Paszport wejścia

Kaukaz, Pasmo Skałkowate, numer rozdziału w Klasyfikacji – 2.8.
Kuardżyn Centrum. (2600 m) – Arauchoch Centrum. (2550 m); travers.
Proponowana kategoria 3А; pierwsze wejście.
Charakter trasy – skalny.
Różnica wysokości na trasie do 150 m.

Długość trasy 2200 m. Długość odcinków 5 kat. trudn. – 2 m. Średnie nachylenie kluczowych odcinków trasy – 60°. Średnie nachylenie całej trasy – 20°.

Pozostawiono haki na trasie – 2.
Godzin marszu zespołu – 8, dni – 2.
Kierownik: Jegorin Siergiej Władimirowicz – MS

Uczestnicy:

Bondarenko Siergiej Olegowicz – 2. sp. разряд
Zajwenko Igor Wiaczesławowicz – 3. sp. разряд
Zewachin Giennadij Jurjewicz – KMS

Trener: Jegorin Siergiej Władimirowicz – MS
Wyjście na trasę: 17:00, 13 maja 2000 r.

Wyjście na szczyt:

Kuardżyn Centrum: 18:30, 13 maja 2000 r.
Kuardżyn uzłowy: 7:30, 14 maja 2000 r.
Arauchoch Centrum.: 12:00, 14 maja 2000 r.
Powrót do BL: 14:00, 14 maja 2000 r.

Widok ogólny z północy na grań Kuardżynów i Arauchoch Centrum. Zdjęcie z helikoptera, styczeń. Zaznaczono trasę pierwszego wejścia.

Przygotowania do wejścia

Przed wykonaniem wejścia przeprowadzono rozpoznawcze wyjścia pod trasę i w rejon przyszłego wejścia. Przestudiowano dostępne mapy topograficzne masywu. Dzięki temu określono orientację trasy i wybrano najbardziej logiczny i bezpieczny wariant drogi wspinaczkowej na szczyt. Przestudiowano klimat rejonu, aby wybrać bezpieczny, dobry okres pogodowy.

Przeprowadzono następujące przygotowania:

Analiza klimatu rejonu, aby wybrać bezpieczny, dobry okres pogodowy.
Ustalono zasady zapewnienia łączności radiowej na trasie; zdecydowano się na japońskie radia zakresu UKF.
Zapewniono stałą łączność radiową na całej długości trasy z Północno-Osetyjską Republikańską Służbą Poszukiwawczo-Ratowniczą MSZ Rosji, zlokalizowaną w mieście Władykaukaz, w której stale dyżuruje oddział profesjonalnych ratowników.
Przestudiowano dostępne materiały literackie i krajoznawcze dotyczące rejonu wejścia.
Przeprowadzono wywiady z ludźmi, którzy byli w rejonie wejścia i znali drogi podejścia.
Przestudiowano odpowiednią literaturę alpinistyczno-turystyczną dotyczącą rejonu (książki, raporty).
Wykorzystano mapy dostępne w Północno-Osetyjskiej Republikańskiej Służbie Poszukiwawczo-Ratowniczej, w skali 1:50 000, poprawione na podstawie zdjęć lotniczych z 1984 roku.

Te mapy topograficzne są nadal zatwierdzone. Szkic mapy przedstawiony w raporcie został skopiowany z tych map topograficznych.

Krótki przegląd rejonu wejścia

Masyw Kuardżyn-Arauchoch, należący do Skalistego pasma, znajduje się na terenie Republiki Północnej Osetii – Alania, pomiędzy rzekami Genaldon i Terek od wschodu. Masyw jest dobrze widoczny z miasta Władykaukaz i znajduje się od niego w kierunku południowo-zachodnim w odległości około 20 km. Ten odcinek Skalistego pasma był często odwiedzany przez alpinistów Północnej Osetii zimą i w międzysezonie ze względu na bliskość, głównie dla jednodniowych wyjść treningowych. Wcześniej ten masyw nazywano tylko Arauchoch. Nazwy miały tylko:

punkt z triangulacyjnym znakiem 2392 m – jako Wschodnia Arauchoch;
prawie 2 km na zachód od niej – szczyt Centrum. Arauchoch (2548 m).

Pozostała zachodnia część masywu to skalna grań z dużą ilością żandarmów, osiągających czasami wysokość do 100 m. W aspekcie sportowo-technicznym ten odcinek masywu jest najciekawszy. Wcześniej tę zachodnią część masywu nazywano Arauchoch Zachodni, bez precyzowania miejsca szczytu, ponieważ ze względu na swoją złożoność ten odcinek grani rzadko był odwiedzany; dopiero w 1987 roku grupa pod kierownictwem Yu. Lewkowskiego przeszła od Arau Wsch. do uzłowego żandarma (baszty) w zachodniej części masywu (od niego odchodzi na południe długa, trawiasta grań do szczytu Chiakh (2771 m)).

Trasa została opracowana w połowie lat 90., i obecnie jest to sklasyfikowana trasa 2Б kat. trudn. jako travers Arau Wsch. – Kuardżyn uzłowy (punkt 2.8.1. nowej Klasyfikacji).

Nazwa Kuardżyn pojawiła się na początku lat 90., gdy pojawił się dostęp do map topograficznych w skali 1:50 000. Na tych mapach zachodnia część masywu Arauchoch została oznaczona jako Kuardżyn.

Grań masywu w rejonie szczytów Kuardżyn ma postać skalnej grani ze ścianami do 300 m w obie strony. Grupa Yu. Lewkowskiego dotarła w traversie z wschodu na zachód tylko do szczytu Kuardżyn Uzłowy.

Znajdujące się dalej na zachód:

szczyt (baszta) Kuardżyna Centrum o wysokości do 100 m,
baszta pomiędzy Uzł. i Centrum. Kuardżynami.

Te dwie baszty nie zostały objęte traversem. W aspekcie technicznym wejście i travers tych dwóch baszt – to najtrudniejszy odcinek grani całego masywu Arauchoch.

Na zachód od Centrum. Kuardżyna znajduje się za niezbyt skomplikowaną trawiastą granią z wychodniami skał Zachodnia baszta Kuardżyna.

W jej północno-zachodnim odrożu znajduje się północno-zachodnia baszta. Wysokości tych baszt wynoszą około 2550 m.

Travers tych dwóch baszt do Kuardżyna Centrum (2600 m) nie przedstawia żadnej trudności technicznej i jest prawie taką samą granią, jak pomiędzy Arauchoch Wsch. i Arauchoch Centrum.

W związku z tym zdecydowaliśmy się przejść traversem z zachodu na wschód najtrudniejszą i najciekawszą w aspekcie sportowym część masywu, a mianowicie:

z wejściem na Kuardżyn Centrum od południa
z dalszym traversem do Kuardżyna Uzłowego – nigdy nieprzebytym przez nikogo odcinkiem grani
z następnym traversem grani do Arauchoch Centrum – przejściem najtrudniejszego odcinka w trasie Yu. Lewkowskiego 2Б kat. trudn., ale w przeciwnym kierunku.

Deklinacja na 1985 r. wschodnia 6°00′08″. Średnie zbieganie się południków zachodnie 0°15′10″. Przy korzystaniu z busoli (kompasu) i pionowych linii siatki współrzędnych średnie odchylenie strzałki magnetycznej wschodnie 6°17′10″. Roczna zmiana deklinacji wschodnia 0°01′10″. Poprawka w kąt kierunkowy przy przejściu do azymutu magnetycznego minus 10°98.

1:50 000 — w 1 cm 500 m.

Fotopanorama rejonu wejścia. Widok z północy, z helikoptera, styczeń. Zaznaczono trasę pierwszego wejścia.

Opis podejść do trasy

Z miasta Władykaukaz autobusem rejsowym do Kardamońskiego skalodromu około pół godziny. Dalej autobusem w górę doliny. Przebywszy trzeci most licząc od skalodromu przez rzekę Genaldon, wysiąść pod początkiem uroczyska Genal, które znajduje się na wschód od drogi.

Wejście do uroczyska znajduje się po prawej stronie jego dna, ścieżką położoną 150 m wyżej od drogi. Tą ścieżką iść w górę prawym (w kierunku marszu) brzegiem doliny. Ścieżka prowadzi przez las i miejscami nie jest wyraźnie zaznaczona. Po godzinie dojść do rozwidlenia dwóch dolin i skręcić w lewą.

Przebywszy przez skalne wrota utworzone przez otaczające ściany, stopniowo zacząć skręcać w lewo. Tutaj ścieżka z dna doliny przechodzi na jej lewy (w kierunku marszu) brzeg i prowadzi po zarośniętym lasem stoku, miejscami przez osypy.

Jeszcze po godzinie od rozwidlenia dolin ścieżka schodzi na dno doliny przed początkiem kanionu. Tutaj – jedyne miejsce w całej dolinie, gdzie przy sprzyjającej śnieżnej sytuacji może być potok.

Dalej iść w górę ponownie po lewym stoku ścieżką omijającą kanion. Tutaj ścieżka stromo wznosi się w górę i ostatecznie wychodzi z lasu. Przebywszy nad pionowo stojącymi warstwami wapieni, dalej iść po stoku nad dnem doliny, przecinając małe trawiaste żleby z grzebieniami pomiędzy nimi.

Przebywszy od potoku około 1,5 godziny, za końcem kanionu schodzimy na dno doliny i nim idziemy w górę. Na rozwidleniu dolin skręcić w lewo. Dalej wznosimy się w górę po stromym trawiastym stoku pomiędzy dwoma ostrymi skalnymi graniami.

Wyjdziemy za przełęg skłonu, idziemy w stronę najniższej przełęczy w grani pomiędzy Kuardżynem Uzł. na lewo i szczytem Chiakh na prawo. Ta przełęcz to przełęcz Jelenia (Oleni). Wysokość przełęczy 2450 m. Tutaj nocleg.

Śnieg dla wody od listopada do maja na stokach północnej ekspozycji.
Od autostrady podejścia około 6 godzin.
Przyrost wysokości 1500 m.

Z noclegu dobrze widać drogę wejścia na Kuardżyn Centrum i dalszy travers na wschód.

Opis trasy po odcinkach

Od przełęczy Jeleniej ruszyć na północ po trawiastej grani, która podchodzi pod Kuardżyn Uzł. Na zachód od ostatniego znajdują się dwie baszty. Najbardziej zachodnia to Kuardżyn Centrum, z wejściem na nią zaczyna się trasa. W tym celu po trawiastych stokach podejść pod południowo-wschodnią stronę szczytu Kuardżyn Centrum. Od przełęczy – 20 min.

R0–R1: Podszedłszy pod południowo-wschodnią stronę baszty, wypatrujemy najłatwiejszej drogi wejścia na szczyt. Skręciwszy w lewo, wychodzimy na niewielką przełączkę pod kluczowy odcinek trasy. Droga po skałach 2–3 kat. trudn., 30 m. Z przełączki prosto w górę po skałach 4 kat. trudn., 10 m. W górnej części ściany – odcinek 5 kat. trudn., 2 m, z dalszym wyjściem na osypiskowe półki.

R1–R2: Przejść po półkach w prawo w górę 10 m pod prawą stronę niewyraźnie zaznaczonego wewnętrznego kąta i po niej po skałach 4 kat. trudn. wspiąć się w górę do osypiskowego żlebu. Po żlebie 1–2 kat. trudn. wejść na szczyt Kuardżyn Centrum. Cały odcinek – 60 m.

R2–R3: Z wierzchołka powrócić dulfem do początku wewnętrznego kąta. Dalej jeszcze jeden dulf prosto na wschód, nieco na południe od przełączki pomiędzy następną basztą a Kuardżynem Centrum. Cały odcinek – 80 m.

R3–R4: Dla wejścia na basztę pomiędzy Kuardżynem Centrum a Kuardżynem Uzłowym należy po półkach podejść pod południowo-zachodnią stronę tej baszty – pod ścianę z kominem. Po lewej stronie komina, a potem po prawej, wyjść przez 10 m 3–4 kat. trudn. na osypiskowe stoki powyżej ściany. Cały odcinek – 60 m.

R4–R5: Po osypiskowych stokach wyjść na górę na grań i po niej wejść na wierzchołek baszty. Tutaj znajduje się kontrolny kopiec. Cały odcinek – R 1–2 kat. trudn., 60 m.

R5–R6: Nieco cofając się na południe po grani, zejść dulfem na wschód po stromych ścianach z małą ilością szczelin pod haki. Na drugim dulferze schodzić na południe po szczelinie przed odłupem. Cały odcinek – 60 m. Od początku trasy – około 3 godzin.

R6–R7: Na wierzchołek Kuardżyna Uzłowatego wejść z przełączki po zachodniej grani. Grań skalno-trawiasta, 80 m, 1–2 kat. trudn. Dalej travers do Arauchoch Centrum idzie według trasy Yu. Lewkowskiego 1987 roku 2Б kat. trudn., ale w przeciwnym kierunku.

R7–R8: Z wierzchołka przejść po wschodniej grani 2 kat. trudn., 40 m do pleców grani.

R8–R9: Podszedłszy do ścianki, z niej dulf 20 m na plecy grani.

R9–R10: Następny wznos grani omija się po północnych stokach: w tym celu od końca dulfru udać się po niewielkim grzebieniu na północ. Po skalno-trawiastym żlebie – 10 m zejść pod podstawę wznosu grani. Dalej traversem północnego stoku wyjść na przełączkę za skalnym wznosem. Cały odcinek – 80 m, 2–3 kat. trudn.

R10–R11: Na pierwszy trójkątny żandarm wchodzi się prosto po grani 60 m, po skałach 3 kat. trudn.

R11–R12: Zejście z żandarma na przełączkę – 60 m, 2–3 kat. trudn., po grani, omijając skomplikowane odcinki po półkach. W końcu odcinka cofnąć się nieco na południe i ominąć żandarm po osypiskowym żlebie z wyjściem na przełączkę grani.

R12–R13: Na drugi trójkątny żandarm wchodzi się prosto po grani 4 kat. trudn., 50 m. Ubezpieczenie hakowe i za występy.

R13–R14: Zejście z żandarma po skalno-trawiastej grani: na początku 3 kat. trudn., a potem 1–2 kat. trudn. Cały odcinek – 100 m.

R14–R15: Dalej po długiej trawiastej grani z prostymi wychodniami skał podejść do pleców grani przed przełączką pomiędzy wierzchołkami Kuardżyn Uzł. i Arauchoch Centrum. Cały odcinek – około 400 m, 1–2 kat. trudn.

R15–R16: Z pleców po półkach podejść do ścianki 4 kat. trudn., 5 m, zejść po niej dulfem. Cały odcinek – 20 m.

R16–R17: Z podstawy ścianki udać się w prawo po półce na grań i po niej wyjść na trawiastą przełączkę. Cały odcinek – 100 m, 1–2 kat. trudn.

R17–R18: Dalej wejście po grani na wschód do przedwierzchołka Arauchoch Centrum. Grań skalno-trawiasta, 1–2 kat. trudn., wszystkie skomplikowane odcinki omija się po półkach najpierw od południa od grani, potem od północy. Cały odcinek – około 400 m.

R18–R19: Zszedłszy z przedwierzchołka do przełączki, idziemy dalej traversem północnych stoków stojących przed nami żandarmów. Na grań wychodzimy za nimi, przed wierzchołkowym wznosem Arauchoch Centrum. Cały odcinek – 300 m, 1–2 kat. trudn.

R19–R20: Wejście na wierzchołek Arauchoch Centrum idzie po północno-zachodnim stoku – 1–2 kat. trudn., po półkach i przez niewielkie ścianki 3 kat. trudn. Cały odcinek – 150 m.

Noclegi są możliwe na całej trasie. Od początku trasy – około 8 godzin.

Zejście z w. Arauchoch Centrum idzie na wschód do obniżenia grani przed wznosem na Arauchoch Wschodni. Grań skalno-trawiasta 1–2 kat. trudn.

Dalsze zejście z trasy możliwe:

dalej po północno-wschodnich stokach masywu
ze zejściem do wsi Balta na Wojskowo-Gruzińskiej drodze – około 4 godzin.

Inny wariant (jeśli biwak został pozostawiony na przełęczy Jeleniej): z przełączki zejść na południe, poniżej południowych ścian masywu, i pod nimi powrócić na zachód na przełęcz Jelenią z przyrostem wysokości około 100 m. Do przełęczy – około 2 godzin. Dalej zejście na zachód – w dolinę Genal, według drogi wejścia z wyjściem na autostradę w dolinie Genaldon. Jeszcze 3 godziny.