Sprawozdanie
z pierwszego przejścia na wierzchołek Kionchoch od północy, 1B kategorii trudności, przez zespół AK "Kaskad" 1 listopada 2023 r.
I. Paszport wejścia
| № п.п. | 1. Informacje ogólne | |
|---|---|---|
| 1.1 | Nazwisko i imię, stopień sportowy kierownika | Egorin S.W. — MS |
| 1.2 | Nazwisko i imię, stopień sportowy uczestników | Artiuchowska E.N. — 3-й sp. разряд |
| 1.3 | Nazwisko i imię trenera | Egorin S.W. |
| 1.4 | Organizacja | AK "Kaskad" |
| 2. Charakterystyka obiektu wejścia | ||
| 2.1 | Region | Kaukaz, Skalistyj chriebiet |
| 2.2 | Dolina, masyw | Masyw Kion |
| 2.3 | Numer sekcji w tabeli klasyfikacyjnej 2020 roku | 2.7 |
| 2.4 | Nazwa i wysokość wierzchołka | Kion 3421 m |
| 3. Charakterystyka trasy | ||
| 3.1 | Nazwa trasy | od północy |
| 3.2 | Proponowana kategoria trudności | 1B |
| 3.3 | Stopień rozpoznania trasy | Pierwsze przejście |
| 3.4 | Charakter ukształtowania trasy | Skalny |
| 3.5 | Różnica wysokości trasy | 750 m |
| 3.6 | Długość trasy | 2000 m |
| 3.7 | Elementy techniczne trasy | I kat. trud. lód/skały/kombinacja — 1200 m, II kat. trud. lód/skały/kombinacja — 600 m, III kat. trud. lód/skały/kombinacja — 180 m, IV kat. trud. lód/skały/kombinacja — 20 m Ruch po zamkniętym lodowcu — nie. |
| 3.8 | Zejście z wierzchołka | Ścieżką wejściową lub przez Wsch. grzbiet (2A) |
| 3.9 | Dodatkowe informacje o trasie | Łączność komórkowa na trasie, na Zach. grzbiecie i wierzchołku — Megafon. |
| 4. Charakterystyka działań zespołu | ||
| 4.1 | Czas przemarszu | 6 godzin marszu |
| 4.2 | Nocy | Nie |
| 4.3 | Wyjście na trasę: z R0 | 8:00, 1 listopada 2023 r. |
| 4.4 | Wyjście na wierzchołek | 14:00, 1 listopada 2023 r. |
| 4.5 | Zejście do drogi (przez 2A) | 18:00, 1 listopada 2023 r. |
| 5. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie | ||
| 5.1 | Nazwisko i imię, e-mail | Egorin S.W., e.s.128@mail.ru |

Zdjęcie 1. Ogólne zdjęcie wierzchołka Kion. Kwiecień 2009 r. Widok z zachodu.
Czerwonym kolorem oznaczono trasę pierwszego przejścia (widoczna część). Zielonym — klasyczna trasa 2B.

Zdjęcie 2. Mapa rejonu wejścia. Skala mapy 1:50000.

Zdjęcie 3. Widok na Kion z kosmosu. Zdjęcie z wysokości 5000 m. Październik.
2. Techniczna charakterystyka odcinków trasy
| № odcinka | Charakter ukształtowania | Kategoria trudności | Długość, m | Rodzaj i ilość haków |
|---|---|---|---|---|
| R0–R1 | Skalno-usypiskowa terasa | 1–3 | 250 m | |
| R1–R2 | Skalne płyty, z półkami. | 1–3 | 150 m | Ubezpieczenie |
| R2–R3 | Skalno-usypiskowy stok. | 1–2 | 300 m | przez |
| R3–R4 | Skalno-usypiskowy grzbiet. | 1–2 | 900 m | występy |
| R4–R5 | Skalno-usypiskowy stok. Wyjście na grzbiet. | 1–4 | 150 m | |
| R5–R6 | Skalny grzbiet głównego masywu. | 1–3 | 150 m | |
| R6–R7 | Skalny grzbiet głównego masywu. | 1–4 | 100 m |
3. Charakterystyka działań zespołu
3.1 Opis podejścia do trasy
Od Władykaukazu do osiedla Wierchnij Zgid można dojechać w 1,5–2 godziny. Osiedla nie wjeżdżamy, objeżdżamy od dołu i ze wschodu drogą gruntową. Dalej jedziemy w stronę przełęczy Zgidskiej, prowadzącej do Digorii, i w pobliżu zjazdu na grzbiet wododziałowy — stok, który rozdziela Digorię i dolinę Zgid — zaczynamy iść pieszo, prosto w górę, na północ.
Współrzędne początku ruchu pieszo: 42.895768° N, 43.907838° E, wysokość 2390 m. Na początku idziemy drogą gruntową, punkt orientacyjny — wyżej i na prawo duży kamień.
Wspinając się po stromym podjeździe drogą gruntową do budki pastucha, dalej poruszamy się po resztkach drogi po grzbiecie wododziałowym. W miejscu, gdzie droga się kończy, zaczynamy schodzić w lewo w dół, traversując zachodnie stoki grzbietu wododziałowego. Kierunek ruchu — pod wzniesienie przełęczy, widocznej przed nami siodłowiny między wierzchołkami Barzond — Cagweri (po lewej) i Kion (Kionchoch) (po prawej).
Wielu ścieżkami wydeptanymi przez bydło idziemy, traversując stoki, przecinając po drodze wąwozy i strumienie. Po 1,5–2 godzinach wychodzimy pod przełęcz Bakanifcag. Dalej po trawiastym i usypiskowym wzniesieniu wychodzimy na siodło przełęczy 3000 m npm. Po prawej stronie (na wschodzie) widoczne są zachodnie ściany północnego odgałęzienia Skalistego grzbietu, który opada z zachodniego ramienia wierzchołka Kion. Nasz dalszy kierunek ruchu — wzdłuż tych ścian, w dół na północ. Spadek wysokości z przełęczy do początku trasy 1B — prawie 300 m w pionie.
Podchodzimy pod początek pochyłej skalno-usypiskowej terasy, która prowadzi na północny odrośl zachodniego ramienia. Współrzędne tego miejsca: Punkt R0: 42.928379° N, 43.943148° E.
Trasa pierwszego przejścia została zauważona pod koniec ubiegłego wieku ze stoków wierzchołka Barzond — Cagweri Wsch. W 2000 roku trasę przeszła grupa pod kierownictwem Egorina S.W. podczas zjazdu z Kionchoch w lutym. A w 2023 roku trasę po raz pierwszy przebyto w górę.
3.2 Krótki opis przebiegu trasy
| № odcinka | Opis | № zdjęcia |
|---|---|---|
| R0–R1 | Podchodząc pod początek pochyłej skalno-usypiskowej terasy, która prowadzi na północny odrośl zachodniego ramienia, skręcamy w prawo i zaczynamy wspinać się w górę po jej prawej części. | 4 |
| R1–R2 | Podchodząc do zwężenia terasy, przechodzimy przez koryto strumienia na jej prawą część. Dalej wspinamy się przez "baranie łby". Przeszedłszy jeszcze 50 m w górę, zaczynamy schodzić w lewo, na przełęcz między skałami, po ścieżce wydeptanej przez kozice. | |
| R2–R3 | Po lewej części usypiskowego stoku poruszamy się w prawo w górę, w stronę grzbietu. Skałę pośrodku odcinka omijamy od dołu. Na końcu odcinka, przez wąski skalny pas — wychodzimy na północny odrośl Skalistego grzbietu. | |
| R3–R4 | Po północnym odroślu wspinamy się w stronę zachodniego ramienia wierzchołka Kion. Droga porusza się lewejer linii grzbietu. | 5 |
| R4–R5 | Na zachodni grzbiet Kionchoch wspinamy się najpierw między skałami na północnym stoku, potem traversujemy w lewo i po płytach wychodzimy na grzbiet. | 6 |
| R5–R6 | Po linii grzbietu poruszamy się w stronę wierzchołka. Skały na grzbiecie omijamy najpierw z prawej, potem z lewej strony. | 7 |
| R6–R7 | Dalej, poruszając się po grzbiecie, dwa przedwierzchołkowe "żandarmy" omijamy od północy i po zachodnim grzbiecie wychodzimy na wierzchołek Kion. | 8,9 |

Zdjęcie 4. Początek wspinaczki po pochyłej terasie na odcinku R0–R1.

Zdjęcie 5. Poruszanie się w górnej części odcinka R3–R4. Widoczna dalsza droga poruszania się po zachodnim grzbiecie.

Zdjęcie 6. Poruszanie się na odcinku R4–R5. Wspinaczka po płytach na grzbiet.

Zdjęcie 7. Poruszanie się po grzbiecie na odcinku R5–R6.

Zdjęcie 8. Omijanie przedwierzchołkowego "żandarma" na odcinku R6–R7.

Zdjęcie 9. Widok z wierzchołka Kion na zachód. Zdjęcie przy wierzchołkowym turze. 1 listopada 2023 r.
3.3 Rekomendacje
Zejście z wierzchołka ścieżką wejściową lub po wschodnim grzbiecie 2A kat. trud.
Przebyta trasa na wierzchołek Kion jest logiczna i bezpieczna przy małej ilości śniegu na odcinkach R0–R3. Trasa odpowiada 1B kat. trud. Stanowi dobrą trasę do treningu poruszania się oddziałów szkoleniowych na skałach początkowych kategorii.
Trasa pierwszego przejścia jest najłatwiejszą drogą wejściową na najwyższy punkt masywu Kion. Ale z powodu znacznej długości może być rekomendowana do przejścia tylko dla silnych grup szkoleniowych.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz