Pasport wspinaczki.

Klasa pierwszego przejścia.
Region 2.10., Kaukaz, góry Dagestanu, pasmo Shalib.
Bodonaj 4049 m, po północno-wschodniej ścianie trasa kombinowana.
4A kategoria trudności, pierwsze przejście.
Charakterystyka trasy: różnica wysokości 400 m, średnie nachylenie 50 °, długość 730 m, po odcinkach: 1 – 270 m, 2 – 150 m, 3 – 130 m, 4 – 120 m, 5 – 50 m, 6 – 10 m, z tego wspinaczka z użyciem sprzętu technicznego (ITO): A2 – 10 m.
Użyto: elementów закладных 21/8, haków skalnych 18/2, haków lodowych "marchewka" 3, występów 1, pozostawiono haków na trasie skalnych: 3 (w punktach 6, 8 (turkontrolny) 10).
Godzin marszu: 5 h
Nocleg w zacienionym miejscu moreny (3500 m) w cyrku NE, w górnym biegu rzeki Bodonaj.
Dorro Konstantin Eduardowicz — KMS Woronin Siergiej Walerjewicz — 1-sza kategoria sportowa
Wyjście, szczyt, powrót — 6 lipca 1995 r.
Organizacja: Klub Górski "EOS".
Bodonaj

Zdjęcie: widok ogólny szczytu Bodonaj (4049 m) i trasy wspinaczki po ścianie NE. Zdjęcie z 4 lipca 1995 r., godz. 16:00. (1) Trasa po grzebieniu NE — E. Kozorezow – 78 (grzebień NNE ekspozycji).

Opis podejścia do trasy

Od wsi Chulisma (1900 m) w rejonie Laki Republiki Dagestanu na południe, drogą gruntową do zbiegu rzek Burshi i Kazikumuchskoje Kojsu (2080 m) — 2,5 h. Nieco poniżej zbiegu — most "Burshinski". Od niego wzdłuż dowolnego brzegu rzeki Kazikumuchskoje Kojsu (zimą ścieżka w niektórych miejscach jest oblodzona, potrzebne są raki!).

Po dużym lewym dopływie rzeki Charinech (2150 m):

ścieżka biegnie wzdłuż koryta przez około 1,5 km,
następnie wznosi się w górę po zboczu, a następnie po tarasie,
przecina trzy małe lewe dopływy,
prowadzi do miejsca, gdzie rzeka Nukkura wpada do Kojsu z lewej strony (2457 m, 4 h), przy zbiegu — most.

Dalej w górę Nukkury do letniska u ujścia z lewej strony rzeki Bodonaj (2700 m, 2 h). Przejść przez Bodonaj i po prawej stronie, wzdłuż ścieżki z dużym podejściem, wyjść na wysoki przylądek, omijając zaciski i traversem po zboczu konglomeratowym do wiszącej doliny trzynastoletniej Bodonaju, i po niej na północny zachód w kierunku stopniowo otwierającej się ściany NE góry Bodonaj.

Nocleg wygodnie jest urządzić w zacienionym miejscu moreny na wysokości 3500 m (6 h) na końcu charakterystycznego parowu. Następnie — na przełęcz wału morenowego i w lewo na wschód, po gruzowisku i firnie — do początku lewego żlebu ściany NE (3650 m, 1 h). Początek trasy.

Przy dobrej pogodzie, w okresie letnim, w dobrej formie sportowej, podejście pod trasę od wsi Chulisma jest możliwe w ciągu jednego dnia.

Zdjęcie 2: Przechodzenie górnej części kąta, odcinek 10–11. Zdjęcie z R4, z punktu 10. Pracuje Dorro K.E.

Zdjęcie 1: Wewnętrzny kąt, odcinek 9–10. Widoczne jest miejsce stanowiska R4. Zrobione z punktu 9, podczas przechodzenia poręczowania. Widoczne są odłupania, na które trafia się po wahadle.

Opis trasy

Z cyrku wschodniego góry Bodonaj (3650 m) poruszać się w kierunku lewego żlebu ściany NE, nachylenie stopniowo wzrasta, twardy firn (raki, kaski!). W bramie — żleb lawinowy, możliwy lód, wskazane jest przechodzić szybko. Dalej prosto w górę, w zależności od stanu żlebu, możliwe odcinki gołego lodu. Przed skalnym stopniem w górnej części żlebu R0, lód jest cienki i wskazane jest użycie haka "marchewka". Prosto w górę do R1 i dalej nieco w prawo i wyjść na skały (do R2 w "rakach") i po płytach w prawo w górę do wewnętrznego kąta, za nim R2 (wbita "marchewka"), następnie w prawo w górę po płytach i odłamkach do wygodnej półki (R3) 10 m poniżej początku prawego wewnętrznego kąta (lewy wewnętrzny kąt jest krótszy, ale znacznie trudniejszy). Skały z trwałego czarnego piaskowca z żyłami kwarcytu, wąskie szczeliny, skośne odłupania, zacięcia skierowane na zewnątrz.

Od stanowiska w lewo do odłupania i następnie po nim w prawo do wewnętrznego kąta, na jego początku — hak i na nim kontrolny kopiec kamieni. Płyty po lewej stronie kąta — dachówkowate, prawa ścianka kąta nieco zamyka, szczeliny na nim — w mchu i nieco otwarte na zewnątrz. Praca w środkowej części na ITO (przyjaciele, ale idą też rocki i haki); w górnej trzeciej części kąta — nieprzyjemne miejsce: na закладce wahadło w lewo na 3 m do odłupania i po nim w prawo w górę, znowu w kąt do skośnej niewygodnej półki, tu R4. Następnie w górę po kącie — rzeźba jest bardziej wyraźna, wspinaczka głównie w rozporze. Wyjście na grzebień SE i na nim — skośna platforma R5. Następnie po żlebie, między dwoma grzebieniami i kominem, do grzebienia. Szczyt — duży kopiec kamieni (4049 m), według innych danych — 4053 m.

Zjazd: na SW około 100 m na przełączkę, dalej po śniegu i firnie, w prawo następnie na północ na przełęcz Bodonaj (3946 m, 2A turystyczna), następnie w prawo w dolinę Bodonaju, trzymać się lewej strony grzebienia NNE (w raportach NE) po śnieżnym zboczu (nachylenie do 45 °).

Uwaga! Przy zagrożeniu lawinowym schodzić po grzebieniu.

Dalej nieco w prawo i po morenie do B.L. (1,5 h).

Tą trasę próbowała przejść grupa w tym samym składzie 4 stycznia 1994 r., ale z powodu dużego zasypania śniegiem, mrozu i trudności trasy, braku ubezpieczenia wróciła z punktu 6 (R2).