Sprawozdanie

Pierwsze wejście pary na wierzchołek Гайкомд Центральная przez południowo-wschodnią ścianę (przez jaskinię)

Paszport wspinaczki

Rejon wspinaczki – 2.9. Kaukaz, od przełęczy Крестовый do wierzchołka Шавиклде
Obiekt wspinaczki – в. Гайкомд, przez południowo-wschodnią ścianę (przez jaskinię)
Kat. trudn. ≈ 5Б
Charakter trasy – skalna
Charakterystyka trasy:

Różnica wysokości – 690 m Długość trasy – 1045 m Długość odcinków 5–6 kat. trudn. – 295 m Średnie nachylenie całej trasy – 66° Średnie nachylenie części ściennej – 78°
Użyto punktów asekuracji na trasie:

Haczyków skalnych – 60, haków szlamburowych – 1, закладок i „frenów” – 197, pozostało haków na trasie – 3, w tym szlamburowych – 1
Liczba godzin marszu – 25,49

Dni marszu – 2
Namioty na trasie:

1-szy (leżący) na odcinku R4; 2-gi (leżący) na odcinku R9
Uczestnicy:

Uczestnik – Мавринская Агата Викторовна, uczestnik – Кашапов Расим Галимзянович
Wyruszyliśmy na trasę – 5 lutego 2017 r. z obozu bazowego o 8:00

– Trasę rozpoczęto – 5 lutego 2017 r. o 10:53 – Na wierzchołku – 7 lutego 2017 r. o 19:48 – Powrót do obozu – 8 lutego 2017 r. o 13:00
Zejście z wierzchołka według 4Б kat. trudn.
Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie: Мавринская Агата Викторовна, bestewhole@gmail.com, tel. 8 904 973-41-72.

Panoramicznym zdjęciu rejonu

Przegląd rejonu wspinaczki

Wierzchołek Гайкомд (Гиреч) Центральная (3100 m) położony jest w skalistym grzbiecie Kaukazu Wielkiego, w części grzbietu między rzekami Терек (na zachodzie) i Асса (na wschodzie). Wzdłuż grani skalistego grzbietu do w. Гайкомд od zachodu przebiega granica administracyjna między republikami Ингушетия i Северная Осетия – Алания, dalej odchodzi ona na północ. Wierzchołek Гайкомд Центральная jest trzecim co do wysokości wierzchołkiem masywu, ustępując wysokością wierzchołkom Главная (3171 m) i Восточная (3161 m). Trasa wspinaczki i podejścia pod nią znajdują się na terenie rejonu Джейрахский Republiki Ингушетия.

Obozowisko najlepiej rozbić w rejonie przełęczy Бешт, 100 m nie dojeżdżając do zakrętu na strażnicę graniczną «oddział Бешт», w lewo w dół zbocza na polanie w odległości 100 m od drogi. Tutaj przez cały rok jest woda przy ujęciu wody. Tutaj planowane jest również budowę bazy alpinistycznej w przyszłości.

Przepustki graniczne do rejonu wierzchołków Гайкомд nie są wymagane, jednak na strażnicy należy powiadomić o swoim pobycie w rejonie.

Stabilna łączność komórkowa tylko w sieci Билайн. Pogoda w rejonie jest stabilna, śnieg na trasach topnieje bardzo szybko. Zimą, po obfitych opadach śniegu, należy być czujnym:

w żlebach możliwy jest zejście lawin;
na zawietrznych zboczach możliwy jest zejście lawin!

Pod trasę najwygodniej jest iść najpierw w dół drogą około 20 min do żlebu, który podchodzi bezpośrednio do drogi. Następnie w górę tym żlebem prawie pod początek trasy. Podejście zajmuje średnio 1–1,5 godz.

Trasa zaczyna się na lewo od niewyraźnie zaznaczonej półki trawiastej.

Taktyka wspinaczki

Trasa jest stosunkowo monolityczna, ale występują zniszczone odcinki, głównie w dolnej i górnej tercji trasy. Rzeźba terenu jest bardzo zróżnicowana — od ślepych szczelin, tylko dla zakotwiczeń, do dużych pęknięć pod średnie i duże fendy. Bardzo przydatne na trasie są występujące klepsydry i nisze. Chociaż na występujących wzdłuż drogi półkach leżał śnieg, trasa została pokonana w dobrą, suchą pogodę po praktycznie czystych skałach. W pochmurną pogodę i przy dużej ilości śniegu trasa staje się znacznie bardziej skomplikowana z powodu występujących fragmentów trawiastych i bez kotów staje się niebezpieczna!

Zejście według 4Б kat. trudn. (przez lewą grań Юго-Западного żebra). Co 30–40 m znajdują się stacje, ale pętle zjazdowe muszą być dokładnie sprawdzone!

Trasa została pokonana w ramach mistrzostw Rosji w alpinizmie w klasie technicznej, więc zespół był mocno ograniczony czasowo (od 7:00 do 17:00). Na odcinku R7:

Został zadany limit czasu prawie na 3 godziny;
Sąsiednie trasy przebiegały dość blisko;
Zespoły z góry często zrzucały kamienie w dół.

Trasa została pokonana z dwoma noclegami na ścianie i jednym na wierzchołku. Z biwaku wzięto:

1 butlę gazu 250 ml;
3,5 l wody (ponadto na postojach topiono śnieg, którego było pod dostatkiem);
1 śpiwór na dwie osoby i jedna puchowa kurtka;
Zamiast namiotu użyto brezent z platformy;
Żywności starczyło na trzy dni.

Cała trasa jest dość logiczna i ciekawa.

Tabela w symbolach UIAA

Razem: haków skalnych — 60, закладок/frenów — 197, szlamburow — 1. Całkowita długość trasy — 1125 m. Wierzchołek – 7 lutego 2017 r. o 19:48.

Krzyż. skaln.	Zakładki/freny	Szlamburow	R	Długość, m	Trudność	Nachylenie, stopień	Czas
2	17	0	R13	100	3	60°
9	34	0	R12	150	5–4	70°
5	12	0	R11	50	6	80°
6	10	1	R10	40	6	90°–85°
5	13	0	R9	50	6	90°	07.02.2017
7	31	0	R8	150	4	65°
5	13	0	R7	80	5	65°
10	2	0	R6	50	4	65°
0	3	0	R5	150	1	45°
4	10	0	R4	80	4	60°	06.02.2017
4	9	0	R3	80	4–3	60°
2	15	0	R2	50	6	80°
0	11	0	R1	25	5	75°
1	17	0	R0	70	3–4	70°	05.02.2017 10:53

Opis trasy według odcinków

Trasa zaczyna się na lewo od niewyraźnie zaznaczonej półki trawiastej.

R0–R1 – wzdłuż półki 5 m w prawo, następnie prosto w górę pod wyraźnie widoczny ogromny głaz. 70 m III–IV kat. trudn. 70°. Głównie używane są fendy i stoppery średniej wielkości. Stacja na półce po lewej stronie od wewnętrznego kąta. Skały są zniszczone, asekuracja utrudniona.

R1–R2 – po lewej stronie wzdłuż wewnętrznego kąta 25 m. 5 kat. trudn. o nachyleniu 75°. Stacja na wygodnej półce do asekuracji.

R2–R3 – od stacji w lewo wzdłuż szczeliny 50 m. 6 kat. trudn. 80°. Asekuracja głównie przy użyciu dużych elementów zakotwiczenia.

R3–R4 – trasa zaczyna zbierać się nieco w lewo po upraszczających się skałach 80 m IV–III kat. trudn. o nachyleniu 60° do wygodnej półki. Nocleg.

R4–R5 – 80 m IV kat. trudn. 60° do dużej, mocno nachylonej półki trawiastej (45°). Asekuracja głównie przy użyciu haków.

Przy wyjściu na półkę trawiastą należy być bardzo ostrożnym z asekuracją!

R5–R6 – 150 m wzdłuż półki trawiastej do jaskini 1 kat. trudn. 45°.

R6–R7 – w lewo w górę od jaskini 50 m IV kat. trudn. 65°. Asekuracja przy użyciu haków.

R7–R8 – w górę 80 m V kat. trudn. 65° do początku wewnętrznego kąta.

R8–R9 – w prawo w górę wzdłuż wewnętrznego kąta do dobrej, szerokiej półki. Nocleg. 150 m IV kat. trudn. 65°. Do asekuracji używane są głównie średnie elementy zakotwiczenia. Stacja na hakach kotwiczących.

R9–R10 – w lewo wzdłuż półki jednocześnie pieszo, aż półka niemal przejdzie w grań. Stąd w górę 2 m po przewieszce (100°) i po niewyraźnie zaznaczonym kącie w prawo w górę do wygodnej półki na stacji pod dużym i niewysokim nawisem. 50 m VI kat. trudn.

R10–R11 – wydostać się spod nawisу w lewo, następnie w górę 40 m VI kat. trudn. 90°–85°. Tutaj wbito szlamburowy hak.

R11–R12 – najpierw w górę 35 m, następnie w lewo. 50 m VI kat. trudn. 80°.

R12–R13 – w górę wzdłuż serii wewnętrznych kątów do grani po nieco uproszczonych skałach. 150 m V–IV kat. trudn. 70°.

R13–R14 – w lewo wzdłuż grani do wierzchołka 100 m. Asekuracja utrudniona z powodu dużej ilości śniegu i nachylonych płyt III kat. trudn. 60°.