Paszport wejścia

I. Trasa skalna

2. 2.96 — góry Dagestanu (Kaukaz Wschodni)
3. Wejście na w-nę 3903 od Południa (pierwowstąpienie)
4. Proponowana kategoria — 2B kat. sł. 548, cz.9. 16/4–85
5. Charakterystyka wierzchołka:
   • długość trasy — 1230 m
   • suma deniwelacji — 780 m
   • średnie nachylenie — 40°
   • długość odcinków: I-szej kat. sł. 625 m
   • II-iej kat. sł. 605 m
6. Zaklinowano haki:
   • dla ubezpieczenia: skalnych 2
   • dla stworzenia ITO: lodowych —
7. Nocleg w Południowym cyrku w-ny 3903. Platforma.
8. Liczba godzin marszu — 7 godz
9. Uczestnicy:
   1. Achmiedchanow K.Э. — 2-gi sp. roz.
   2. Paszczuk E.G. — 2-gi sp. roz.
   3. Osmanow M.G. — 3-ci sp. roz.
   4. Abdułłajew T.G. — 3-ci sp. roz.
10. Trener drużyny — MS ZSRR Timoszin M.Je.
11. Data wyjścia na trasę i powrotu — 22 czerwca 1971 r.

Zdjęcie 1

Widok ogólny w-ny «3903» i trasa pierwowstąpienia. Widok z płd.-zach., ze Śnieżnego grzbietu.

Schemat trasy w symbolach UIAA.

Tabela odcinków trasy

Krótka charakterystyka wierzchołka

Bezimianka «3903» składa się z dwóch wierzchołków — Głównego (3903) i Północnego (3882 m) i jest położony w Śnieżnym grzbiecie na wschód od masywu Dikłosmta. Najbliższy zachodni sąsiad — g. Ortlobek (3937 m), wschodni — g. Gakko-Szanibeter (3673 m). Wierzchołek «3903» jest zbudowany z:

• czarnych łupków,
• częściowo piaskowców. Na zboczach znajdują się:
• na zachodnim zboczu — lodowiec Dikłos Mały (Wschodni),
• na południowym zboczu — firnowe pole i rozległe śnieżniki. Wzdłuż Śnieżnego grzbietu przebiega granica między Dagestanem a Czeczeno-Inguszetią.

Najbliższym wierzchołkiem, na który prowadzą trasy, jest masyw Dikłosmta. To:

• 1B kat. sł. granią na Dikłos W.,
• 2B kat. sł. płd.-wsch. granią na Dikłos C.
• 2B kat. sł. trawers z W na południe wszystkich wierzchołków Dikłosa (przedłożony do rozpatrzenia).

Uwaga: — Grupa wnioskuje o nadanie bezimianemu wierzchołkowi «3903» nazwy „Ametchan Sułtan” — zasłużonego lotnika-oblatywacza ZSRR, dwukrotnego Bohatera Związku Radzieckiego, który zginął podczas testów w 1971 roku.

Podejście pod trasę

Początek drogi aż do auru Gakko patrz w sprawozdaniach — Dikłosmta (1B kat. sł.) i trawers Dikłosmty (2B kat. sł.).

Od a. Gakko ścieżką wzdłuż r. Gakko do r. Szani, spływającej z płd.-wsch. zboczy Śnieżnego grzbietu (5 km, 40 min). Nie przekraczając rzeczki w górę wąwozem Szani korytem do miejsca, gdzie wpada w nią prawy dopływ. Nieco powyżej miejsca połączenia się dopływu z Szani znajduje się plac dla obozu. Od ujścia r. Szani około 3 godz. Wysokość — 2750 m. Potokiem w górę do jęziora firnowego pola.

Zdjęcie 2. Masyw w-ny «3903» z ramienia Dikłosa.

Zdjęcie 3. Południowy grań w-ny «3903» pomiędzy pkt.t. R2–R3.

Opis trasy

Firnowym polem (zamknięte szczeliny) do podnóża południowej przełączki góry «3903». Zniszczonym kontroforsem na przełączkę (spadające kamienie z przełączki!). Wysokość około 3380 m, kopiec kontrolny. Od obozu 3 godz 30 min. Z przełączki południowym grzbieniem wierzchołka pod ścianę (8 m, haki), która jest pokonywana w prawo-w górę. Stromym łupkowym grzbieniem (ub. przez wypukłości) do charakterystycznego załamania grzbietu. Dalej grań z żandarmami, które są obchodzone z prawej strony lub pokonywane łeb w łeb (wypukłości). Przed wierzchołkiem strome podniesienie grzbietu z 5-metrową ścianą (haki). Na wierzchołku (3903 m) kopiec kontrolny. Od przełączki 2 godz 30 min. Zjazd północnym grzbietem do przełączki między Głównym i Północnym wierzchołkiem. Dalej śnieżnikami Wschodniego cyrku góry w dół do obozu (1 godz). Czas, jaki zajęło wejście — 7 godz.