PASPORt WOSChODZENIA

1. Klasa wspinaczki: lodowo-śnieżna
2. Rejon wspinaczki: Kaukaz: 2,8: dolina rzeki Genaldon
3. Szczyt, trasa: pik Geodeta (4138 m): z NE przez lodowiec
4. Przewidywana kat. trud. – 3B, pierwsze wejście
5. Charakterystyka trasy:
   • różnica wysokości – 500 m
   • długość trasy – 770 m
   • długość odcinków 3B kat. trud. – 640 m
   • średnie nachylenie głównej części trasy – 40°
6. Zabito haki:
   • śrubowe – 40 szt.
   • skalne – nie
   • elementy zaciskowe – nie
7. Czas/dni marszu – 10/1
8. Liczba noclegów:
   • 1-szy – na podejściu
   • 2-gi – na zejściu
   • biwak na jednym miejscu
9. Kierownik: Lewkowski Jurij Wasiljewicz – 1-sza kategoria Uczestnicy:
   • 1. Bondarenko Siergiej Olegowicz – 2-ga kategoria
   • 2. Byczkow Borys Nikołajewicz – 3-cia kategoria
   • 3. Luniow Aleksandr Władimirowicz – 3-cia kategoria
   • 4. Salikow Siergiej Władimirowicz – 3-cia kategoria
   • 5. Stadejew Nikołaj Grigorjewicz – 3-cia kategoria
10. Trener: Proskuriakow Ruslan Pawłowicz – Mistrz Sportu
11. Wyjście na trasę: 27 sierpnia 1994 r. Powrót na biwak: 27 sierpnia 1994 r., 12:00
12. Organizacja: KM FA RSO

Krótki przegląd rejonu wspinaczki

Rejon wspinaczki znajduje się we wschodniej części Kaukazu Centralnego, w dorzeczu rzeki Genaldon. Pik Geodeta (4138 m) znajduje się na północny wschód od w. Szaŭ-choch i jest oddzielnie stojącym panoramicznym szczytem z widokiem na:

• płaskowyż Kazbek,
• w. Kazbek,
• w. Majli-choch,
• w. Dżimara-j-choch,
• w. Szaŭ-choch.

Terytorialnie wchodzi w skład Republiki Osetii Północnej.

Szczyt jest często odwiedzany przez alpinistów po wcześniej wytyczonej trasie 1B kat. trud. z lodowca Golda. W tym rejonie prowadzono badania geologiczne i wytyczono drogę od osady Tmenikaŭ wzdłuż rzeki Genaldon, która kończy się w odległości 1 godziny marszu od lodowca Majli.

Opis trasy

Od kosa w trawiastej dolince wejście prosto do góry: najpierw po trawiastym stromym stoku, następnie przez moreny usiane odłamkami skał, do przełęczy "Geolog" – 4–5 godz. R0–R1

Na przełęczy, skręcając w prawo, poruszać się po szerokiej osypiskowej trasie w kierunku p. Geodeta aż do jego przedwierzchołka – 1 godz. R1–R2. Z przedwierzchołka zejście po nieskomplikowanych skałach 10 m na wąską grań, po której 20 m wyjść na skały grzbietu 2 kategorii trudności: 50°, 40 m, po czym poruszać się po nieskomplikowanych skałach grzbietu, obchodząc pośrodku dużego żandarma z lewej strony po skalno-osypiskowej półce. R2–R3.

Niewielki odcinek niezbyt stromego śnieżnego grzbietu prowadzi na wierzchołek.

Od przedwierzchołka – 1 godz. Ubezpieczenie poprzez występy skalne. Zejście tą samą drogą.

WIDOK Z PÓŁNOCNEGO WSCHODU

Przedwierzchołek

Przygotowanie do wspinaczki

Podczas przygotowań do wspinaczki przeprowadzono rozpoznanie podejść do szczytu, określono orientację trasy, wstępną ocenę, a także zasady zapewnienia łączności radiowej.

Podczas przygotowań ustalono, że najlepszym sposobem zapewnienia łączności będzie kontakt z g. Władykaukaz, przy użyciu radia UKF  — z trasy jest bezpośrednia widoczność, co zapewnia stabilną łączność radiową na biwaku i na całej trasie.

Opis podejścia

Komunikacja: Władykaukaz – sanatorium "Karmadon":

• Dojazd autobusem regularnym.
• Dalsze przemieszczenie się drogą przez osadę Tmenikaŭ, przez kosz nad r. Genaldon.
• Po 2 godz. droga opada w dół do samej rzeki i znika wśród kamieni.

Skręcając w prawo do góry, wspiąć się korytem strumienia 80 m do ścieżki, po której dotrzeć do trawiastej dolinki z koszem – 30 min.

Od kosa wejście prosto w górę na grań trawiastego kontroforsa, ciągnącego się wzdłuż strumienia.

Po 1 godz.:

• trawiasty kontfors przechodzi w osypiskowy z wychodniami skał;
• po kolejnej 1 godz. marszu kontfors staje się łagodniejszy.

Zejść z grzbietu kontrofosa w prawo w dół i, trawersując osypiskowe stoki, po koziej ścieżce dotrzeć do strumienia na baranim łbie. Tutaj jest dogodny biwak.

Od kosa – 3 godz.

Opis trasy

Od biwaku poruszać się naprzód, trawersując osypiskowe stoki, omijając skały, do podstawy jęzora lodowca — 1,5 godz.

Lodowiec bez szczelin, z obu stron ograniczony skalnymi kontforami (skały zniszczone), w dolnej części istnieje niebezpieczeństwo spadających kamieni, powyżej wąskiej dolnej części lodowiec — bezpieczny.

Wyjść na dużą skalną wyspę pod lodowcem — kontrolny kopiec. Od skalnej wyspy poruszać się prosto w górę po śniegu w dolnej części lodowca o nachyleniu 30° w kotłach, jednocześnie do wąskiej części, utworzonej przez zbiegające się kontforsy — 100 m. Dalej nachylenie lodowca zwiększa się do 40° i aż do środkowej części utrzymuje się na tym poziomie — 270 m.

Ubezpieczenie:

• Na przemian
• Przez śruby lodowe

W środkowej części lodowca niewielkie (3 liny) wyrównanie do 30° i następnie ponowne zwiększenie nachylenia do 40°. Po 250 m wyjść na śnieżny (30°:30 m) kopułę i po niej wejść na szczyt.

Czas przejścia trasy — 8–10 godz. Zejście ze szczytu po Wschodnim Grzbiecie do wyraźnie zaznaczonego przedwierzchołka (skały 2 kat. trud., na przemian ubezpieczenie przez występy) — 30 min i za nim w lewo w dół: początkowo po osypiskowym stoku, a następnie po osypiskowym żlebie do biwaku. Od szczytu — 1,5 godz.

Trasa z podejściem i powrotem do g. Władykaukaz zajmuje 2,5 dni.

Zalecenia

Latem trasa jest praktycznie bezpieczna od lawin śnieżnych, w dolnej części lodowca należy uważać na spadające kamienie z zniszczonych kontforsów. Zimą należy obawiać się lawin śnieżnych.

Trasa jest logiczna, obiektywnie bezpieczna przy prawidłowym planie taktycznym wspinaczki, jest zalecana dla wspinaczek grup szkoleniowych i sportowych.