Paszport wejścia
- Klasa pierwszoprzechodzenia.
- Rejon 2.10, Kaukaz, Góry Dagestanu, pasmo Szalib.
- Dultydag, 4127 m, Grzebieniem Wschodnim, trasa kombinowana.
- 2B kat. trudności, pierwszoprzechodzenie.
- Charakterystyka trasy: różnica wysokości 900 m, średnie nachylenie trasy 25°, długość 3250 m. W odcinkach: 1 kat. trudności – 1350 m, 2 kat. trudności – 980 m, 3 kat. trudności – 820 m, 4 kat. trudności – 200 m.
- Użyto punktów asekuracji: występów skalnych – 5 szt., elementów skalnych – 2 szt.
- Godzin marszu – 5 h.
- Bez noclegów na trasie, nocleg w ABC u zbiegu rzek Nukkura i Bodonaj (2700 m).
- Dorro Konstantin Eduardowicz – KMS, Woronin Siergiej Walerjewicz – 1-sza kat. sport., Maksimow Jewgienij Władimirowicz – 2-ga kat. sport.
- Wyjście, szczyt, powrót – 3 lipca 1995 r.
- Organizacja: Klub Górski „Eos”.

«Zdjęcie: widok ogólny na wierzchołek: Dultydag (4127 m).
Trasa Grzebieniem Wschodnim – 2B kat. trudności.
(1) Trasa Grzebieniem Północnym – 2A kat. trudności (A. Saja-pin-78).
(2) Trasa Północno-Wschodnim kontrforsem – 2A kat. trudności (wstępnie K. Dorro-94).
Zdjęcie z 3 lipca 1995 r. z 2850 m.»

Zdjęcie 2. Odcinki R9–R14 z R1.

Zdjęcie 1. Odcinki R4–R10.
Opis trasy
Grzbiet Wschodni Dultydagu zaczyna się stromym wzniesieniem, stopnie skalne, płyty, drobne skalne zęby. W rejonie 3600 m grzbiet łagodnieje i łagodnym "garbem" nawet traci wysokość. Poruszać się po lewej stronie grzbietu. Po punkcie R4 grzbiet robi się bardziej stromy (wiązki!).
Trzy niebezpieczne wzniesienia "trójkąta" obchodzić po lewej stronie po krawędziach, śnieżne nawisy. Stromość rośnie, a grzbiet przechodzi w kontrfors, skały są wielkogabarytowe, stromo, trzeba stosować asekurację. Przed skalnym zębem R0 obejść po prawej stronie i przeciąć żleb R1, skalnym zboczem do podnóża firnowego wzniesienia, przez śnieżny nawisać wyjść na Grzbiet Południowo-Wschodni (R2, punkt R9). Punkt kontrolny.
Poruszać się w prawo wzdłuż grzbietu: płyty, skalne zęby, układanie się łusek. Na śniegu niebezpiecznie (Asekuracja!). W miejscu połączenia Grzbietu Wschodniego i kontrforsa Północno-Wschodniego, na barku (4000 m), punkt orientacyjny, punkt R11.
Po skalnym grzebiecie zjechać (punkt R12) na spokojniejszy odcinek i po nim do następnego wzniesienia. Tutaj grzbiet nie jest wyraźnie zaznaczony, skały są wielkogabarytowe, w środkowej części odcinka. Po śniegu wyjść na przedwierzchołek. W prawo wzdłuż skalnego grzbietu, przechodzącego w pochyłe pole śnieżne (nawisy po prawej!) wyjść na wierzchołek, punkt orientacyjny, 4127 metrów.
Zejście Grzebieniem Północnym (w klasyfikatorze: kontrfors Północno-Wschodni, to nieprawda, nie odpowiada ekspozycji – błąd w opisie 2A kat. trud. Saja-pina A.K.):
- przez dwie skalne stopnie
- w prawo do kotła (latem lodowiec jest otwarty, szczeliny)
- przeciąć go w kierunku łagodnego, usypiskowego grzbietu
- dalej w dół, w dolinę.
Trasa wejściowa jest długa, zróżnicowana, bogata w pracę, najtrudniejsza ze wszystkich na Dultydagu. Próbowała ją przebyć grupa Dorro K.E. + Maksimow Jewgienij Władimirowicz 2 stycznia 1993 r., ale z powodu trudnych warunków pogodowych musiała się wycofać (od punktu R10).
2.10. Kaukaz, Góry Dagestanu, pasmo Szalib

Szkic topograficzny rejonu wejścia

Opis podejścia do trasy
- Od wsi Chulisma (1900 m) rejonu Lakkiego Republiki Dagestanu, na południe drogą gruntową, do zbiegu rzeki Burshi i Kazi-Kumuchskoje Kojsu (2080 m, 2–3 h). Nieco niżej – "most Burshi". Od niego ścieżką, lewym brzegiem rzeki Kazi-Kumuchskoje Kojsu, po dużym lewym dopływie (rzeka Czari-nench), po przejściu wzdłuż koryta ok. 1,5 km, wyjść w górę w prawo na taras. Po nim przez trzy lewe dopływy do miejsca, gdzie wpada rzeka Nukkura (2457 m, 4 h). U zbiegu – most. Potem wzdłuż Nukkury do ujścia lewego dopływu Bodonaj (2700 m, 2 h). Przejść przez rzekę Bodonaj i rozbić letnią bazę – obóz. Następnie na południowy zachód w górę wzdłuż szerokiej doliny polodowcowej Nukkury, jej lewym brzegiem, z łagodnym podejściem. Na zachodzie wyłania się piramida Dultydagu – najwyższego szczytu okolicy. Dolinę niejako przegradza długi Grzbiet Wschodni Dultydagu, schodzący w dół po prawej. Stopniowo zaczynają się zbocza usypiskowe, ku którym można podejść ku pierwszym występom skalnym w lewej części Grzbietu Wschodniego. Tutaj początek trasy (3230 m, 3 h od rzeki Bodonaj).

Zdjęcie 3. Odcinki R9–R12. Zdjęcie z lipca 1994 r. (Woronin S.W.).
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz