Do Federacji Alpinizmu Rosji.

Komisja Klasyfikacyjna FARSO-Alania przesyła raport o dokonaniu przez alpinistów Klubu Górskiego SKGMI "Krokus" z Władykaukazu pierwszego wejścia na w. Kursantów (3915 m) południowo-zachodnim grzbietem 29 sierpnia 2011 r.

Przebyty szlak został wstępnie sklasyfikowany jako 1B sk.

RAPORT

O pierwszym wejściu na w. Kursantów (3915 m) południowo-zachodnim grzbietem.

Orientacyjnie 1B sk. Dokonane przez alpinistów Klubu Górskiego SKGMI "Krokus" z Władykaukazu 29 sierpnia 2011 r.

Pod kierownictwem Jurija Wasiliewicza Lewkowskiego.

adres: 362035 RSO-Alania, Władykaukaz, pr. Kosta — 273/69 (uvl53@yandex.ru)

Pa­спорт вос­хож­де­ния

1. Klasa wejścia: skalny
2. Rejon wejścia: Kaukaz, dolina rzeki Dzamarasz­don, 2,8
3. Wierzchołek, trasa: Kur­sa­nów (3915 m), grzbiet południowo-zachodni
4. Przewidywana kat. trud.: 1B sk, p/p
5. Cha­rak­te­ry­styka trasy:

Różnica wysokości — około 1400 m. Długość trasy — 1700 m. Długość odcinków: 2–3 kat. trud. — 150 m. Średnie nachylenie głównej części trasy — 40°

6. Ubezpieczenie przez występy, skalne haki
7. Liczba godzin/dni chodu — 8/1
8. Liczba noclegów: 2 — na biwaku
9. Kierownik: Yu. V. Lewkowski — KMS

Uczestnicy: Korienkow V. A. — instruktor, Nalbandyanc A., Czikin A., Perepielicyna­ A., Koczijew A., Dzugkojew V., Sajdujew R., Popow N., Plijewa Z., Tedejewa A.,­ Arakieljanc V., Dzijew Ch., Polbin M., Bugulow A., Chamicajew S., Kanukow A., Nani­jew­ A.

10. Trener: Lewkowski Jurij Wasiljewicz, KMS
11. Wyjście na trasę z biwaku: 29 maja 2011 r.

Powrót na biwak: 29 maja 2011 r.

12. Organizacja: GK SKGMI "Krokus"

rys. w. Kursantów od południowego-zachodu

63. przełęcz Dzamarasz 64, przełęcz Midagra­bin 65, przełęcz Dinamo 66, przełęcz Cariut 67, przełęcz­ Nika

    Krótki przegląd rejonu wejścia, hi­sto­ria oswojenia wierzchołka

Wierzchołek Kur­santów (3915 m) położony jest w górnym biegu doliny rzeki Dzamarasz­don. Od pół­no­cy­-wschodu wierzchołek ogranicza przełęcz Nika (3850 m), za którą położone są:

• wierzchołek Me­dik (3928 m)
• Syr­chu­bar­zond (4148 m)

W kierunku południowo-zachodnim ciągnie się długi skalny grzbiet, kończący się w środkowym biegu rzeki Dzamarasz­don.

Masyw wierzchołka zbudowany jest ze zniszczonych łupków, diabase.

Na północny-zachód opadają strome, usypiskowe stoki masywu z wychodniami zniszczonych skał, na południowy-wschód z masywu schodzą niezbyt strome, usypiskowe stoki.

Wierzchołek został nazwany na cześć podchorążych Ogólnowojskowej Wyższej Dwukrotnie Czerwono­znacz­nej Szkoły Dowódczej miasta Ordżonikidze (obecnie Władykaukaz) przez alpinistów tej szkoły, którzy pierwsi weszli nań pod kierownictwem A. A­wakumy­anca 5 maja 1968 r.

Wejście odbywało się północno-wschodnim żebrem, orientacyjnie 3A kat. trud. Opis trasy nie zachował się, trasa nie została udokumentowana.

Drugie wejście na w. Kur­santów dokonał geolog Północnej Osetii Oze­rin V. V. we wrześniu 1972 r. południowo-zachodnim grzbie­tem, orientacyjnie 1B kat. trud. Trasa nie została udokumentowana.

Przygotowanie do wejścia

Przy przygotowaniu do wejścia zostały przestudiowane dostępne ma­te­riały, określono położenie wierzchołka, przeprowadzono wstępne rekonesans i ocenę trasy, drogę pod­ho­du i miejsce na biwak, zasady zapewnienia łączności radiowej.

Ustalono, że:

• łącz­ność radiową najlepiej utrzymywać z Władykaukazem;
• na trasie możliwa jest łączność mobilna.

Opis pod­ho­du

Bi­wak lo­ku­je się w środkowej części doliny Dzamarasz­don (pod pierwszym przyciskiem) na terytorium Pół­noc­nej Ose­tii (strefa pograniczna, rezerwat państwowy) lub pod południowo-wschodnimi zboczami masywu Kur­santów.

Rzeka Dzamarasz­don wraz z rzeką Bugul­ta­don tworzą rzekę Fiag­don. Droga wzdłuż doliny rzeki Dzamarasz­don zaczyna się od miejsca połączenia się tych rzek.

Do miejsca połączenia się rzek od osiedla Cha­ris­dzin (1400 m) wiedzie:

• dobra droga gruntowa.

Dojazd tą drogą gruntową do rozwidlenia od osiedla Cha­ris­dzin zajmuje 1 h, pod­chód — 3 h.

Ruch odbywa się w dolinie Dzamarasz­skiej wzdłuż lewego brzegu rzeki Dzamarasz­don (20 min) początkowo drogą gruntową (możliwy przejazd samochodem), następnie wyraźnie zaznaczoną ścieżką. Po 1,5 h podchodzimy pod duży pierwszy przycisk, porosły trawą. Tutaj na trawiastych płaskowyżach możliwy jest wygodny biwak. Tutaj także można dojechać samochodem o podwyższonej prze­chod­ni­mo­ści drogą gruntową wzdłuż prawego brzegu rzeki, prze­jeż­dża­jąc ją kilkukrotnie. W tym miejscu dolina ostro skręca na wschód. Rzeka Dzamarasz­don w swoim górnym biegu tworzy się z połączenia się dwóch potoków:

• Jeden z nich bierze początek w wschodnim cyrku spod wierzchołków Suvoro­wiec i Re­si.
• Drugi potok wypływa z północnego cyrku spod wierzchołków Cariut i Me­dik.

Tutaj położone są przełęcze Cariut, Dinamo, Nika.

Wzniesienie się stromą ścieżką wzdłuż prawego brzegu doliny wyprowadza na duże trawiaste ramię ponad pierwszym przyciskiem. Od miejsca połączenia się rzek Dzamarasz­don i Bugul­ta­don — 2,5–3 h. Jeszcze po 1–1,5 h marszu ścieżką wzdłuż prawego, trawiastego stoku rzeki Dzamarasz­don podchodzimy do drugiego przy­ci­sku. Drugi przy­cisk po­ko­nu­jemy stromym, trawiastym zboczem prawego brzegu doliny. Tutaj dogodny biwak znajduje się za przyciskiem obok potoku pod południowo-wschodnimi, usypiskowymi zboczami wierzchołka Kur­sant. Wysokość 3254 m. Od osiedla Cha­ris­dzin — 6–8 h.

Opis trasy

Wzniesienie się od biwaku pod pierwszy próg (2500 m). Wyjście na pierwszy próg (40 min). W lewo do góry — ruch po trawiastym stoku (30–35°, 22:30) aż do wyjścia na grzbiet południowo-zachodni.

Odcinek R0–R1.

• W prawo do góry po niezbyt trudnym grzbiecie południowo-zachodnim (500–600 m).
• Po wzniesieniu się na ramię grzbietu, ruch w lewo do góry po usypiskowym wzniesieniu grzbietu (300–400 m).
• Dalej grzbiet staje się węższy i skręca na północny-wschód (400 m, śnieżne nawisy).

Odcinek R1–R2. Duży skalny żandarm mijamy wprost (3 kat. trud., 45–50°, 50–60 m). Odcinek R2–R3. Za żandarmem ruch po niezbyt trudnym, usypiskowym grzbiecie w kierunku przed­wierz­chołka (250–300 m). Wyjście na przed­wierz­chołek po niezbyt trudnych skałach (2 kat. trud., 45°, 50 m).

Odcinek R3–R4. Z przed­wierz­chołka zjazd na wąską przełączkę przed wierzchołkiem Kur­santów (2 kat. trud., 45°, 15 m).

Odcinek R4–R5. Z przełączki 10 metrów pod skalną ścianę. Do góry po ścianie (4 kat. trud., 60°, 5 m), wychodząc na odcinek wąskiego skalnego grzbietu. Ten odcinek grzbietu po­ko­nu­je się przez prze­pełz­nię­cie (5 m).

Odcinek R5–R6. Do góry po niezbyt trudnym, usypiskowym grzbiecie (1 k.trud., 35°, 30 m), możliwy śnieg, nawisy. Wyjście na wierzchołek następuje:

• początkowo po niezbyt trudnych skałach (2 k.trud., 45°, 15–20 m),
• dalej po usypiskowym grzbiecie.

Od biwaku 7–8 h.

Re­ko­men­da­cje

Trasa jest logiczna, obiektywnie bezpieczna, prze­chod­nia o każdej porze roku. Ale w okresie przejściowym należy uważać na nawisy, zwisające na pół­noc­ny-zachód.

Szcze­gól­ne cechy trasy:

• Prze­chod­nia o każdej porze roku
• Ubezpieczenie na trasie przez występy, skalne haki
• Za­le­ca­na do przejścia grupom szkoleniowym

Zjazd z wierzchołka następuje początkowo drogą wejścia. Dalej, skręcając w lewo, ruch w dół po najdrobniejszym, niezbyt stromym usypisku, wychodząc do biwaku pod południowo-wschodnimi zboczami w. Kur­santów.

Zdjęcia wierzchołka, trasy: w. Kur­santów od południowego-zachodu

grzbiet południowo-zachodni

w środkowej części grzbietu południowo-zachodniego na żandarmie□