img-0.jpeg

13

I. Klasa wspinaczki — Kombinowana 2. Region wspinaczki — 2.9. Kaukaz Wschodni 3. Szczyt, jego wysokość i trasa wspinaczki — Bazar-Dyuzi (4466 m) granią północną 4. Przewidywana kategoria trudności — 2B kat. trudn. 5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 2338 m średnie nachylenie — 45° długość odcinków: I—2500 m, II—200 m, III—70 m, IV—40 m, V—200 m, VI—250 m, VII—40 m, VIII—350 m 6. Liczba haków: do asekuracji do tworzenia punktów asekuracyjnych skalnych — 0 0 lodowych — 13 0 śrubowych — 0 0 7. Czas przejścia — 14 godz. 8. Liczba i charakterystyka noclegów — nocleg w bazie obozowej koło wsi Kurusz 9. Imię, nazwisko i kwalifikacje kierownika i uczestników wyprawy Mielnikow W.M. — Pr. — kierownik Suldin Ju.A. — instr. alpinizmu Wołkotrub Ju.W. — instr. alpinizmu Smirnow W.W. — instr. alpinizmu 10. Trenerzy drużyny — Dubow K.K., Nezamietdinow A.B. 11. Data rozpoczęcia i zakończenia wyprawy — 8 września 1979 r.

img-1.jpeg

img-2.jpeg

www.alpfederation.ru ↗

Opis trasy

Ruszyć od wsi Kurusz w kierunku mostu przez rzekę Czachyr-čaj. Po przejściu przez most, wędrować wzdłuż grzbietu trawiastego, a następnie usypiskowego, będącego początkiem granią północną szczytu Bazar-Dyuzi, aż do skalnego wzniesienia. Od wsi Kurusz — 5 godz. (odcinek R0–R1).

Wspinaczka po skałach średniej trudności (200 m) — wyjście pod ścianę, asekuracja na zmianę przez występy (odcinek R1–R2).

Ściana (70 m) jest przechodzona przez centralną szczelinę, asekuracja hakowa (odcinek R2–R3).

Dalej krótkim (5–10 m) grzebieniem do następnej ściany (40 m), która jest przechodzona również przez szczelinę z asekuracją hakową (odcinek R3–R4).

Następnie granią z asekuracją na zmianę, miejscami jednoczesną, wychodzimy na skalny nóż (200 m) (odcinek R4–R5).

Po skalnym nożu z asekuracją na zmianę przez występy (250 m, odcinek R5–R6), a następnie po łatwych skałach — wyjście pod śnieżno-lodowe wzniesienie do kontrolnego kopca (40 m, odcinek R6–R7).

Dalej po śnieżno-lodowym wzniesieniu, asekuracja przez haki lodowe, wyjście na szczyt (350 m, odcinek R7–R8).

Zejście ze szczytu granią zachodnią do przełęczy Wachczag, a następnie z przełęczy ruszyć w prawo w kierunku wsi Kurusz.

Dodatkowe informacje o trasie. Nie polecamy tej trasy jako pierwszego wejścia 2B kat. trudn.

Wypis z protokołu analizy pierwszego przejścia na szczyt Bazar-Dyuzi granią północną, orientacyjnie 2B kat. trudn.

Wniosek osoby zatwierdzającej: Korkin I.W.: „Wspinaczkę zaliczyć i zalecić przedstawienie do komisji klasyfikacyjnej jako trasę 2B kat. trudn.”

img-3.jpeg

www.alpfederation.ru ↗

Tabela

img-4.jpeg

img-5.jpeg

www.alpfederation.ru ↗

Krótki przegląd regionu wspinaczki

Szczyt Bazar-Dyuzi jest najwyższym punktem Dagestanu i Azerbejdżanu. Znajduje się w głównym grzbiecie kaukaskim. Przyjmowana wysokość 4466 m, jednak istnieją źródła podające wysokość 4485 m. Szczyt jest węzłowy. Stąd główny grzbiet kaukaski ostro skręca na południowy południowy wschód, a na północny wschód odchodzi odgałęzienie Yaridag. Góra zbudowana jest głównie z łupków ilastych z pokładami piaskowca i wapienia. Cyrk północny, utworzony przez grzbiet północno-wschodni i grań północną, zawiera dwa lodowce: Murkar i Tichicar. W górnej części oba lodowce łączą się, a od wysokości 3800 m rozdzielone są północnym kontrforsem, przez który prowadzi proponowana trasa.

Informacje historyczne:

  • Pierwsze wejście na Bazar-Dyuzi odbyło się w 1873 r. przez rosyjskiego topografa Aleksandrowa z kozakami (z przeł. Kurusz 1B kat. trudn.).
  • Istnieją ustne relacje, że na szczyt „północnym lodowym zboczem” w 1952 roku weszła grupa instruktorów z ośrodka „Zwiozdočka” pod kierownictwem Anoхина G.I.
  • Nasza grupa wybrała tę trasę w 1978 roku. Wykonano fotografowanie.
  • W listopadzie 1981 roku grupa Kudrjawcewa A.I. dotarła do punktu R1 i wróciła z powodu złej pogody.
  • W październiku 1982 roku grupa W. Leonowa nie mogła się wspiąć wyżej niż do tymczasowego obozu z powodu wichury.

Podejście. Z wsi Kurusz poruszać się ścieżką w kierunku przełęczy Kurusz przez 1,5 godziny. Od charakterystycznej „rynny” łupkowej odgałęzić się w prawo niewielką ścieżką. Stąd utrzymywać kierunek na kontrfors. Pozostawiając po prawej ogromny lodowy łuk, wyjść do podstawy kontrforsa północnego. Obóz pod głazami w kształcie równoległościanu.

  • Z wsi Kurusz: 3–4 godz.
  • Wysokość: 3000 m

img-6.jpeg

Zdjęcie 3. Górna część odcinka (R2–R3). Zdjęcie wykonane z żandarma (punkt R2, zdjęcie 2), 3 stycznia 1984 r. podczas drugiego przejścia grupy S. Smotrowa. Obiektyw T-22, F = 75 mm. W tle ścianka R4–R6. img-7.jpeg img-8.jpeg

Zdjęcie 1. Profil górnej części trasy z lewej. Zdjęcie z 1 stycznia 1984 r. Obiektyw T-22, F = 75 mm. Z grani wschodniej szczytu Bazar-Dyuzi.

  • Wysokość: 3950 m
  • Odległość: ~1,5 km

Krótki opis trasy

Wyruszyć na trasę w 4 godz. Ruch wzdłuż odcinków grzbietowych kontrforsa prawie wszędzie równoczesny. Trudne żandarme (2–4 m) przechodzić frontalnie. Odcinki ścianowe (R2–R3, R4–R6, R7–R8, R9–R10) utworzone są przez wychodnie piaskowca i wapienia. Asekuracja! Górna część ścianki R9–R10 jest mocno zniszczona. Kluczowy odcinek części skalnej — R4–R5. Na części lodowej trasy odcinek R13–R14 stanowi obnażony lód, wypolerowany przez wiatr wiejący tu przez cały rok. Asekuracja!

Biwaki możliwe:

  • przy kontrolnych kopcach
  • na grani wschodniej

Zejście:

  • granią wschodnią (4–5 godz.)
  • możliwe zejście granią zachodnią (2–3 godz.) przez przełęcz Wachczag.

Przy doborze sprzętu należy brać pod uwagę wiejący nieustannie na grani wiatr, który często przechodzi w sztormowy.

img-9.jpeg

Schemat trasy UIAA. M 1:4000.

img-10.jpeg

Schemat trasy UIAA (kontynuacja). M 1:4000.

img-11.jpeg

Schemat trasy UIAA (kontynuacja). M 1:4000.

Tabela głównych charakterystyk trasy

DataOznaczenieŚrednie nachylenieDługość w mCharakter terenu odcinkaTrudnośćStanWarunki pogodoweSkalnychLodowychWystępy
8 września 1979 r.R0–R130°2500usypiskoIzniszczonywiatr000
R1–R240°200średnie skałyII""występy0
R2–R360°70szczelinaIII"""3
R3–R455°40szczelinaIII"""2
R4–R535°200grzbietII"""-
R5–R620°250nóżII"""-
R6–R735°40grzbietII"""-
R7–R830°350śnieżno-lodowe wzniesienie"8
31 grudnia 1983 r.R0–R135°400Śnieżno-lodowy stok, wysepki skałII-dobreI
R1–R220°200Śnieżny grzbiet, płytyII–IIIzniszczonyI4
R2–R360°40ściankaIII–IVzniszczony31
R3–R430°120grzbietII–IIIzniszczony4
R4–R580°30kominVlity51+1 zakl.
R5–R660°40ściankaIIIlity22
R6–R720°200grzbietIIzniszczony-4
R7–R860°50półkaIVlity, zlodowaciały42
R8–R920°120grzbietII–IIIzniszczony2
R9–R1060°40ściankaIVzniszczony22+2 haki kotwiczne
R10–R1115°200grzbietI–IIzniszczony-
R11–R1235°200śnieżno-lodowy stokIIIzaśnieżony2
R12–R1345°200lodowy stokIVlód porowaty12
R13–R1460°80lodowy stokVtwardy lód8
R14–R1530°300śnieżno-lodowy stokII–IIIzaśnieżony3
1 stycznia 1984 r.R15–R1610°700łupkowy grzbiet, śnieżno-lodowy stokI–IIzlodowaciała osypiska, lód zaśnieżonysilny wiatr

img-12.jpeg

Załączone pliki

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz