Sprawozdanie z wejścia na szczyt Цей-Лоам (Кязи) środkiem południowej ściany, 5B kategorii trudności przez zespół РСО-Алания, miasto Владикавказ, w okresie od 8:00 08 listopada 2021 r. do 17:00 09 listopada 2021 r.

Techniczna fotografia trasy

Fotografia Надежды Оленевой

Schemat UIAA

R14 Θ□ R13 Θ□ R12 Θ□ R11 Θ□ R10 ΘR15 Θ□ R17 Θ□ R16 Θ□ R15 Θ

Opis trasy

R0–R1

50 m + 15 m 60° III+ / I–. Podejście pod ścianę. Ścianki z trawiastymi półkami. Ubezpieczenie kotwami i za jałowiec. Travers 15 m 0° I–.

R1–R2

50 m. IV–47 m, V–3 m 80°. Zniszczona ścianka, stacja na półce, nie dochodząc 15 m do szczeliny.

R2–R3

35 m. 15 m. 45° III. Podejście pod oффвид. 15 m. 70° V, 5–VI, f6b. Szczelina, ubezpieczenie kotwami, na stacji k/t.

R3–R4

35 m. 80° V, f5c+. Po kominie wydostać się na półkę między ścianą a odkolem. Możliwa noclegówka, stacja na bloku.

R4–R5

30 m. 80° V, f5b. Szczelina-odszczep, przechodząca we внутренний угол. 10 m. 85° VI, f6a. Po kącie przez nawisanie dostać się na stację.

R5–R6

50 m. 75° V+. Po szerokim kominie w górę. 3 m VI, f6a+. Wąski odcinek komina.

R6–R7

50 m. 75° IV–V+. Po szerokim kominie dostać się na górę откола. Wygodna półka do noclegu.

R7–R8

f5c. 45 m. 65° V. Po kominie na dużą półkę, dalej po ściance i na prawo od nawisu w kominie.

R8–R9

45 m. 80° IV–VI A1. W kominie k/t. Dalej ITO po шлямбурах i фифach, jeden ruch na дырочном скайхуке po pierwszym шлямбуrze. Po kominie wyjście na półkę, na górę откола.

R9–R10

55 m. 65° V–. W prawo po ściance, omijając nawisanie z prawej strony. Stacja na dużej półce.

R10–R11

30 m. 70° V, f5b. Po leżącej ścianie i szczelinie z lewej strony, potem w górę dostać się pod dużą trawiastą półkę. Stacja na występie-piramidzie.

R11–R12

35 m. 60° III+. Z piramidalnego występu dostać się na trawiastą półkę. Dalej po półkach ze ściankami na lewo. Możliwa noclegówka w normalnym grocie nieco powyżej linii wspinaczki.

R12–R13

20 m. 70° IV. Na lewo po półce, do lewego внутреннего угла z lewej strony dostać się na odкол.

R13–R14

50 m. 75° V–VI A1. Z откола na ITO około 10 m w górę na lewo (jest проушина) do внутреннего угла. Po kącie wspinaczka f5c w górę, kąt kończy się na nawisaniu, na prawo od niego. Dalej po szczelinie w prawo na ITO i na końcu wspinaczką dostać się na półkę.

R14–R15

30 m. 75° V–VI f6a+. Ze stacji w górę do podstawy najbardziej lewego, rudego внутреннего угла. Dalej dostać się po kącie na wąską półkę, stacja na środku wąskiej półki.

R15–R16

20 m. 70° V+, f5c. Po półce na lewo do внутреннего угла, potem po kącie dostać się pod nawisanie. Dalej na lewo dostać się na proste скалы. 30 m. 60° IV. Dalej w górę do wygodnej półki.

R16–R17

50 m. 60° IV–V. Po prostych скалах podejść pod krótki nawisający kąt 5 m – f5c, po kącie dostać się na grań na lewo i szukać zejścia na lewą stronę grani na piesze półki.

R18 – Szczyt

Po prostych скалах dostać się na osypowe stoki i, trzymając się z lewej strony ruchu od grani, dojść do szczytu.

Działania zespołu

08 listopada 2021 г., o 5:20 wyjechali z г. Владикавказ. Wyszli z а/л Кязи o 7:00. O 8:30 rozpoczęli pracę na trasie. Wspinaczkę prowadził tylko lider ze względu na duży ciężar plecaków u pozostałych członków zespołu (podnosili бивачное снаряжение i wodę w ilości 7 l). Drugi uczestnik z pomocą zacisków podchodził po dynamicznej linie, wyciągając punkty i organizując statyczne poręcze dla pozostałych członków zespołu. O 17:00 z n nastaniem ciemności zatrzymali się na nocleg w punkcie R11. W tym celu użyli turystycznych materaców, śpiworów i daszka od namiotu.

09 listopada 2021 г. rozpoczęli pracę o 7:30. O 12:20 wyszli na szczyt. O 15:30 zeszli do а/л Кязи trasą 2А кат. сл.

Wnioski, podsumowanie, komentarze:

Góra została wybrana przede wszystkim ze względu na warunki klimatyczne regionu, pozwalające na wspinaczkę w listopadzie w komfortowych warunkach («dodatnia temperatura nawet w nocy»). Niebagatelną rolę odegrało geograficzne położenie Цей-Лоама: tylko 1,5 godziny jazdy samochodem od Владикавказа.

Przy wyborze trasy skłaniali się ku liniom odpowiadającym mniej więcej 5Б kategorii trudności, ale z minimal parametru ИТО. Trasa Курочкина wyglądała logicznie i лазаво. Tak też się okazało: ciekawie, z różnorodnością kominów i szczelin, leżących скал, wykorzystaniem różnych rodzajów sprzętu ubezpieczeniowego i ИТО. Pierwsze 2 odcinki są zniszczone, dalej wszystko jest dość monolityczne, ale trochę brudно i pokryte porostami. Orientacja nie jest skomplikowana, większość лезется po kominach i szczelinach, na odcinkach z ИТО czasami można się orientować po pozostawionym железе. Okresowo trafiają się gotowe stacje na шлямбурах lub крючьях.

Ubezpieczali się przeważnie:

• kotwami (około 10 szt.),
• камалoтами (10 szt.),
• rzadko — закладками.

Dla ИТО używali:

• kotw,
• фиф,
• jeden raz — закладки.

ITO proste i niezawodne. U lidera udało się przejść czysto свободным лазанием wszystkie liny, oprócz odcinków:

• R8–R9 (pierwsze 15 m po ścianie — 1 ruch na скайхуке, potem na шлямбурах, фифе i kotwach),
• R13–R14 (pierwsze 10 m ИТО na крючьях i шлямбуrze, potem wspinaczka po внутреннему углу i dalej około 15 m ИТО po косой szczelinie na kotwach i закладках).

Początek odcinka R0–R1

Środek odcinka R1–R2

Odcinek R2–R3

Odcinek R3–R4

Odcinek R4–R5

Odcinek R5–R6

Odcinek R6–R7

Odcinek R7–R8

Odcinek R8–R9

Odcinek R9–R10

Odcinek R10–R11

Odcinek R11 – miejsce noclegu

Początek odcinka R11–R12

Odcinek R12–R13

Odcinek R13–R14

Odcinek R14–R15

Odcinek R15–R16

Odcinek R16–R17

Zespół na szczycie