Sprawozdanie

O PIERWSZYM WEJŚCIU NA SZCZYT GIRIAG OD STRONY ŚCIANY WSCHODNIEJ 2B kat. trudn. Drużyna Zarządu Obozów Alpinistycznych w okresie od 18 października 2022 r. do 18 października 2022 r.

1. Dane o wejściu

Lp.	1. Informacje ogólne
1.1	Nazwisko i imię, klasa sportowa kierownika	Dienisow Andriej Juriewicz – 2 klasa
1.2	Nazwisko i imię, klasa sportowa uczestników	Gusiew Dienis Aleksiejewicz – 3 klasa
1.3	Trener	Jakowienko Aleksandr Nikołajewicz – MS
1.4	Organizacja	Zarząd Obozów Alpinistycznych
	2. Charakterystyka obiektu wspinaczkowego
2.1	Rejon	2.9 od przełęczy Krestowy do szczytu Szawiklde
2.2	Dolina	Dolina Dżeyrah
2.3	Numer sekcji według klasyfikacyjnej tabeli z 2013 roku	-
2.4	Nazwa i wysokość szczytu	g. Giriag, 2863 m
2.5	Współrzędne geograficzne szczytu (szerokość/długość), współrzędne GPS	42.84035, 44.79916
	3. Charakterystyka marszrutu
3.1	Nazwa marszrutu	Ściana Wschodnia
3.2	Proponowana kategoria trudności	2B
3.3	Stopień rozpoznania marszrutu	Pierwsze wejście
3.4	Charakter ukształtowania terenu marszrutu	Skalny
3.5	Różnica wysokości marszrutu (wskazane dane wysokościomierza lub GPS)	317 m
3.6	Długość marszrutu (wskazana w m)	1075 m
3.7	Techniczne elementy marszrutu (wskazana łączna długość odcinków o różnym stopniu trudności z uwzględnieniem charakteru ukształtowania terenu (lodowo-śnieżny, skalny))	I kat. trudn. skały – 895 m. II kat. trudn. skały – 30 m. III kat. trudn. skały – 130 m. IV kat. trudn. skały – 20 m. Przemieszczanie się po zamkniętym lodowcu – 0 m. Dylfer na dół (na zejściu) – 0 m.

3.8	Zejście ze szczytu	NW trawiasty stok n/t
3.9	Dodatkowe charakterystyki marszrutu	Wody na trasie marszrutu nie ma. Warto zabrać ją ze sobą. Zimą z tym nie powinno być problemów. Dużo trawy.
	4. Charakterystyka działań drużyny
4.1	Czas przemieszczania się (godzin marszu drużyny, wskazany w godzinach i dniach)	1 dzień, 8,5 godz. od początku marszrutu do BL "Kiazi"
4.2	Noclegi	Nie
4.3	Wyruszenie na marszrut	10:00, 29 października 2020 r.
4.4	Wyrusztnie na szczyt	15:55, 29 października 2020 r.
4.5	Powrót do bazy	18:30, 29 października 2020 r.
	5. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie
5.1	Nazwisko i imię, e-mail	Dienisow Andriej Juriewicz, andr3172@ya.ru

2. Opis wejścia

Charakterystyka obiektu wspinaczkowego

Rys. 1. Widok ogólny na szczyt. Zdjęcie z drogi.

Zdjęcie profilu marszrutu

Rys. 2. Zdjęcie z marszrutu 1B na Dżarłam C. Widoczny cały marszrut do szczytu.

Rys. 3. Widok na przełęcz Dżarłam z drogi.

Rys. 5. Fotopanorama rejonu.

Położenie geograficzne rejonu

Obiekt wspinaczkowy — g. Giriag, o wysokości 2863 m, znajduje się w Republice Inguszetii, rejon Dżeyrahski, w paśmie Cej-loam (Skaisty grzbiet) w systemie górskim Kaukaz.

"Skaisty grzbiet ma budowę monoklinalną i rozciąga się w kierunku równoleżnikowym. Południowy stok jest stromy lub urwisty, a północny łagodniejszy. Powierzchnia jego jest albo zaokrąglona i wygładzona, albo ma ostre zarysy w postaci zębów i piramid".

Najwyższy punkt Skaistego grzbietu:

na zachodnim odcinku między Terekiem a Assą – g. Stołowa (Miat-Loam, 2993 m);
na wschodnim – Lejmoy-loam (3100 m);
między Assą a źródłami rzeki Akkiczu – g. Skałista (Hahałgi, 3032 m).

Na południe od tego grzbietu znajduje się szeroka podłużna depresja Północno-Jurajska, obejmująca przestrzeń między podnóżem uskoku Skaistego grzbietu a północnymi odnogami grzbietu Bocznego. Powierzchnia depresji składa się z dolno- i średniojurajskich grubości piaskowcowo-łupkowych, słabo odpornych na erozję. Do miejsc występowania takich skał są związane podłużne doliny rzek:

Armi
Gałgaczy
Gułoj-hi
Thaba-czocz

Z obozu "Kiazi" należy wyruszyć drogą samochodową w kierunku wsi Guli. Od pierwszego domu po lewej stronie skręcić w prawo i kontynuować jazdę drogą gruntową. Następnie w kierunku przełęczy Dżarłam, nie dochodząc do przełęczy, punkt orientacyjny – duży kamień i płot z drutu kolczastego z furtką; od niego w lewo po drodze pod wschodnią ścianę (100 m). Pośrodku znajduje się duży wewnętrzny kąt; marszrut prowadzi prawą częścią kąta, punktem orientacyjnym jest szczelina; po prawej stronie wygodna stacja na "klepsydrze". To jest początek marszrutu.

Od bazy do punktu startowego – około 1,5 godz., jeśli dojedzie się pod przełęcz Dżarłam samochodem.

Rys. 6. Mapa rejonu. (Zdjęcie pochodzi ze sprawozdania "Travers Dżarłam C (3160) — Nowiczok (2988) – 3A kat. trudn.")

2. Charakterystyka marszrutu

2.1. Zdjęcie techniczne marszrutu

2.2. Numery odcinków

Rys. 7. Odcinek R0–R1–R2–R3. Autor zdjęcia: Andriej Dienisow.

Rys. 11. Odcinek R1–R2 (druga część, widok ze stacji). Autor zdjęcia: Dienis Gusiew.

Rys. 14. Odcinek R2–R3 (druga część, widok ze stacji).

Rys. 15. Odcinek R3–R4 (pierwsza część).

Autor zdjęcia: Andriej Dienisow.

Rys. 17. Odcinki R4–R5–R6. Autor zdjęcia: Andriej Dienisow.

Rys. 18. Odcinki R5–R6. Autor zdjęcia: Andriej Dienisow.

2.3. Charakterystyka techniczna marszrutu

| Nr odcinka | Charakter ukształtowania terenu | Kategoria trudności | Długość, m | Nachylenie | Rodzaj, liczba haków | | :--------: | :--------------------------------------------- | ---------- | R0–R1 | Trawiasty stok | I | 150 m | 30° | 0 | | R1–R2 | Szczelina, wewnętrzny kąt, skalne ścianki, pochyła półka, trawa | IV | 50 m | 65°–70° | FRIEND – 1; Hak kotwiczny – 7 | | R2–R3 | Wewnętrzny kąt, trawiasta pochyła półka | III | 50 m | 55°–60° | FRIEND – 2; Hak kotwiczny – 4 | | R3–R4 | Pochyła półka, trawiasta półka | II | 40 m | 30°–50° | FRIEND – 1; Hak kotwiczny – 3 | | R4–R5 | Trawiasty stok | I | 180 m | 45°–30° | 0 | | R5–R6 | Wewnętrzny kąt, trawa | II | 50 m | 70°–50° | FRIEND – 4; Hak kotwiczny – 2 | | R6–R7 | Trawiasty grzbiet | I | 300 m | 0° | 0 | | R7–R8 | Trawiasty grzbiet, niewyraźne turniczki | I | 355 m | 10°–15° | 0 |

2.4. Charakterystyka techniczna marszrutu w symbolach UIAA

3. Charakterystyka działań drużyny

3.1. Krótki opis przejścia marszrutu

Nr odcinka	Opis	Nr zdjęcia
R0–R1	Od płotu z drutem kolczastym podejść w lewo pod wschodnią ścianę, punkt orientacyjny – duży wewnętrzny kąt z dziurą pośrodku ściany, wygodna stacja na "klepsydrze" po prawej stronie od szczeliny.	Rys. 6
R1–R2	Od stacji rozpocząć ruch po prawej stronie wewnętrznego kąta po wyraźnym wewnętrznym kącie i szczelinie, po czym pokonać szereg małych skalnych półek i podejść do miejsca, gdzie wygodnie zorganizować stację asekuracyjną. Stacja na hakach kotwicznych. Organizacja przez pierwszego górnej asekuracji dla drugiego. Pierwsze dziesięć metrów – trudne wspinanie, teren ubogi. Klucz marszrutu.	Rys. 7, 8, 9, 10
R2–R3	Od stacji odejść w lewo do wewnętrznego kąta i pokonać 3-metrową skalną ściankę i kontynuować ruch po pochyłej trawiastej półce. Stacja na hakach kotwicznych. Organizacja przez pierwszego górnej asekuracji dla drugiego.	Rys. 13
R3–R4	Od stacji kontynuować ruch w prawo i w górę po pochyłej półce, wyjść na trawiasty stok i poruszać się w kierunku groty. Nie dochodząc do groty 5 m, wygodnie zorganizować stację asekuracyjną na hakach kotwicznych. Organizacja przez pierwszego górnej asekuracji dla drugiego.	Rys. 14
R4–R5	Od stacji w lewo wyjść na szeroki trawiasty stok i poruszać się jednocześnie w kierunku pozornego szczytu.	Rys. 15
R5–R6	Po prawej stronie szczytu stacja na "klepsydrze" i FRIEND po niewielkiej ściance i szerokiej szczelinie wyjść na trawiasty stok, stacja na kamieniu, górna asekuracja dla drugiego.	Rys. 16
R6–R7	Wspinając się w górę do kopca z kijem, kontynuować ruch po grzbiecie do pierwszego mało widocznego turniczka. Ruch jednoczesny. Asekuracja przez teren 300 m.
R7–R8	Kontynuować ruch po grzbiecie i pokonać kilka niewyraźnych turniczków i wyjść na szczyt, gdzie znajduje się kopiec – 355 m.

3.2. Zdjęcie drużyny na szczycie przy kontrolnym kopcu

3.3. Ocena bezpieczeństwa marszrutu

Marszrut okazał się logiczny. Praktycznie co 50 m znajdują się wygodne miejsca do organizacji stacji asekuracyjnej, gdzie mogą zebrać się kilka osób. Pierwsza lina jest kluczowa ze względu na duży kąt i ubogi teren dla punktów pośrednich, pierwsze 10 m – luźne kamienie.

Na trasie marszrutu przez cały czas była łączność, zarówno komórkowa, jak i internetowa, oraz łączność radiowa, za pomocą której wygodnie kontaktować się z bazą. Dodatkowo, w pobliżu przełęczy znajdują się tradycyjne noclegi alpinistów, tych, którzy wchodzą na szczyt Dżarłam i inne. Tam można znaleźć wodę, jeśli źle obliczyło się jej zapasy, jednak szansa na to jest bardzo mała. Na noclegach często są ludzie, więc poprzez nie również można przekazywać informacje między grupami lub do bazy.

Rekomendacja dla kolejnych osób wspinających się: najlepiej sprawdzają się kotwy i FRIENDy. Nie należy zapominać o rękawicach ochronnych przed kolcami i ostrymi skałami. Uwaga! Na zejściu może przydać się lodór lub kijk trekkingowy, ponieważ trawa bywa bardzo śliska.

Zejście rozpoczyna się od szczytu do odcinka R8. Od R8 w dół po NW trawiastym stoku. Następnie trzymać kurs na przełęcz Dżarłam, a dalej po dobrej utwardzonej ścieżce w dół do drogi samochodowej.

Ten marszrut został pokonany 18 października 2022 r. Przez cały marszrut, a dokładnie na odcinkach R0–R6, nie było śladów jakiejkolwiek działalności ludzkiej. Po drodze nie spotkaliśmy żadnego ułożonego kopca lub pozostawionego sprzętu wspinaczkowego, co może sugerować, że przeszliśmy nową linię na znany szczyt Giriag. Na nim został znaleziony dobrze ułożony kopiec z notatką. Zostawiliśmy swoją i ruszyliśmy w dół.

Biorąc pod uwagę obiektywną trudność technicznej części marszrutu na Giriag po wschodniej ścianie i porównując go z innymi marszrutami, które wcześniej pokonali Dienisow A. i Gusiew D., proponujemy sklasyfikować go jako 2B kategorii trudności.

Powiązany z

Spis treści