Klub Sportów Alpinistycznych "КАСКАД"

Sprawozdanie

Ze wspinaczki na wierzchołek Tepli Główna 4431 m od Południowego-Zachodu przez żleb Zachodniego Grzbietu, przypuszczalnie 3B kat. trudn.

Wariant trasy Ziuzina A. Tepli Główna przez Północno-Zachodni Grzbiet, 3B kat. trudn., 1938 r., nr w klasyfikatorze 2.8.85.

Kirkitadze D.A. Diakonow B.W.

Centralny Kaukaz, październik 2013 r.

Uczestnicy wspinaczki

1. Kierownik: Kirkitadze Dawid Amirаnowicz, II sp. roz., os. Kambilejewskoje. Adres: Republika Osetia Północna—Alania, os. Kambilejewskoje, ul. Jurija Kuczijewa, d. 62. Tel.: +7 961 822-28-22.
2. Uczestnik: Diakonow Boris Walerjewicz, II sp. roz., m. Biesłan.

Paszport wspinaczki

1. Centralny Kaukaz, dolina rzeki Ljadon, sekcja w klasyfikatorze 2.8;
2. Tepli Główna, 4431 m, od Południowego-Zachodu przez żleb Zachodniego Grzbietu;
3. Przypuszczalnie 3B kat. trudn., wariant trasy 2.8.85;
4. Trasa lodowo-śnieżna;
5. Różnica wysokości: 1090 m (GPS); Długość trasy: 1600 m; Długość odcinków: III–200 m, IV–300 m; Średnie nachylenie: 45°;
6. Pozostawiono punktów asekuracji na trasie: 0; Użyto: 13 śrub lodowych;
7. Godzin marszu: 15 ч;
8. Zejście z wierzchołka: drogą wejścia;
9. Kierownik: Kirkitadze D.A., uczestnik Diakonow B.W.;
10. Wyruszyliśmy na trasę: 6:00, 23 października 2013 r.; Doszli na wierzchołek: 16:00, 23 października 2013 r.; Powrót do bazy: 21:00, 23 października 2013 r.;
11. Całoroczne przedsięwzięcie alpinistyczne ASK „Kaskad”, trener drużyny Ryżanow Oleg Nikołajewicz;
12. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie Diakonow B.W., dboris79@gmail.com, +79280701597.

Wspólne zdjęcie wierzchołka Tepli Główna, 4431 m. Żółta linia — trasa Ziuzina A., 1938 r., czerwona — Kirkitadze D., 2013 r. Widok z Południowego-Zachodu ze stoków szczytu Kosta. Kirkitadze D., 2012.

Fotopanorama okolicy. Zaznaczono najbliższe wierzchołki i przełęcze.

Mapka okolicy. Czerwoną linią oznaczono drogę podejścia od os. Tapankau oraz trasę.

Opis rejonu wspinaczki

Wierzchołek Tepli Główna (4431 m) jest położony w Bocznej Grani Centralnego Kaukazu i jest najwyższym punktem dużego węzła górskiego, rozciągającego się na 12 km z zachodu na wschód od wierzchołka Cmiakom-choch (4117 m) do wierzchołka Archon (4158 m). Na wschodzie znajduje się następny węzeł Bocznej Grani z wierzchołkami Szau-choch (4636 m), Dżimаraj-choch (4780 m) i Kazbek (5033 m).

Z wierzchołka we wszystkich kierunkach schodzą liczne granie i żebra. Południowa grań schodzi do przełęczy Południowa Tepli, Południowa i Północna Nar. Na wschodnim wierzchołku grzbietu wyróżniają się skalisty wierzchołek Tepli Centralna (4390 m) i śnieżno-lodowy Tepli Wschodnia (4350 m). Od niego do przełęczy Chetagurowa schodzi Północno-Wschodnia grań. Północna grań wierzchołka Tepli Główna urywa się ścianami i schodzi do przełęczy Północna Tepli (3200 m). Południowo-Zachodnie żebro Tepli schodzi do lodowca o tej samej nazwie Południowo-Zachodnia Tepli. Zachodnia grań Tepli schodzi do przełęczy Zachodnia Tepli.

Południowo-Zachodni stok Tepli to ściana o średnim nachyleniu z żebrami i żlebami, ograniczona Zachodnią granią i masywnym Południowo-Zachodnim żebrem. Pod stokami znajduje się niewielki lodowiec z wyróżniającą się na nim skalną „wyspą”. Droga podejścia do miejsca noclegu pod Południowo-Zachodnim stokiem prowadzi przez dolinę rzeki Ljadon, z punktem początkowym u półporzuconej osady Tapankau i zajmuje około 6 godzin. Ruch po ścieżce do polany z mineralnym źródłem, potem w prawo po morenach do lodowca Południowo-Zachodni Tepli. Biwak w bezpiecznej odległości od skalnej wyspy.

Opis trasy

R0–R1: W górę po śnieżnym stoku do prawej części wejścia do żlebu, omijając dużą skalną wyspę z lewej. Przed bergszrundem związać się. Śnieg, 750 m, 35–40°, 1.

R1–R2: Przejść bergszrund i, trzymając się prawej części żlebu, iść w górę po śniegu do lodu. Stacja na lodzie. 250 m, 45°, 2.

R2–R3: Omijając niewielkie skalne występy, iść w górę lewym od centrum żlebu do grani, używając śrub lodowych do asekuracji. Lód, 300 m, 45–55°, 4.

R3–R4: W prawo po szerokiej grani, omijając skały z lewej. Dojść do niewielkiego obniżenia grani przed wierzchołkiem. Punkt asekuracji na lodzie. Wyjście na wierzchołek po lewej stronie grani. Na prawą stronę grani — nawisy śnieżne. Śnieg, 200 m, 45°, 3.

R4–R0: Zejście drogą wejścia.

Zdjęcie techniczne trasy z pokonanymi odcinkami, widok z Południowego-Zachodu.

Opis ogólny

Pierwsze wejście na Tepli Wschodnią przez Wschodnią grań zostało dokonane w 1896 r. przez włoskich alpinistów i fotografów Vittorio Sella i Emilio Gallo (2B). Tą samą granią aż do wierzchołka Centralnego w 1935 r. weszła grupa pod kierownictwem A. Gettera (3A). W 1938 r. kilka grup, w tym A. Ziuzina i A. Dżaparidze, pokonało trasy na Tepli Główną (3B i 4A). W 1947 r. grupa G. Czeriewiczenko pokonała trawers wierzchołków Tepli Główna — Archon Główna (4A). W sumie wiadomo o siedmiu przebytych trasach.

Pomysł naszego wejścia należy do Dawida Kirkitadze, który dokonał wejścia w tym rejonie w 2012 roku. Początkowo planowaliśmy wejście przez Zachodnią grań według trasy Dżaparidze A., 4A kat. trudn., ale na miejscu zmieniliśmy plan i wybraliśmy przejście przez żleb, realizując wariant trasy Ziuzina A., 3B kat. trudn. (Naumow A.F. „Kawkaz ot Sbańskiego perewała do Mamisonowskiego”, wyd. I.W. Bałabanow, 2001. Str. 212. №80. Tepli Główna od południowego-zachodu przez żleb Zachodniego Grzbietu, trasa kombinowana A. Ziuzina, 3B). Trasa kombinowana Ziuzina wydała nam się zbyt niebezpieczna, gdyż przebiega w bezpośrednim sąsiedztwie skalnych odcinków i jest na niej mniej przestrzeni dla bezpiecznego poruszania się w przypadku spadających kamieni. W naszym wariancie, biorąc pod uwagę sezon wspinaczkowy, trasa jest głównie śnieżno-lodowa.

Obiektywne zagrożenia na trasie:

• spadające kamienie w ciepłym okresie roku
• lawiny w pozostałym czasie
• na odcinku przedwierzchołkowym grani możliwe są nawisy śnieżne

Trasę pokonywaliśmy z jednoczesną asekuracją, na stromych odcinkach lodu używaliśmy śrub lodowych. Lód na trasie jest przeważnie cienki, zalecamy krótkie śruby lodowe. Asekurację na śniegu prowadziliśmy przez czekany. Stosunkowo bezpieczny i najlepszy czas dla pokonania naszej trasy to jesień i zima, przy sprzyjających warunkach śnieżnych.

Rys. 117. Tepli od południowego-zachodu. Porównanie tras, zdjęcie z książki Naumowa A.F., czarna linia — Ziuzin A., zielona — Kirkitadze D.

Początkowy punkt podejścia do trasy, osada Tapankau.

Początek odcinka R1–R2, w prawej części wejście do żlebu.

Na odcinku R1–R2.

Odcinek R2–R3.

W górnej części odcinka R3–R4.

Przedwierzchołkowa grań na odcinku R3–R4.

Na wierzchołku Tepli Główna, 4431 m.

© Dawid Kirkitadze