Paszport wejścia
-
Klasa wejścia — skalna
-
Region wejścia zgodnie z KTMGW
Kaukaz Wschodni
-
Szczyt, jego wysokość i trasa wejścia
Diułtydag 4127 m północno-wschodnim grzbietem
-
Proponowana kategoria trudności 2B kat. sł. ≈ 15 / 1–80
-
Charakterystyka trasy:
różnica wysokości 280 m, średnie nachylenie 45°, długość odcinków I — 150 m; II — 8 m; III — 180 m; IV — 50 m; V — 150 m; VI — 5 m; VII — 20 m.
-
Wbite haki do asekuracji:
skalne — 10, lodowe — , śrubowane —
-
Liczba godzin marszu 4–5 godz.
-
Liczba noclegów i ich charakterystyka — brak.
-
Nazwisko, imię, patronim lidera i uczestników, ich kwalifikacje sportowe:
Sajapin Anatolij Konstantinowicz — KMS Szabrukow Wiktor Iwanowicz — 1-sza kategoria sportowa Gorin Władimir Wasiljewicz — 2-ga kategoria sportowa Amirchanow Abdusałam Magomiedowicz — 2-ga kategoria sportowa
-
Trener drużyny — Sajapin Anatolij Konstantinowicz — KMS.
-
Data wyjścia na trasę i powrotu — 7 lutego 1979 r.

Masyw Dikłosmy od zachodu (z wysokości 4000 m) Zdjęcie № 9

MAPA-SCHEMAT DROGI WEJŚCIA NA SZCZYT DIUŁTYDAG (Północno-wschodnim grzbietem)

ZNACZENIE SYMBOLI:
— Obóz bazowy
— wierzchołek
---..- droga podjazdu grupy szturmowej
--- Droga zejścia grupy szturmowej

Charakterystyka odcinków trasy
Na wierzchołek Diułtydag północno-wschodnim grzbietem. Orientacyjnie 2B kat. sł.

| Data | Ozn. | Średnie nachylenie, stop. | Długość w m | Charakter ukształtowania terenu | Trudność | Stan | Warunki pogodowe | Skalne | Lodowe | Ścianowe |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 7 listopada 1979 r. | I | 45–50° | 150 m | Śnieżny stok — ślady skał | 2A | Śnieg-firn, skały | Dobre | 2 | 2 czekan | - |
| 7 listopada 1979 r. | II | 40° | 7–8 m | Skały | 1B | Skały | Dobre występy | - | - | - |
| 7 listopada 1979 r. | III | 25–30° | 180 m | Grzbiet | 1B | Skały, zniszczone | Wiatr | - | - | - |
| 7 listopada 1979 r. | IV | 70–75° | 50 m | Przedwierzchołkowa baszta | 2B | Skały | Wiatr | 6 | - | - |
| 7 listopada 1979 r. | V | 15–20° | 150 m | Grzbiet usypiskowy | 1B | Usypiska | Wiatr | - | - | - |
| 7 listopada 1979 r. | VI | 70° | 5 m | Skały | 2B | Skały | Wiatr | 2 | - | - |
| 7 listopada 1979 r. | VII | 15° | 20 m | Grzbiet wierzchołka | 1B | Usypiska | Wiatr | - | - | - |
Opis
podejścia do trasy na wierzchołek Diułtydag północno-wschodnim grzbietem. Orientacyjnie 25 km pieszo.
Od mostu Burszinskiego wzdłuż lewego brzegu rzeki Kazikumuchskoje Kojsu do połączenia rzek Kukura i Kazikumuchskoje Kojsu (4 godz).
Nie dochodząc 100 m do mostu przez rzekę Kukura — dogodne miejsce na obóz bazowy. Dalej od mostu wzdłuż lewego brzegu rzeki Kukura do połączenia rzeki Bodonaj (3 godz).
Stąd przechodzimy rzekę Bodonaj, ruszamy w kierunku wierzchołka Diułtydag wzdłuż niewyraźnie zaznaczonego grzbietu na południowo-wschodni grzbiet wierzchołka (2,5–3 godz).
Przecinamy cyrk w kierunku wzniesienia I-szego skalnego pasa północno-wschodniego grzbietu, podchodzimy pod trasę (30 min). Od mostu Burszinskiego do początku trasy — 9–10 godz.
Opis
trasy wejścia na wierzchołek Diułtydag północno-wschodnim grzbietem. Orientacyjnie 25 km pieszo.
Trasa rozpoczyna się podjazdem po stromym śnieżnym stoku w kierunku skał I-szego skalnego pasa, wyprowadzającego na północno-wschodni grzbiet. Przebywszy 7–8 m prostych skał, ruszamy wzdłuż zniszczonego grzbietu w kierunku przedwierzchołkowej baszty. Basztę pokonujemy „w лоб”, trzymając się prawej strony skał (Uważna asekuracja! Haki!).
Na baszcie — kontrolny kopiec kamieni.
Po przejściu kontrolnego kopca kamieni ruszamy wzdłuż niezbyt skomplikowanego usypiskowego grzbietu, prowadzącego do niewielkiego przedwierzchołkowego skalnego wzniesienia, w kierunku wierzchołka (Asekuracja! Haki!).
Po wzniesieniu — po niezbyt skomplikowanym zniszczonym grzbiecie do wierzchołka.
Zejście wzdłuż drogi podjazdu.
- Od początku trasy do kontrolnego kopca kamieni — 4 godz.
- Od kontrolnego kopca kamieni do wierzchołka — 1 godz.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz