PASAŻ WSPINACZKI

1. Klasa wspinaczki — skałkowa.
2. Region wspinaczki — Kaukaz Wschodni, Pasmo Skaliste, dział wodny rzek Armchi — Assa, Czeczeńsko-Inguska ASRR.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki — Girecz Głownaja, (3171,7 m), przez centralny żleb południowej ściany i zachodni grań.
4. Charakterystyka trasy: a) różnica wysokości na trasie — 920 m na ścianie — b) długość trasy — 1940 m c) średnie nachylenie trasy — 39°
5. Liczba haków wbitych dla asekuracji (dla stworzenia ITO): skalnych — ? lodowych — nie śrubowych — nie
6. Liczba godzin marszu na trasie: do wierzchołka — 8–9 godz.
7. Liczba noclegów i ich charakterystyka —
8. Proponowana kategoria trudności — 2A kat. trudn.
9. Imię i nazwisko lidera, uczestników i ich kwalifikacje:
   1. Krapiwko A.I. — 1-sza kat. sp.,
   2. Kurócki A.G. — KMS
10. Trener drużyny — Kurócki A.G.
11. Data wyjścia na trasę i powrotu do bazy: a) wyjście na trasę — 31 sierpnia 1984 r. b) zdobycie wierzchołka — 31 sierpnia 1984 r. c) powrót do bazy — 31 sierpnia 1984 r. ZDJĘCIE.
12. Widok ogólny na wierzchołek Girecz Głownaja.
    1. Girecz Głownaja, 3171,7 m, 5B kat. trudn., środkiem południowej ściany, pierwsze wejście, Kurócki A.G., 1983 r. („Ułłutau”, III mistrzostwa Kaukazu, klasa skalna, II miejsce).
    2. Girecz Głownaja, 3171,7 m, 5B kat. trudn., skalna, południowo-zachodnia ściana, W. Goriń, 1983 r. („Ułłutau”). — Trasa grupy

OPIS TRASY

Od biwaku pod głazem przy źródle przejść w prawo, przeciąć trawiasty żleb i dalej wznosić się wzdłuż żlebu po zaśnieżonym stoku do skalnej wyspy, którą omija się po prawej stronie. Dalej w górę po zaśnieżonym stoku ze skalnymi występami podejść pod początek trasy — 8-metrową 70-stopniową monolitową ścianę. Od biwaku 1,5–2 godz.

Przebyć ścianki z dokładną asekuracją na hakach. Przy wyjściu na górę być maksymalnie ostrożnym — „żywe” kamienie!

Dalej po 25-metrowym 40-stopniowym zaśnieżonym stoku ze skalnymi występami (ostrożnie — „żywe” kamienie!) wyjść do centralnego żlebu.

Żleb przechodzi się po lewej stronie. Po 30-metrowej 75-stopniowej ściance wspiąć się na półkę. Asekuracja! Haki!

Dalej po 20-metrowych 55-stopniowych zniszczonych skałach wyjść do skalnej niszy. „Żywe” kamienie! Asekuracja!

Od kamiennej niszy trawers w prawo do wyjścia z żlebu na stok usypiskowy. Asekuracja! Haki!

Po 60-metrowej 20-stopniowej drobnej osypie wspiąć się na zaśnieżony stok. Przetrawersować w prawo — 400 m po zaśnieżonym stoku do grani. Punkt orientacyjny — skalna nisza w strażniku grani.

Dalej 300 m trawersem w górę po 30-stopniowym śnieżnym stoku grani do strażnika.

Strażnika ominąć z lewej po półce o długości 30–40 m. Dalej zejście 60–70 m na zaśnieżoną grań po 30–45-stopniowych prostych, mocno zniszczonych skałach.

Dalej 150 m po ostrej zaśnieżonej grani i 60 m po 30–40-stopniowej drobnej osypie, podjazd na przełęcz między dwoma strażnikami.

Prawy duży strażnik z rdzawymi płytami omija się z lewej po półce (60 m). Asekuracja! Haki! Poręcz! Z półki wyjście na 60-metrową zaśnieżoną grań.

Dalej po 25–40-stopniowych zniszczonych skałach w górę do ścianki przedwierzchołkowej grani. Spoza ścianki trawersem w lewo 5 m do rozpadliny. Asekuracja!

Po 8-metrowej 80-stopniowej rozpadlinie w górę na grań. „Żywe” kamienie! Asekuracja! Poręcz! Po ostrej skalnej zniszczonej grani (40 m) i dalej po 30-stopniowych prostych skałach (20 m) wyjście na wierzchołek. Od biwaku 8–9 godz.

Zejście z wierzchołka według trasy 1B kat. trudn. lewym żlebem południowej ściany.

Tabela 1. Charakterystyka odcinków