Sprawozdanie
O PIERWSZOPRZEEJŚCIU NA WIERZCHOŁEK CEJ-ŁOAM (KIAZI) MARSRUTEM PRAWYM KULUAREM ZACHODNIM GRZBIECIEM 2A kat. sł. ZESPOŁU ZARZĄDZANIA OBOZAMI ALPINIŚTICZYMI ZA OKRES od 18:00 18 stycznia 2022 r. do 18:00 18 stycznia 2022 r.
I. Paszport wejścia
| №№ п. п. | 1. Informacje ogólne | |
|---|---|---|
| 1.1 | Nazwisko, imię, stopień sportowy kierownika | Jakowenko Aleksandr Nikołajewicz, MS |
| 1.2 | Nazwisko, imię, stopień sportowy uczestników | Jakowenko A. N., MS, Jenacki A. N., 1-й sp. разряд, Kiergin I. W., 2-й sp. разряд, Kotiew A. A., Значок, Ramazanow I. B., Значок, Azamatow R. A., Значок, Ałtajew I. A., Значок, Cindieliani B. O., Значок |
| 1.3 | Nazwisko, imię trenera | Jakowenko Aleksandr Nikołajewicz, MS |
| 1.4 | Organizacja | Zarząd Obozów Alpinistycznych |
| 2. Charakterystyka obiektu wejścia | ||
| 2.1 | Rejon | 2.9. Od przełęczy Krestowy do wierzchołka Szawiklde |
| 2.2 | Dolina | Armchi |
| 2.3 | Numer rozdziału według klasyfikacyjnej tabeli z 2013 roku | 53 |
| 2.4 | Nazwa i wysokość wierzchołka | Cej-Łoam (Kiazi), 3171 m |
| 2.5 | Współrzędne geograficzne wierzchołka (szerokość/długość), współrzędne GPS | – |
| 3. Charakterystyka marszrutu | ||
| 3.1 | Nazwa marszrutu | Prawym kuluarem Zachodnim grzbietem |
| 3.2 | Proponowana kategoria trudności | 2А |
| 3.3 | Stopień rozpoznania marszrutu | Pierwsze przejście |
| 3.4 | Charakter reliefu marszrutu | Skalny |
| 3.5 | Różnica wysokości marszrutu (wskazane dane wysokościomierza lub GPS) | 543 m |
| 3.6 | Długość marszrutu (wskazana w m) | 1632 m |
| 3.7 | Elementy techniczne marszrutu (wskazana łączna długość odcinków o różnej kategorii trudności z uwzględnieniem charakteru reliefu (lodowo-śnieżny, skalny)) | I kat. sł. skały — 1515 m. II kat. sł. skały — 95 m. III kat. sł. skały — 29 m. IV kat. sł. skały — 0 m. Spust na linie zjazdowej (na dźwigni) — 25 m. |
| 3.8 | Spust z wierzchołka | Ścieżką wejściową |
| 3.9 | Dodatkowe charakterystyki marszrutu | Brak wody |
| 4. Charakterystyka działań zespołu | ||
| 4.1 | Czas przemarszu (godzin marszu zespołu, wskazany w godzinach i dniach) | 1 dzień, 12 godz. |
| 4.2 | Noclegi | Nie |
| 4.3 | Wyjście na marszrut | 7:00, 18 stycznia 2022 r. |
| 4.4 | Wyjście na wierzchołek | 14:30, 18 stycznia 2022 r. |
| 4.5 | Powrót do bazy | 19:20, 18 stycznia 2022 r. |
| 5. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie | ||
| 5.1 | Nazwisko, imię, e-mail | Ivan.kergin@mail.ru |
II. Opis wejścia
1. Charakterystyka obiektu wejścia
1.1. Ogólne zdjęcie wierzchołka

Rys. 1. Zdjęcie z drogi 10 stycznia 2022 r.
- ZA NJu kf 3 grzbietu (G. Starikow)
- 2A prawym kuluarem 3 grzbietu (A. Jakowenko)
- g. Zub 4A seria kanionów prawej części ściany południowo-wschodniej (S.Zurbułajew)
1.2. Zdjęcie profilu marszrutu

Rys. 2a. Zdjęcie z drogi 13 stycznia 2022 r.

Rys. 2b. Zdjęcie z drogi 13 grudnia 2021 r.
2. Charakterystyka marszrutu
2.1. Zdjęcie techniczne

Rys. 3. Zdjęcie od drogi, gdzie jest pomnik pogróbowców granicy
2.2. Numery odcinków

Rys. 4a. Odcinek R0–R1

Rys. 4b. Odcinek R0–R1. Zdjęcie z przełęczy

Rys. 5a. Odcinek R1–R2. Punkt kontrolny i widok na odcinek

Rys. 5b. Odcinek R1–R2

Rys. 6a. Odcinek R2–R3

Rys. 6b. Odcinek R2–R3

Rys. 7a. Odcinek R3–R4

Rys. 7b. Odcinek R3–R4. Przechodzenie komina

Rys. 8a. Odcinek R4–R5. Zaraz po kominie

Rys. 8b. Odcinek R4–R5. Bliżej przełęczy

Rys. 9. Odcinek R5–R6. Zdjęcie od punktu na cały odcinek

Rys. 10a. Odcinek R6–R7. Klucz marszrutu

Rys. 10b. Odcinek R6–R7. Przechodzenie klucza marszrutu

Rys. 10c. Odcinek R6–R7. Przechodzenie klucza marszrutu

Rys. 10d. Odcinek R6–R7. Widok ogólny na komin. Klucz marszrutu

Rys. 11. Odcinek R7–R8

Rys. 12a. Odcinek R8–R9

Rys. 12b. Odcinek R8–R9. Zdjęcie od groty na przełęcz

Rys. 13a. Odcinek R9–R10

Rys. 13b. Odcinek R9–R10. Zdjęcie z półki na odcinek R8–R9

Rys. 14. Odcinek R10–R11 – R12

Rys. 15a. Odcinek R12–R13

Rys. 15b. Odcinek R12–R13

Rys. 16a. Odcinek R13–R14. Pierwsza część pochyłej półki

Rys. 16b. Odcinek R13–R14. Przechodzenie początku pochyłej półki

Rys. 16c. Odcinek R13–R14. Druga część pochyłej półki

Rys. 16d. Odcinek R13–R14. Przechodzenie drugiej części pochyłej półki

Rys. 16e. Odcinek R13–R14. Widok na całą półkę

Rys. 17. Odcinek R14–R15

Rys. 18a. Odcinek R15–R16. Pierwszy kuluuar

Rys. 18b. Odcinek R15–R16. Ostatni kuluuar i wierzchołek
2.3. Charakterystyka techniczna odcinków marszrutu
| Nr odcinka | Charakter reliefu | Kategoria trudności | Długość, m | Kąty, ° | Rodzaj i ilość haków |
|---|---|---|---|---|---|
| R0–R1 | Trawa | 1 | 120 | 35 | 0 |
| R1–R2 | Trawa | 1 | 50 | 0 | 0 |
| R2–R3 | Trawa, kamienie, średnia osypisko | 1 | 150–200 | 40 | 0 |
| R3–R4 | Zniszczony komin z niewyraźną zatyczką, zniszczone skały | 3 | 4 | 45 | 0 |
| R4–R5 | Trawa, kamienie, średnie i drobne osypisko | 1 | 200 | 35 | 0 |
| R5–R6 | Trawiaste siodło, średnie osypisko, trawa | 1 | 100 | 35 | 0 |
| R6–R7 | Długi komin, gładkie skały (baranie łby) | 3 | 25 | 45–60 | 1 — kotwica; 1 — friend średni; 4 — stopper |
| R7–R8 | Trawa, średnie osypisko | 1 | 100 | 35 | 0 |
| R8–R9 | Trawa, drobne i średnie osypisko, grzbiet | 1 | 300 | 10 | 0 |
| R9–R10 | Łatwe zniszczone skały, drobne osypisko | 1 | 35 | 15 | 0 |
| R10–R11 | Nieskomplikowane zniszczone pochyłe płyty (skały) | 2 | 50 | 35–40 | 0 |
| R11–R12 | Grzbiet, osypisko | 1 | 50 | 15 | 0 |
| R12–R13 | Różne osypiska | 1 | 60 | 20 | 0 |
| R13–R14 | Pochyła półka | 2 | 45 | 45–50 | 1 — stopper; 1 — kotwica; 1 — pętla; 1 — stacja na pętle; 1 — hak szlamowy |
| R14–R15 | Trawa, osypisko | 1 | 50 | 30 | 0 |
| R15–R16 | Trawiaste, osypiskowe kuluuary | 1 | 200–250 | 30 | 0 |
3. Charakterystyka działań zespołu
3.1. Krótki opis przejścia marszrutu
| Nr odcinka | Opis | Numer zdjęcia |
|---|---|---|
| R0–R1 | Podejdź do skalnego trójkątnego obelisku i obejdź go z lewej strony, następnie przez kuluuar wejdź na siodło, gdzie jest zebrany punkt pośredni. Ruch jednoczesny. | Rys. 4a, 4b |
| R1–R2 | Od siodła poruszaj się trawersem do następnego kuluuaru. Ruch jednoczesny. | Rys. 5a, 5b |
| R2–R3 | Przez kuluuar trzymając się jego lewej części po osypisku ruszaj w górę do zniszczonego komina z niewyraźną zatyczką. Ruch jednoczesny. | Rys. 6a, 6b |
| R3–R4 | Przejdź zniszczony komin z prawej strony, a następnie nieco zbierając po nim w lewo wyjdź do kolejnego kuluuaru. Ruch jednoczesny. | Rys. 7a, 7b |
| R4–R5 | Przez kuluuar prosto w górę do siodła, gdzie jest zebrany punkt pośredni z czerwoną wstążką. Ruch jednoczesny. | Rys. 8a, 8b |
| R5–R6 | Przez kuluuar poruszaj się w górę do dużego komina. Zorganizuj wygodną stację ubezpieczeniową z prawej strony na skale. Ruch jednoczesny. | Rys. 9 |
| R6–R7 | Przejdź komin trzymając się na początku jego prawej strony, a następnie bliżej górnej części przed lekkim przewieszczeniem uchodź w lewo, dalej w górę do wygodnej stacji. Uwaga! Z góry spadają kamienie! Ruch na zmianę. Pionowe poręczowanie z górną asurancją. | Rys. 10a, 10b, 10c, 10d |
| R7–R8 | Od stacji w górę przez kuluuar do dużej trawiastej półki. Ruch jednoczesny. | Rys. 11 |
| R8–R9 | Długi trawers do siodła. Ruch jednoczesny. | Rys. 12a, 12b |
| R9–R10 | Od siodła prosto w górę po nieskomplikowanych pochyłych zniszczonych skałach (nieco przypominają baranie łby) do wygodnej półki. Ruch jednoczesny. | Rys. 13a, 13b |
| R10–R11 | Dalej w dół do skalnego pęknięcia, na którym wygodnie zorganizować pętlę zjazdową, następnie w dół na linie na 50 m po nieskomplikowanych pochyłych zniszczonych płytach (nieco przypominają baranie łby). Ruch na zmianę. | Rys. 14 |
| R11–R12 | Poruszaj się grzbietem do siodła, gdzie stoi punkt pośredni. Ruch jednoczesny. | Rys. 14 |
| R12–R13 | Od punktu wzdłuż grzbietu po osypisku ruszaj w górę do kolejnego siodła z dużym głazem. Ruch jednoczesny. | Rys. 15a, 15b |
| R13–R14 | Obejdź duży głaz i zacznij ruch po pochyłej półce. Wygodne stacje. Ruch na zmianę. | Rys. 16a, 16b, 16c, 16d, 16e |
| R14–R15 | Obejdź duży głaz i zacznij ruch po pochyłej półce. Wygodne stacje. Ruch na zmianę. | Rys. 17 |
| R15–R16 | Od punktu obiegnij skałę i kontynuuj ruch jednoczesny przez kuluuary do wierzchołka. | Rys. 18a, 18b |
3.2. Zdjęcie zespołu na wierzchołku przy punkcie kontrolnym

3.3. Ocena bezpieczeństwa marszrutu:
Bezpieczeństwo marszrutu – zadowalające. Poszczególne odcinki, takie jak: R6–R7 — jego górna część, to znaczy miejsce górnej stacji ubezpieczeniowej jest kamieniozпасnym. Wymaga umiejętnego ruchu. R10–R11 — reprezentuje gładkie zniszczone skały i jest potencjalnie niebezpiecznym miejscem w przypadku śniegu lub deszczu. R13–R14 — w przypadku śniegu jest najbardziej niewygodnym odcinkiem marszrutu.
Warianty łączności na marszrucie:
W kuluuarach brak łączności. Na wierzchołku — łączność komórkowa i radiowa.
Rekomendacje dla kolejnych wchodzących:
W zależności od warunków pogodowych, rekomendujemy na odcinkach trawiastych zakładanie raków i zabranie lodoruba. Również na odcinku R8–R9 jest grota, w której jest możliwość rozbicia namiotu itp.
Szczegółowa informacja o zejściu z wierzchołka z uwzględnieniem punktów orientacyjnych:
Spuść z wierzchołka zaczyna się ścieżką wejściową. Na odcinku R6–R7 — lina zjazdowa 25 m. Na całej drodze są punkty pośrednie.
Wnioski z wstępnej oceny marszrutu:
W porównaniu z zaklasyfikowanymi marszrutami tej samej kat. sł., dostępnymi w doświadczeniu wspinaczkowym uczestników zespołu, ten marszrut oceniamy jako 2A i w pełni odpowiada jego kategorii.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz