Mistrzostwa Sankt Petersburga w alpinizmie 2012

Raport

o zdobyciu szczytu Erydag przez 3-ci "studnia" 3 ściany i po grzbiecie SW, skalny 2696 m (trasa A. Dubowikowa, 1981) 5A kat. trudn. drużyny alpk lubu „Bars” (Sankt-Petersburg) 13 lipca 2012 r.

• Kierownik: Worobjow K.P.
• Uczestnik: Chudiakow A.
• Trener drużyny: Semiletkin S.A.

Sankt-Petersburg 2010 r.

Paszport wejścia

1. Region 2.10, Kaukaz, Góry Dagestanu, dolina rzeki Czechyczaj
2. Erydag 3925 m, trasa: przez 3-ci "studnia" 3 ściany i po grzbiecie SW (trasa Dubowikowa, 1981), 5A kat. trudn.
3. Charakter trasy: skalna
4. Różnica wysokości trasy: 430 m Długość trasy: 540 m Długość odcinków: 1 kat. trudn. 200 m 2 kat. trudn. 60 m 3 kat. trudn. 30 m 4 kat. trudn. 110 m 5 kat. trudn. 140 m 6 kat. trudn. 10 m Średnie nachylenie: głównej części trasy — 80°, całej trasy — 70°
5. Użyto na trasie haków i elementów skalnych: w sumie — 40, w tym haki (wbite wcześniej) — 3, szlambury (ustawione wcześniej) — 4.
6. Godzin marszowych drużyny: 7,5 h
7. Zejście ze szczytu: przez płaskowyż wierzchołkowy i w dół potokiem na prawo od w. Sel'dy.
8. Kierownik: Worobjow Konstantin Pawłowicz, 1-szy sp. razrjad Uczestnicy: Chudiakow Aleksandr, 2-gi sp. razrjad Trener: Semiletkin Siergiej Aleksiejewicz, MS, instruktor III kat.
9. Wyjście na trasę: o 06:00, 10 lipca 2012 r. Wyjście na szczyt: o 13:30, 11 lipca 2012 r. Powrót do BL: o 16:00, 11 lipca 2012 r.
10. Organizacja: Sankt-Petersburg, FASL, alpk lub „Bars” SPbGU
11. Odpowiedzialny za raport — Worobjow Konstantin Pawłowicz (konstantin.vorobyev@gmail.com)

Rys. 1. Na czerwono zaznaczono linię trasy, przebyty przez drużynę. Żółtym wyróżniono trasę Niekrasowa (5A), zielonym – Niezamietdinowa (4B).

Rys. 2. Mapa rejonu.

Rys. 3. Schemat UIAA.

Fotografie z trasy

Rys. 4. Początek trasy.

Rys. 6. Kluczowy odcinek 3.

Rys. 5. Worobjow na odcinku 1.

Rys. 7. Chudiakow na odcinku 7.

Przebieg trasy

Właściwie przygotowanie trasy było wymuszone, ponieważ nasza lina została zatrzymana przez ekipę z Krasnodaru, schodzącą ze swojej trasy (trasa Niekrasowa, 5A) w ramach festiwalu sportów ekstremalnych „Erydag-2012” za Dagestan, Machaczkalę. Krasnodarczycy, nocując na środku trasy Poliakowa, zignorowali wyjścia na łączność i nikogo nie ostrzegając, dokonali nad nami trawersu po osypiskowych półkach w stronę trasy Niezamietdinowa (4B). W momencie, gdy uczestnik Worobjow przygotowywał się do wejścia na odcinek R2–R3 przez nawisie, oni znaleźli się nad nami i przez 20 minut zrzucali na nas kamienie, w efekcie czego podjęto decyzję o zejściu w dół. Liny zostały pozostawione jako poręczowe, by kontynuować wspinaczkę następnego dnia.

Do przejścia pierwszego odcinka używano cienkich kotew. Miejsce startu jest ostrzeliwane kamieniami z osypiskowych półek na środku trasy. Odcinki 4–6 zostały pokonane jednoczesnym ruchem. Z użyciem ITO zostały pokonane odcinki 1 i 3. Kluczowy odcinek 3 z wyjściem z jaskini przez nawisie z ciekawym siłowowym wchodzeniem:

• Należy wychodzić na nawisie bezpośrednio przez jego centrum przez ząb;
• Następnie 3 m do góry i w prawo w kierunku haka szewronowego;
• Dalej pionowo do góry aż do wyjścia na dużą półkę.

Po prawej stronie jaskini na ścianie jest szlambur, ale ta droga jest niewłaściwa.

Odcinek 5 to szeroka szczelina (w niektórych miejscach można się w niej zmieścić całkowicie). Do asekuracji potrzebne są głównie bardzo duże ekscentryki lub camaloty, których lina nie miała, jednak wspinaczka w szczelinie jest dość wygodna.