Paszport wspinaczki

1. Region: KAUKAZ
2. Rejon: 2.5.1. Od przełęczy Kitłod do przełęczy Gezewcek (od południa od Głównego Kaukaskiego Grzbietu)
3. Szczyt: Dżarłam, Południowo-Wschodni
4. Wysokość: 3155 (3180 według GPS)
5. Trasa: wzdłuż Zachodniego Grzbietu
6. Kat. trud.: 2B
7. Charakter trasy: skalna

Różnica wysokości na trasie: 530 m. Długość trasy: 980 m

8. Użyto haków na trasie:

Elementy zakładkowe – 4

9. Czas trwania wspinaczki: 9,5 godz.

Wyjście z BL (nocleg na przełęczy Dżarłam): 04:30. Wyjście na trasę: 05:30. Wyjście na szczyt: 10:00. Powrót do BL (nocleg na przełęczy Dżarłam): 14:00

10. Rok przejścia: 2020 r.
11. Kierownik: Jegorow Siergiej (1. kategoria)

Uczestnicy:

• Podolski Aleksiej
• Riterman Wadim
• Koptiewa Albina
• Watołin Iwan

12. Odpowiedzialny za raport: Riterman Wadim, [email protected] MAPA REJONU POCZĄTEK TRASY

Trasa

ZDJĘCIE 1. Początek trasy. А

B ZDJĘCIE 2, R3 ZDJĘCIE 3, R3

R3

Podejście

Od a/ł Kiazi poruszać się do pomnika (lepiej samochodem). Od pomnika wejście na przełęcz Dżarłam (2 godz–3 godz). Noclegi za przełęczą.

Od noclegów podnosić się po trawiastym stoku pod masyw Dżarłam Centralna. W górnej części stoku zbierać w prawo do „baranich czoł” (patrz zdjęcie 1, A). Od noclegów do „baranich czoł” 30–60 min drogi.

Opis trasy

Zjazd drogą wejścia. Dla odcinków przechodzących wspinaniem swobodnym, stosowana jest następująca skala trudności:

• I, II, III, IV±, V±, VI±.

I — łatwy — niezbędna znajomość podstaw techniki. Podeprucia dla nóg są pewne, chwyty praktycznie dowolne. Utrzymanie równowagi, przeniesienie ciała nie wymagają dużych wysiłków. W ogóle — nietrudno. II — umiarkowanie trudny — dla utrzymania równowagi potrzebny jest czekan, wybór punktów podparcia i chwytów jest różnorodny, przeniesienie ciała wymaga wystarczających wysiłków, niezbędna jest pewna znajomość techniki przemieszczania się. III — trudny — wybór stopni (punktów podparcia) nie jest ograniczony, ale nie wszystkie zapewniają wygoda i pewność. Przemieszczanie — na nogach, ręce używane są do utrzymania równowagi i zapewnienia płynnego przeniesienia nóg. IV — bardzo trudny — wybór punktów podparcia i chwytów jest ograniczony. To, co jest dopuszczalne, nie zapewnia zwrotności i pewności. Do przemieszczania się i utrzymania równowagi wymagane są znaczne wysiłki. V — szczególnie trudny — punktów podparcia mało, nie wszystkie są pewne, wymagają one starannego wypróbowania, a wybór drogi i chwytów — poważnych przemyśleń; dla utrzymania równowagi i przeniesienia ciała potrzebne będą duże wysiłki i zręczność. VI — nadzwyczaj trudny — punktów podparcia bardzo mało, wybór chwytów jest bardzo ograniczony. Utrzymanie równowagi i przemieszczanie się wymagają zręczności i siły, aż do maksymalnych wysiłków. Oprócz wyżej wymienionych wymagań dopuszcza się stosowanie sposobów klasyfikacji przyjętych w innych krajach.

Przy wspinaniu się z użyciem sztucznych punktów podparcia — APP (zawieszane na hakach drabinki, pętle, platformy), trudność ocenia się według 4-stopniowej skali: A1, A2, A3, A4.

A1 — pojedyncze haki; rzeźba jest prosta i pewna; (bezpieczne APP: wszystkie punkty są pewne) A2 — seria sztucznych punktów; rzeźba jest prosta i pewna (nie wszystkie punkty asekuracji są pewne, w przypadku zwisu istnieje prawdopodobieństwo odniesienia obrażeń) A3 — duże serie sztucznych punktów; rzeźba jest skomplikowana; pokonywanie okapów i występów (50 % punktów asekuracji jest niepewnych, w przypadku zwisu istnieje duże prawdopodobieństwo odniesienia obrażeń) A4 — duże serie sztucznych punktów; rzeźba jest skomplikowana, niepewna; pokonywanie dużych okapów ponad 1 metr:

• około 80 % punktów asekuracji jest niepewnych
• w przypadku zwisu istnieje prawdopodobieństwo odniesienia obrażeń nie do pogodzenia z życiem