudności	Nachylenie
1	2	3	4	5	6	7	8	9
				(28 lutego 2001 r.)
13	33	9	5	Biwak 3 3360 m	15–21	240 m	IV–VI (70 m)	74°
				R21 (śruba)
3	1	2		(symbol)	20–21	25 m	IV	55°
				R20 (hak)
2	1			(symbol)	19–20	40 m	IV	65°
				R19 (śruba, hak)
4	4	1		(symbol)	18–19	40 m	V–VI (15 m)	80°
				R18 (śruba, hak)
2	6	2		(symbol)	17–18	45 m	V–VI (5 m)	70°
				Zdjęcie str. 17 R17 (śruba, hak)
2	15	2	2	(symbol)	16–17	50 m	V–VI (25 m) A2+	80°
				R16 (śruba, hak)
	6	2	3	(symbol)	15–16	40 m	V–VI (25 m) A2	90°
				(26–27 lutego 2001 r.)
				Bastion I (520 m)
9	25	8	8	Biwak 2 3170 m	10–15	155 m	V–VI (90 m)	77°
				R15 (śruba, hak)
1				(symbol)	14–15	15 m	V	75°
				R14 (śruba, hak)
3	2	4	8	Zdjęcie str. 16 (hak)	13–14	50 m	VI, A2	70°
				R13 (śruba, hak)
1	1			(symbol)	12–13	10 m	V	70°
				R12 (śruba, hak)
4	12	1		(symbol)	11–12	40 m	V–VI (30 m) A2	90°
				R11 (śruba)
2	10	1		Zdjęcie str. 15 (symbol)	10–11	40 m	V–VI (10 m)	75°
				Zdjęcie str. 22 (hak, śruba)
	16	1		(symbol)	31–32	40 m	VI, A2	85°
				R31 (śruba, hak)
	7	1		(symbol)	30–31	45 m	V–VI (25 m)	80°
				R30 (hak, śruba)
	2	4	2	(symbol)	29–30	40 m	VI	80°
				Zdjęcie str. 21 R29 (śruba)
	1	7	1	(symbol)	28–29	45 m	V–VI (15 m)	80°
				R28 (hak, śruba)
	2	3	1	(symbol)	27–28	25 m	V–	75°
				R27 (śruba)
	1	3		(symbol)	26–27	25 m	IV	60°
				R26 (śruba, hak)
	2	6	1	(symbol)	25–26	50 m	V–VI (15 m)	75°
				(1 marca 2001 r.)
				Bastion II (400 m)
10	33	2		Biwak 4 3520 m	21–25	160 m	V–VI (55 m)	80°
				R25 (śruba)
	2	1		(symbol)	24–25	40 m	V	70°
				Zdjęcie str. 20 R24 (śruba)
	3	12		(symbol)	23–24	45 m	V–VI (25 m) A2	85°
				R23 (śruba, hak)
	4	14	1	(symbol)	22–23	50 m	V–VI (30 m) A2	85°
				Zdjęcie str. 19 R22 (śruba)
	3	5		(symbol)	21–22	25 m	V	75°
				VI kat. różn. — 540 m		Całkowita długość
Przewyższenie ściany 960 m.	Bastion II — 125 m			(bez taras).		części ściennej 1240 m
				Bastion III — 185 m
				V kat. różn. — 585 m
62	214	41	19	R0–R34	0–34	1240 m	III–VI (540 m)	77°
				(2 marca 2001 r.)
				Bastion III (320 m)
16	55	9		Biwak 5 3780 m	25–34	320 m	IV–VI (185 m)	78°
				(śruba, hak) R34
	2	1		(symbol)	33–34	10 m	VI	85°
				(śruba, hak) R33
	8	7	1	(symbol)	32–33	40 m	VI, A2	85°

Arkusz 5, str. 9

Uwagi do obowiązkowych wymagań dotyczących sprawozdania z wejścia.

Do arkusza 5, str. 10. Zapisków na szczycie Erydag nie znaleziono.
Do arkusza 4, str. 7. Warunki meteorologiczne w harmonogramie wejścia są wskazane tekstem (a nie umownymi oznaczeniami) dla lepszej czytelności harmonogramu.
Do arkusza 6 3.1. Sprawozdanie zostało uzupełnione pewną liczbą fotografii w celu pełniejszej ilustracji trasy. 3.2. Przedstawione zdjęcia bez oznaczenia odcinka ruchu uwzględniają charakter rzeźby wejścia, jednak nie zawsze znajdują się w pełnej zgodności z pokazanym schematem trasy w symbolach UIAA. To okoliczność jest związana z tym, że fotografowanie było prowadzone z przygotowanych „poręczek”, czyli przy wyprostowanych linach. 3.3. Obowiązkowe zdjęcie grupy na szczycie przy kontrolnym turnie jest przedstawione w postaci dwóch pomniejszonych zdjęć dla pokazania wszystkich uczestników zespołu.

Komentarz do sprawozdania.

Podczas pierwszego wejścia zostały pozostawione kontrolne turnusy na miejscach noclegów. Zespół Klubu Górskiego „Mauntex” nie pozostawił na szczycie swojego zapisku o pierwszym wejściu z powodu ekstremalnie niekorzystnych warunków pogodowych.