Paszport wejścia

I. Klasa wejścia: skalny 2. Rejon wejścia: Kaukaz, 2,8, dolina rzeki Midagrabindon 3. Szczyt, trasa: „3836”, S grzbiet, V kat. 4. Przewidywana kat. trud.: 2A, p/p 5. Charakterystyka trasy: Różnica wysokości — 580 m Długość trasy — 1200 m Długość odcinków:

• 3 — 46 m
• 2 — 110 m Średnie nachylenie głównej części trasy — 45°

6. Wbite haki: 1 skalny
7. Liczba godzin/dni marszu — 8/1
8. Liczba noclegów: dwa na biwaku
9. Kierownik: Głazow Aleksandr Pietrowicz — MS Uczestnicy:
   • Ciewkowski Jurij Wasiljewicz — KMS
   • Bogdanow S. — 3 sp. roz.
   • Tiebijew Z. — 3 sp. roz.
   • Gorounow A.I. — 2 sp. roz.
   • Gorbunow A.A. — 3 sp. roz.
   • Sliwko A. — 3 sp. roz.
   • Pechtielew W.A. — 3 sp. roz.
   • I.O.
10. Trener: Lewkowski Jurij Wasiljewicz — KMS II. Wyjście na trasę: 4 października 1998 r. Powrót na biwak: 4 października 1998 r.
11. Organizacja: KAM FA RSO-A

Widok z Północy Teleobiektywem z w. Tbau-choch (Grzbiet Skalistyj) Zrobione z moreny cyrku (październik 1998 r.) Widok z Północnego-Wschodu

Przy przygotowaniu do wejścia została przeprowadzona wstępna rekonesans podejść do wierzchołka wizualnie i według mapy, przeprowadzono konsultacje, zrobiono fotografie i określono zasady zapewnienia łączności radiowej. Ustalono, że łączność radiowa najlepiej ustalać z g. Władykaukaz — z trasy bezpośrednia widoczność: r/st UKF.

Podejście do trasy

Dojazd do s. Dżimara:

• autobusem rejsowym
• lepiej samochodem do GRP od g. Władykaukaz po dobrej drodze — 1,5–2 godz.

Od GRP, skręcając w prawo, przechodząc rzekę Midagrabindon, ruch w kierunku do strumienia, spływającego z cyrku w. 3836 m. Wspinaczka po prawej stronie strumienia (w kierunku marszu) w lesie, po stromych trawiastych stokach o nachyleniu 45–50° z wychodniami skał — 2–2,5 godz. Przy wyjściu z lasu:

• trawers w lewo do strumienia, woda;
• od strumienia prosto w górę do wyjścia w cyrk. Biwak, brak wody, możliwy śnieg w okresie wiosennym i jesiennym. Od GRP — 3,5–4 godz.

Krótki przegląd rejonu wejść

Rejon wejścia położony jest we wschodniej części Kaukazu Centralnego w dorzeczu rzeki Midagrabindon. Wierzchołek „3836 m” znajduje się w Północnym grzbiecie w. Donczenty (4192 m) i jest węzłowy, do którego oprócz grzbietu biegnącego na południe do w. Donczenty, schodzą się jeszcze dwa grzbiety:

• Północny
• Wschodni Oni tworzą rozległy cyrk wygasłego lodowca, zawalony morenami i osypiskami i położony na wysokości 3100–3200 m. Wierzchołek jest panoramiczny z widokiem na płaskowyż Midagrabiński, w. Szau-choch (4713 m) i inne. Na nim odkryto obecność ludzi, widocznie geodetów, i na wschodnim grzbiecie odkryto ułożone przez nich kopce kamienne. Wcześniej wejście, widocznie, było dokonane od strony cyrku rzeki Chrustalnyj, prawdopodobnie 1 kat. trud. Sam wierzchołek i grzbiety złożone są z silnie zniszczonych łupków.

Opis trasy

Od biwaku ruch prosto w górę po niezbyt stromym trawiastym stoku w kierunku do dużej moreny. Obiec ją z lewej (w kierunku marszu) i wyjść na przesmyk Wschodniego grzbietu w. 3836 m. Trawersując W grzbiet z prawej strony po osypiskach moreny, podejść pod szereg kontrforsów, schodzących w górny cyrk z W grzbietu w. 3836 m. Od biwaku — 3 godz. Po stromym drobnym osypisku wzniesienie 200–250 m pod środkowy k/fors, można pod lewy od niego k/fors i potem przejść na środkowy k/fors. Ruch po grzbiecie k/fors po nieskomplikowanych skałach i osypiskach 200 m do 1 żandarma.

• Po półce 3, 50°, 40 m w lewo
• Potem w górę po ścianie 2, 60°, 5 m na wierzch żandarma. 100–150 m do 2 żandarma, który przejść w lob po ścianie 3, 60°, 5–6 m. Skręcając w lewo, po długiej skalno-osypiskowej (możliwy śnieg-lód) półce 2, 45°, 100 m trawersem pod skałami wyjść na W grzbiet. Po W grzbiecie, w środkowej części nieskomplikowane skały 2, 50°, 100 m, wzniesienie na w. „3836 m”. Od moren w górnym cyrku — 3–4 godz. Osypiska:
• Z k/fors zamarznięte
• Ze śniegiem Zejście po drodze wejścia lub do sąsiedniego cyrku rzeki Chrustalnyj.