Opis trasy na szczyt Цей-Лоам przez ścianę SW (Trikozowa), 4A kat. trudn. 2.9.54 według КМГВ

Trasa Trikozowa na w. Цей-Лоам w rejonie Джейрахский района Ингушетии — interesująca, umiarkowanie skomplikowana i techniczna linia. W raporcie pionierów kategorii trudności wskazano jako 3A, w klasyfikatorze ФАР — 4A kat. trudn. Nazwa "przez ścianę NW" — błąd drukarski, w rzeczywistości trasa prowadzi przez ścianę SW. Trasa jest trudniejsza niż trasa przez serię kominów w prawej części ściany SE na w. Зуб, 4A kat. trudn., ale łatwiejsza niż trasa Донскова przez lewą krawędź SW na w. Коазой-Лоам, 4Б kat. trudn. Trasy nie zaleca się jako pierwszej samodzielnej "czwórki": występują wahadła, skośne poręcze, ИТО, niezbędne są umiejętności orientacji na podejściu i trasie. Zejście tą samą drogą jest utrudnione z powodu dużej liczby skośnych odcinków.

Podejście pod trasę rozpoczyna się po trawiastych zboczach bezpośrednio za a/л Кязи w kierunku ściany SW w. Цей-Лоам (foto 1). Żandarmy obchodzi się z lewej strony po trawiastych półkach. Punkt orientacyjny trasy — żleb biegnący wzdłuż ściany SW i ogromna zatka w jego początku (foto 3).

Foto 1. Podejście od a/л Кязи. Fotografia z Internetu

R0–R1: Ścianka 10 m łatwego wspinania, obejście zatki w żlebie, następnie 600 m wzdłuż żlebu. Rumowisko, "baranie łby", na początku maja — twardy firn. Prostym terenem wychodzi się na prawo z żlebu na przełączkę R1 między ścianą a granią skalną (foto 4). Główny żleb idzie dalej w górę (foto 5).

R1–R2: 60 m w górę łatwego wspinania.

R2–R3: Wzdłuż półki w prawo w stronę wewnętrznego kąta. Po nim w górę, do podstawy odłamu z pętlą (foto 6).

R3–R4: 5 m w górę do pętli na odłamie. Z niej wahadło w prawo (foto 7), na pochylnię płytę, po której trawers w prawo (foto 8).

R4–R5: Trawers w prawo 35 m u podstawy niewielkiego wewnętrznego kąta.

R5–R6: Klucz. Wewnętrznym kątem 10 m ИТО lub trudnego wspinania (foto 9). Kolejne 15 m po pochylonej płycie do wbitego kotwy z karabinkiem. Z niego wahadło w prawo, u podstawy wewnętrznego kąta.

Na foto 2, z ogólną linią trasy, klucz jest zaznaczony zieloną linią. Czerwona linia na tym odcinku jest narysowana niepoprawnie.

R6–R7: W górę po lewej ścianie wewnętrznego kąta (foto 10). W górnej części — 5 m trudnego wspinania (foto 11). Wychodzi się na pochyloną półkę, stacja u podstawy następnego wewnętrznego kąta.

R7–R8: Wewnętrznym kątem w górę, 60 m, stacja pod przewieszonymi skałami.

R8–R9: Od stacji trawers w prawo, następnie w prawo i w górę, na półkę pod przewieszonymi skałami.

R9–R10: Przewieszenie omija się po ściance z prawej strony, po 15 m wspinania wychodzi się do żlebu na prostym terenie. W żlebie jest dużo luźnych kamieni.

R10–R11: Prostym terenem w górę, w kierunku wierzchołka. Wychodzi się na ścieżkę trasy 2А, po niej w prawo wyjście na wierzchołek. Zejście trasą 2А.

Trasa została pokonana 8 marca 2021 r. przez grupę w składzie: Gostev Vladimir (kier.), Nieczetna Irina, Morozov Dmitrij.

W opisie wykorzystano fotografie i konsultacje: Andrieja Wasiliewa (Rostów nad Donem), Władimira Gosteva (Lipeck), Iriny Nieczetnoj (Moskwa). Wykorzystano raport i fotografie pionierów z bazy danych ФАР.

Opis opracował Morozov Dmitrij, 33morozov@gmail.com